Matapos ang kanilang tanghalian, hindi muna sila bumalik sa dorm. Naglakad-lakad sila sa kalapit na parke kung saan ang malalaking puno ay nagbibigay ng sapat na silong mula sa sikat ng araw. Umupo sila sa isang bakanteng bench, malayo sa ingay ng kalsada. Doon, dahan-dahang lumalim ang kanilang usapan mula sa paga-aral hanggang sa personal na buhay.
"Kuya Baste," panimula ni Nathan habang pinaglalaruan ang laylayan ng kanyang puting uniporme. "Ang dami palang nagkakagusto sa inyo, 'no? 'Yung mga babae kanina sa court, halos mawalan na ng boses sa pagsigaw para sa inyo."
Natawa nang mahina si Baste, isang tunog na puno ng pagka-uyam at hindi ng pagmamalaki. "Sanay na ako sa kanila, Nathan. Pero alam mo, hindi naman 'ako' ang gusto nila. Gusto lang nila 'yung image ng isang basketball captain."
"Bakit niyo naman po nasabi 'yan? Sa tingin ko naman, mabait kayo kaya sila nagkakagusto," seryosong depensa ni Nathan. Tumingin siya nang diretso sa mga mata ni Baste. "Kung makikilala lang nila kayo nang totoo, 'yung pagiging maalaga at disiplinado niyo, alam kong mas hahangaan kayo."
Muling natawa si Baste, pero sa pagkakataong ito ay may halong amusement habang nakatingin sa inosenteng mukha ng scholar. "Masyado kang mabait, Nathan. Pero maniwala ka, sa mundong kinagagalawan ko, katawan lang ang habol ng mga 'yun. Tingin mo ba papansinin nila ako kung hindi ako matangkad o kung wala akong muscles?"
Sa gitna ng kanyang pagtawa, biglang ginawa ni Baste ang isang bagay na hindi inaasahan ni Nathan. "Gusto mo ng proof?" sabi niya na may halong pagnanakaw ng tingin.
Itinaas ni Baste ang kanyang varsity shirt hanggang sa kanyang dibdib para punasan kunwari ang tuyong pawis sa kanyang mukha. Dahil dito, bumulaga sa paningin ni Nathan ang matitigas at "chiseled" na abs ng basketbolista. Kitang-kita ang bawat linya ng kanyang tiyan, ang matitipunong muscles na gumagalaw sa bawat paghinga nito, at ang maputing balat na bahagi ng kanyang katawan na hindi nasisikatan ng araw.
Napanganga si Nathan. Literal na napatulala siya sa "perfection" na nasa harap niya. Bilang nursing student, sanay siya sa mga drawing sa textbook, pero ang makakita ng ganitong kagandang pangangatawan sa personal ay ibang usapan. Pakiramdam ni Nathan ay uminit ang paligid at tila tumigil ang kanyang paghinga.
Hindi nakaligtas kay Baste ang reaksyon ng scholar. Ibinaba niya ang kanyang damit pero hindi niya inalis ang kanyang mapanuksong tingin kay Nathan.
"O, bakit ka natulala?" tanong ni Baste, ang boses ay naging mas malalim at may halong panunukso. "Sabi ko sa 'yo, katawan lang ang habol nila. Pati ba ikaw, Nathan... 'yun din ang tinitingnan mo?"
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento