Nang makasiguro si Mario na nakasara na ang pinto ng kwarto ni Althea, dahan-dahan siyang pumanik sa itaas. Bawat hakbang niya sa hagdan ay tila may mabigat na pasanin, hindi lang dahil sa pagod kundi dahil sa tensyong bitbit ng kanyang katawan. Pagpasok sa sariling silid, agad siyang humiga sa malapad na kama—ang kamang dati ay saksi sa bawat gabi ng pag-iinit nila ni Tess.
Tumingala siya sa kisame, pilit na ibinabalik ang isip sa kanyang asawa. Sinubukan niyang alalahanin ang bigat ng mga suso ni Tess sa kanyang mga palad, ang malambot at matambok nitong puke na tila laging uhaw sa dilig ng kanyang dambuhala. Naalala niya kung paano ito umungol kapag isinasagad niya ang kanyang walong pulgadang init, kung paano ito bumubuka at yumayakap sa bawat pagbaon niya. Pero sa gitna ng mga alaalang iyon, tila may ibang imaheng pilit na sumisingit.
Ang maputi at makinis na leeg ni Thea. Ang bango ng strawberry shampoo nito. Ang paraan ng pagtawag nito sa kanya ng "Kuya Mar" na may kasamang matamis na ngiti.
Lalong lumalim ang gabi, at lalong naging marumi ang imahinasyon ni Mario. Sa kanyang isip, nagsimulang maglaro ang isang eksenang hindi dapat. Naisip niya, ano kaya ang magiging reaksyon ng batang iyon kung makita ang tunay na anyo ng kanyang pagkalalaki? Siguradong lalaki ang mga singkit nitong mata sa gulat at takot kapag nasilayan ang kapal at haba ng kanyang armas na kahit si Tess ay nahihirapang lunukin sa simula.
Naisip niya ang bawat kurba ng katawan ng dalaga. Sa kanyang panaginip nang gising, nakita niya si Thea na dahan-dahang hinuhubad ang kanyang school uniform. Ang maputing balat nito na tila porselana ay walang bahid ng kahit anong marka, napaka-sariwa at napaka-kinis. Inisip niya kung gaano kaya kasarap lamasin ang mga suso nito na hindi pa nalalawayan ng kahit sinong lalaki. Siguradong titigas ang mga rosas nitong utong sa bawat haplos ng kanyang magaspang na palad.
Sariwa pa ito, bulong ng isang bahagi ng kanyang utak. Masikip pa ito na parang birhen. Siguradong kasing-pula ng rosas ang loob nito na magmamarka sa dulo ng titi mo.
Naimagine ni Mario na dahan-dahan niyang ibinubuka ang mga hita ni Thea. Ang makinis nitong balat ay nanginginig sa kaba habang ang dulo ng kanyang dambuhala ay dahan-dahang idinidikit sa bukana ng pagkababae ng dalaga. Naisip niya ang tunog ng pag-ungol nito—isang halo ng sakit at sarap na tanging siya lang ang makakapagbigay. Gusto niyang maramdaman kung paano siya yayakapin ng kasariwaan ni Thea, kung paano ito hihigop sa kanyang laki hanggang sa wala na siyang ibang maisip kundi ang itodo ang bawat bayo.
"Pucha, Mar... kapatid 'yan ni Tess," mahinang mura niya sa sarili habang nararamdaman ang muling pagtibok ng kanyang ari. Ang guilt ay naroon, pero mas matimbang ang libog na tila isang hayop na kumakawala sa kanyang dibdib. Ang bawat po at opo ni Thea ay nagiging mitsa ng kanyang pagnanasa, ginagawa siyang isang manyak sa loob ng sarili niyang pamamahay.
Hindi na makatiis si Mario. Pakiramdam niya ay lulutang siya sa sarili niyang init kung hindi siya gagawa ng paraan. Ang pawis sa kanyang noo ay hindi dahil sa init ng gabi, kundi dahil sa tensyong hindi niya mailabas.
Sa huli, bumangon siya. Hindi niya kayang matulog na ganito ang pakiramdam—na tila sasabog ang kanyang pagkalalaki sa bawat pintig nito. Napagdesisyunan niyang bumaba muli. Kailangan niyang maligo. Kailangan ng kanyang katawan ang malamig na tubig para palamigin ang apoy na pinukaw ng asawa sa Dubai at pinag-alab ng dalagang nasa kabilang kwarto.
Habang dahan-dahang binubuksan ang pinto ng kanyang silid para bumaba sa banyo sa silong, panandalian siyang napatingin sa pinto ng kwarto ni Althea. Tahimik. Walang imik. Pero sa loob ng isip ni Mario, ang gabi ay kasisimula pa lamang.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento