Ang Pagpitas sa Scholar - Part 3

 Bahagyang lumapit si Dom, sapat na upang maramdaman ni Nathan ang init na nagmumula sa matipunong katawan ng binata sa gitna ng madilim na tapat ng gate. Mahina siyang tumatawa, isang tunog na nagpapakaba kay Nathan ngunit tila may hatid ding kuryente sa hangin. Sa isip ni Dom, nagtatalo ang dalawang bagay: kung sadyang nakakagigil lang ba ang pagka-inosente ng nursing student, o kung gusto na ba niyang gamitin ang binata bilang parausan para mailabas ang kanina pa nag-aalab na init sa kanyang katawan.

"Bakit nanginginig ka, Nathan? Wala naman akong gagawing masama," bulong ni Dom, ang boses ay naging paos at malalim.

Sa gitna ng usapan, dahan-dahang ibinaba ni Dom ang kanyang kamay patungo sa kanyang pagkalalaki. Walang pasubali niyang hinawakan at bahagyang hinubog ang sariling bukol sa loob ng suot na tela, dahilan upang mas lalong bumakat ang kahabaan at kapal nito. Nanlaki ang mga mata ni Nathan, tila nakakita ng isang bagay na hindi dapat umiiral sa realidad. Ang kanyang hininga ay nagmistulang kapos, at ang kanyang mga tuhod ay tila naging halaya sa nakikita.

"Nathan... seryoso, sobrang sakit na nito. Bitin na bitin ako," pagmamakaawa ni Dom, ginagamit ang kanyang "paawa effect" na madalas niyang gamitin sa mga babae, pero ngayon ay tila mas epektibo sa isang pusong tulad ni Nathan. "Tulungan mo naman ako, oh? Ikaw lang naman ang nandito. Kahit sandali lang."

"K-kuya Dom... h-hindi po ako bading," nauutal na sagot ni Nathan, pilit na kumakapit sa huling hibla ng kanyang prinsipyo. Ngunit sa likod ng kanyang mga salita, nararamdaman niya ang kakaibang init na gumagapang sa kanyang sariling katawan. Ang kanyang unipormeng puti ay tila naging masikip, at ang tibok ng kanyang puso ay umaalingawngaw na sa kanyang pandinig.

"Hindi mo naman kailangang maging bading para tulungan ang kaibigan, 'di ba?" muling pakiusap ni Dom habang mas lalong lumalapit, hanggang sa maramdaman na ni Nathan ang bango ng hininga nito. "Sige na, Nathan... hirap na hirap na ako."

Sa isang mabilis ngunit mapanuksong galaw, binuksan ni Dom ang zipper ng kanyang pantalon at tuluyang inilabas ang kanyang ari sa harap ng nakatulalang scholar. Sa dilim ng gabi, ang tanging natatanaw ni Nathan ay ang dambuhalang anyo ng pagkalalaki ni Dom na tila may sariling buhay. Tila nawalan ng kontrol ang mga kamay ni Nathan; ang kanyang backpack ay dahan-dahang dumulas mula sa kanyang balikat at bumagsak sa semento. Ang kanyang paningin ay nakapako sa harapan ni Dom, at habang ang mahabang daliri ng playboy ay dahan-dahang humahawak sa kanyang baba upang iangat ang kanyang mukha, unti-unti nang bumibigay ang mga depensa ni Nathan sa ilalim ng matinding tukso.