Iniyot Ni Tito Rafa - Part 3

 Ang ingay ng tawanan at kantahan sa videoke ay napalitan na ng huni ng mga kuliglig at ang banayad na hampas ng alon sa pampang. Lampas alas-dose na ng madaling araw. Ang mga kapatid ni Rafa ay kani-kaniya nang hila sa kanilang mga kuwarto, bagsak dahil sa pagod at alak.

Si Rafa na lang ang naiwan sa buhanginan. Nakaupo siya sa isang kahoy na bench, suot ang kanyang itim na sando na bakas ang hubog ng kanyang dibdib at ang maluwag na board shorts. May hawak siyang bote ng alak, at ramdam na niya ang "amats"—iyung tipong medyo umiikot na ang paligid pero gising na gising pa rin ang kanyang pakiramdam.

Sa bawat lagok niya, ang tanging pumapasok sa isip niya ay ang imahe ni Bea kaninang umaga. Sinubukan niyang lunurin ang isiping iyon sa alak, pero tila lalong naging malinaw ang bawat kurbada ng dalaga sa kanyang gunita.

“Anak ng... ano bang nangyayari sa akin?” bulong niya sa sarili, sabay hilamos ng kamay sa mukha. Bilang isang lalaking sanay sa babae, alam ni Rafa ang pagkakaiba ng simpleng paghanga sa pagnanasa. At ang nararamdaman niya para sa pamangkin ay isang bagay na kinatatakutan niya.

Napatitig siya sa dagat. Ang buwan ay nagbibigay ng pilak na liwanag sa tubig. Sa gitna ng katahimikan, narinig niya ang marahang yabag ng paa sa buhangin.

"Tito? Hindi ka pa po natutulog?"

Muntik nang mabitawan ni Rafa ang bote niya. Lumingon siya at nakita si Bea. Nakasuot na ito ng manipis na puting duster na pambahay, pero dahil sa liwanag ng buwan, tila aninag pa rin ang hubog ng katawan nito sa loob. Ang kanyang buhok ay nakalugay at humahalimuyak ang amoy ng sabon—tanda na kaliligo lang nito.

"B-Bea? Bakit gising ka pa?" paos ang boses ni Rafa. Sinubukan niyang ayusin ang pagkakaupo para hindi halatang tinatamaan na siya ng alak.

"Nauuhaw po kasi ako, kukuha sana ako ng tubig sa dispenser sa labas," sagot ng dalaga habang lumalapit. "Tapos nakita kita rito. Lasing ka na po ba?"

"Medyo," pag-amin ni Rafa. Tinitigan niya si Bea. Sa ilalim ng madilim na langit, lalong naging inosente ang mukha nito, pero ang presensya nito ay nagbibigay ng kakaibang init sa malamig na hangin ng gabi. "Bakit hindi ka pa natulog? Maaga pa ang biyahe natin bukas pabalik ng city."

Lumapit si Bea at tumabi sa kanya sa bench. Ramdam ni Rafa ang init ng balat nito kahit hindi sila nagkakadikit.

"Hindi po ako makatulog, Tito. Masyadong tahimik," sabi ni Bea sabay tingin sa dagat. "Salamat po pala kanina ha? Sa pagbabantay sa akin. Alam ko pong... naging awkward ka kanina nung nakita mo akong naka-swimsuit."

Natahimik si Rafa. Ang amats niya ay tila mas lalong tumitindi dahil sa lapit ni Bea. Gusto niyang sabihin na hindi lang "awkward" ang naramdaman niya, kundi isang bagay na hindi dapat maramdaman ng isang tito para sa kanyang pamangkin.

"Wala 'yun. Responsibilidad kita," matipid na sagot ni Rafa, sabay lagok muli ng alak para iwasan ang tingin ng dalaga.