Summer Vacation - Part 5

 Madaling-araw pa lang ay nabulabog na ang katahimikan ng madilim na silid ni Renz dahil sa tilaok ng mga manok at ang kalabog ng pinto sa ibaba. Ang malamig na simoy ng madaling-araw sa Isabela ay humahaplos sa kanyang makinis na balat na tanging kumot lamang ang proteksyon.

"Renz, iho! Gising na! Nandito na ang mga susundo sa atin!" sigaw ni Tito Roman mula sa kusina.

Nag-unat ang binata, lumabas ang kanyang maputi at patag na tiyan habang ang kanyang jersey shorts ay bahagyang bumababa, sapat para masilayan ang kinis ng kanyang balakang. Inosente siyang bumaba, kusot-mata pa, at naabutan ang tatlong barako na nagkakape sa hapag.

Sina Gardo at Rigor ay tila mga anino ng kadiliman—suot ang kanilang mga kupas na sando na basang-basa na agad ng pawis kahit madaling-araw pa lang. Ang kanilang mga mata ay agad na dumapo sa bagong gising na si Renz, na tila isang anghel na naligaw sa kuta ng mga lobo.

"O, heto ang kape mo. Mag-ayos ka na ng gamit, at huwag mong kalimutang magdala ng pamalit," utos ni Roman.

Tumango si Renz at muling umakyat sa itaas para mag-ayos. Sa bawat baitang ng hagdan, ang kanyang mabilog na hulihan ay muling naging sentro ng atensyon. Nang masiguro nilang nakapasok na ang binata sa kwarto, lumingon si Rigor kay Roman habang nakangisi.


"Pucha, Roman... akala ko ba pinatulog mo na 'yan kagabi? Bakit parang lalong kuminis?" bulong ni Rigor, sabay sipsip sa mainit na kape. "Yung kutis niyan, parang hindi pang-bukid. Parang pang-kwarto lang."

"Dahan-dahan ka, Rigor. Baka marinig ka," seryosong sagot ni Tito Roman, pero ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatingin sa kisame. "Pero tama ka. Kahit ako, hindi nakatulog nang maayos. Ang hirap paamuhin ng pagnanasa kapag ganyan ang kasama mo sa bahay."

Humalakhak si Gardo nang mahina, ang kanyang malalaking palad ay nakapatong sa mesa. "Mamaya, Roman, sa gitna ng talahiban, kailangang 'mabinyagan' na ang batang 'yan. Gusto kong makita kung paano siya mamula kapag pinagpawisan na nang malagkit. Yung tipo na kailangang 'pisilin' para lumabas ang tunay na lakas."

"Huwag kayong mag-alala," sagot ni Roman na may halong panggigigil sa boses. "Ako ang hahawak sa kanya sa pag-araro. Ituturo ko sa kanya kung paano itusok nang malalim ang gamit para maging maganda ang ani. Kailangan niyang matutunan ang tamang bayo para hindi siya agad mapagod."

"Siguraduhin mo lang na matibay ang 'hawak' mo sa kanya, Roman," hirit ni Rigor habang hinihimas ang sariling panga. "Kasi kung ako ang hahawak sa mga hita niyan, baka hindi na kami makatapos sa pagtatanim. Baka 'ibang buto' ang maitanim ko."

Nagsitawanan ang tatlo nang mahina, ang kanilang mga boses ay puno ng malisya at pagnanasa na tanging sila lamang ang nakakaalam.


Bumaba na si Renz, suot ang isang sando na medyo maluwag at ang kanyang paboritong shorts. "Tito, handa na po ako! Ano po ba ang unang gagawin natin?"

Tumayo si Roman at tinapik ang balikat ni Renz, sadyang idiniin ang kanyang magaspang na palad sa puting balat ng binata. "Unang gagawin? Kakapitan mo ang 'matitigas' na gawain, iho. Huwag kang bibitaw kahit anong mangyari."

"Opo, Tito! Hindi po ako bibitaw," sagot ni Renz na may matamis na ngiti, walang kamalay-malay na ang mga salitang binitawan niya ay lalong nagpainit sa dugo ng tatlong barako.

"O, tara na!" sigaw ni Gardo. "Baka mahuli tayo sa 'bakbakan' sa bukid!"

Naglakad sila patungo sa bukirin habang ang araw ay dahan-dahang sumisikat. Si Renz ay nasa gitna, pinaliligiran nina Roman, Gardo, at Rigor—apat na lalaking patungo sa isang araw na hindi lang pagtatrabaho ang magaganap, kundi ang simula ng isang mainit at hindi malilimutang summer.