Pumasok si Jace sa loob ng maliit na kubo na ang bawat hakbang ay may kasamang pag-aatubili, pero hindi niya hinayaang mawala ang angas sa kanyang mukha. Ang loob ng kubo ay siksik—isang papag na kawayan, ilang sako ng bigas, at ang amoy ng pinaghalong gasera, tuyong dahon, at ang matapang na amoy ng "lalaki" na nagmumula sa dalawang ranger.
"Seriously? Dito kayo natutulog?" asik ni Jace habang inilalapag ang kanyang bag. "Ang sikip naman dito. Wala man lang aircon o kahit fan? How do you guys even breathe?"
Hindi sumagot si Roman. Isinara niya ang pinto at ibinagsak ang mabigat na trangka. Ang tunog ng kahoy na nag-lock ay tila isang hatol kay Jace. Humarap si Roman, ang kanyang mga mata ay direkta sa hinaharap ng binata.
"Huwag kang mareklamo, bata," paos na sabi ni Roman. Lumapit siya, ang bawat hakbang ay nagpapayanig sa sahig na kawayan. "Dito sa bundok, ang oxygen ay galing sa puno, hindi sa kuryente. At sa laki ng katawan mo, baka ikaw pa ang umubos ng hangin dito."
"Whatever," sagot ni Jace, pilit na itinatago ang kaba. "Just so you know, my dad owns a construction firm. I can buy this whole mountain if I wanted to. Kaya 'wag niyo 'kong tratuhin na parang kung sino lang."
Tumawa nang mahina si Ka-Tomas habang tinatanggal ang kanyang suot na jacket, inilalantad ang kanyang matigas at siksik na katawan na balot ng puting sando. Bakat na bakat ang bawat hibla ng kanyang muscle na nadebelop sa mahabang panahon ng pagpapatrolya.
"Construction firm? Pera?" lumapit si Ka-Tomas kay Jace, ang distansya nila ay halos isang dangkal na lang. "Jace, ang pera mo ay papel lang dito. Ang tanging 'currency' na kinikilala namin dito ay lakas at... pagsunod."
Inabot ni Ka-Tomas ang laylayan ng t-shirt ni Jace. "Basang-basa ka na. Baka magka-pneumonia ang 'pretty boy' namin. Hubarin mo 'yan."
"I can do it myself!" mabilis na bulyaw ni Jace, tinabig ang kamay ng matanda. "Ano ba? I'm not a kid. And besides, expensive 'tong shirt na 'to, baka mahawaan niyo lang ng dumi."
Ngunit hindi natinag ang dalawa. Pumunta si Roman sa likuran ni Jace, nararamdaman ng binata ang mainit na hininga ng ranger sa kanyang batok. "Ang kulit mo ring bata ka, no? Gusto mo pang pinipilit."
Biglang hinawakan ni Roman ang magkabilang braso ni Jace, ang kanyang mga daliri ay bumaon sa siksik na muscle ng binata. Napasinghap si Jace. Ang lakas ni Roman ay hindi katulad ng mga nakakasabay niya sa gym; ito ay lakas na galing sa gubat—hilaw, matigas, at walang pasubali.
"Let go of me! Sasabihin ko 'to sa mga followers ko! I'll ruin your career!" sigaw ni Jace, pero ang boses niya ay nagsisimula nang mabasag. Ang kanyang kayabangan ay unti-unting kinakain ng takot habang nararamdaman ang "umbok" ni Roman na tumatama sa kanyang likuran.
"Wala kang signal dito, 'di ba?" bulong ni Roman sa kanyang tainga. "Kahit sumigaw ka, ang mga puno lang ang makakarinig sa 'yo. At kami... matagal na kaming hindi nakakakita ng ganito kakinis na bisita."
Sa harap naman niya, nakatitig si Ka-Tomas. Ang mga mata ng ranger ay tila naglalayag sa bawat bahagi ng katawan ni Jace. Ang pagiging tigang ng dalawa ay hindi na maitatago. Ang hangin sa loob ng kubo ay naging sobrang init, kahit na umuulan sa labas.
"Roman, dahan-dahan lang," sabi ni Ka-Tomas, pero ang kanyang boses ay walang bakas ng pagpigil. "Baka matakot ang ating munting influencer. Jace, tignan mo kami. Mukha ba kaming nagbibiro?"
Napatingin si Jace sa ibaba, at doon ay nakita niya ang hindi mapagkakailang reaksyon ng dalawang lalaki sa kanyang presensya. Ang "umbok" sa kanilang mga pantalon ay halata at mapanghamon—tanda ng matagal na pangungulila sa loob ng gubat.
"A-ano... anong gagawin niyo?" nauutal na tanong ni Jace. Ang kanyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba. "I have money, okay? Just let me sleep here and I'll pay you double tomorrow. Just... stay away."
"Ayaw namin ng pera mo, bata," sabi ni Roman habang pilit na itinataas ang t-shirt ni Jace. "Gusto naming makita kung gaano katigas ang loob mo... o kung gaano kalambot ang balat mo sa ilalim ng mga mamahaling damit na 'to."
"Stop it! I'm warning you!" pilit pa ring nagmamayabang si Jace, pero sa pagkakataong ito, may kasama nang luha ng takot sa gilid ng kanyang mga mata. "Hindi niyo alam kung sino ang kinalaban niyo!"
"Kinalaban?" Ka-Tomas chuckled, stepping even closer until their chests touched. "Hindi ka namin kalaban, Jace. Ikaw ang aming 'premyo' ngayong gabi. At sa laki ng yabang mo, tignan natin kung hanggang saan ang kayang itagal ng katawan mo."
Tuluyang hinubad ni Roman ang t-shirt ni Jace sa isang marahas na galaw, inilalantad ang kanyang maputi at hubog na katawan sa malamlam na liwanag ng gasera. Nilamig si Jace, pero ang lamig na iyon ay agad napalitan ng init nang maramdaman niya ang malalaking kamay ni Ka-Tomas na humahaplos sa kanyang abs.
"Welcome to our mountain, Jace," bulong ni Ka-Tomas. "Dito, kami ang batas. At ikaw... ikaw ang susunod."
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento