Kinantot ni Bayaw - Part 6

 Nagising si Mario na may bigat pa rin sa kanyang puson, tila hindi sapat ang nangyaring pagpapakawala sa banyo kagabi para pawiin ang init na nananalaytay sa kanyang mga ugat. Dahan-dahan siyang bumangon, iniinda ang kaunting pananakit ng katawan, at lumabas ng kwarto na suot lamang ang isang manipis na jersey shorts. Dahil sa lambot ng tela, hindi pa rin maitago ang bakas ng kanyang pagkalalaki na tila laging handa at alerto sa bawat pagkakataon.

Habang bumababa siya sa hagdan, ang halimuyak ng sinangag at pritong itlog ay humahalo sa pamilyar na bango ng strawberry shampoo. Pagdating sa kusina, natigilan si Mario. Nakatalikod sa kanya si Thea, abala sa paghahalo ng kape.

Dahil may lakad ito ngayong araw, hindi na ito naka-pajama. Nakasuot ang dalaga ng isang napaka-ikling denim shorts na lalong nagpatingkad sa kaputian at kinis ng kanyang mga binti. Ang kanyang sleeveless top naman ay hapit sa kanyang likuran, inilalantad ang hubog ng kanyang maliit na baywang at ang nakakaakit na bilog ng kanyang puwit na tila laging nanunukso sa bawat galaw niya.

Pucha, Mar, umagang-umaga sinusubukan ka na naman, bulong ni Mario sa kanyang sarili habang ang kanyang paningin ay tila nakapako sa pagitan ng mga hita ng dalaga. Ang kinis... parang hindi man lang nadapuan ng lamok. Ano kayang pakiramdam na haplusin 'yan habang nagluluto siya?

Pilit niyang iniwas ang tingin at kumuha ng baso para uminom ng tubig, pilit na pinapakalma ang "alakdan" sa loob ng kanyang shorts na nagsisimula na namang tumibok-tibok.

"Good morning po, Kuya Mar! Kain na po tayo, nagluto na ako," masayang bati ni Althea nang mapansin ang kanyang bayaw. Humarap ito sa kanya, at ang inosenteng ngiti sa kanyang labi ay lalong nagpahirap sa sitwasyon ni Mario.

"Salamat. Bihis na bihis ka yata, Thea? Saan ang punta mo ngayon?" tanong ni Mar, sinusubukang gawing normal ang boses kahit ramdam niya ang tensyon sa kanyang sariling katawan.

"Ah, pupunta po kami ng mga classmates ko sa mall, Kuya. May kailangan lang po kaming tapusin na research paper sa library malapit doon, tapos siguro kakain na rin po kami," sagot ng dalaga habang inilalagay ang plato ng sinangag sa hapag.

Umupo si Mario at nagsimulang kumuha ng pagkain, pero ang isip niya ay lumilipad. "Mall? Sigurado ka bang research 'yan? Baka naman may ka-date ka na, ha?" biro niya, bagama’t may halong kuryusidad at kaunting selos ang kanyang tono.

Natawa nang mahinhin si Thea, ang kanyang mga singkit na mata ay halos pumikit na sa saya. "Hala, si Kuya Mar talaga. Wala po akong date. Sino naman pong makikipag-date sa akin? Puro aral lang po ako, 'di ba alam niyo 'yan?"

"Sigurado ka? Sa ganda mong 'yan, imposibleng walang umaaligid sa'yo. May boyfriend ka na ba?" seryosong tanong ni Mario, habang tinititigan ang dalaga.

"Wala po talaga, Kuya. Promise po. Ayoko pa po niyan, sabi ni Ate Tess unahin ko muna ang pag-aaral para makatulong ako sa inyo pagkatapos ko," sagot ni Thea, tapat at walang malisya ang bawat salita.

Tumango si Mario, pero hindi niya napigilang magpatuloy sa pangaral na may halong babala. "Tama 'yan. Unahin mo muna ang pag-aaral, Thea. Alam mo, ang mga lalaki ngayon, mahirap pagkatiwalaan. Karamihan sa kanila, lalo na 'yung mga kasing-edad mo, wala namang ibang nasa isip kundi libog lang."

Napatigil si Mario sa huling salitang binitiwan niya. Libog. Parang itinuro niya rin ang sarili niya sa harap ng dalaga.

"Kaya mag-iingat ka," dagdag pa niya, pilit na binabawi ang awkwardness. "Ang mga lalaki, kapag nakakita ng maganda at makinis na katulad mo, kung ano-anong maruruming bagay na ang iniisip sa loob ng utak nila. Huwag kang basta-basta magtitiwala."

Bahagyang nailang si Althea sa diretsahang salita ni Mario. Hindi siya sanay na pinag-uusapan ang ganoong bagay, lalo na't mula sa kanyang Kuya Mar na turing niya ay parang pangalawang magulang. Namula ang kanyang mga pisngi at bahagyang napayuko, habang dahan-dahang kinukutkot ang kanyang kuko.

"O-opo, Kuya. Alam ko naman po 'yun. Kaya nga po lagi akong nag-iingat," matipid na sagot ng dalaga, na tila gustong tapusin na ang usapan dahil sa hiya. "Kayo talaga, Kuya, kung ano-ano pong sinasabi niyo."

Matapos ang maikling katahimikan, tumawa na lang si Thea para basagin ang tensyon. "Sige po, Kuya, mauuna na po ako baka malate ako sa usapan namin."

Habang paalis si Thea, sinundan siya ng tingin ni Mario. Pinanood niya ang bawat indayog ng balakang ng dalaga habang bitbit ang kanyang bag. Nang marinig niya ang pagsara ng gate, naiwan si Mario sa hapag-kainan, nakatitig sa bakanteng upuan ni Thea.

Ang kanyang almusal ay tila nawalan ng lasa. Ang tanging naiwan sa kanyang isip ay ang katotohanan ng sarili niyang sinabi—na ang mga lalaki ay libog lang ang nasa isip. At sa bahay na iyon, habang wala si Tess, alam ni Mario na siya ang pinaka-mapanganib na lalaking dapat iwasan ni Althea.