Paboritong Kontentin - Part 2

 Hingal-kabayo si Jace. Ang t-shirt niyang siksik sa katawan ay basang-basa na ng pawis, bumabakat ang bawat muscle ng kanyang dibdib at tiyan sa manipis na tela. Ang kanyang branded na rubber shoes ay hindi na makilala dahil sa kapal ng putik. Habang pilit na hinahawi ang makakapal na sanga, isang munting liwanag ang bumasag sa kadiliman ng gubat.

Isang lumang kubo. Gawa sa kawayan at nipa, pero mukhang matibay. May aandap-andap na liwanag mula sa loob—isang gasera.

"Finally," bulong ni Jace, habang pinupunasan ang pawis sa kanyang noo. "Legit na rest house. Pang-vlog 'to, 'The Haunted Hut' kunyari."

Lumingon-lingon siya. Walang tao. Walang sumasagot sa kanyang mahinang "Tao po?" dahil na rin sa pagod at yabang, naisip niyang siguro ay iniwan itong bukas ng mga hiker. Umupo siya sa papag na nasa harap ng kubo, ibinagsak ang mabigat na backpack, at inilabas ang kanyang iPhone.

"Zero signal. Bullshit," asik niya. Sinuklay niya ang kanyang fade na buhok gamit ang mga daliri at nag-adjust ng pose. Kahit pagod, kailangang tignan siyang "fresh" sa selfie. "Wait till they see this. Solo survivor vibes."

Ngunit bago pa niya mapindot ang shutter, isang mabigat na kaluskos mula sa mga tuyong dahon sa kanyang likuran ang nagpatayo ng balahibo niya. Isang malalim at baritunong boses ang bumasag sa katahimikan.

"Masyadong mapanganib ang mag-selfie sa teritoryo ko, bata."

Halos mapatalon si Jace sa gulat. Mabilis siyang lumingon at doon, sa ilalim ng anino ng malalaking puno, bumungad ang dalawang higanteng pigura.

Ang nasa unahan ay si Roman. Naka-sando lang itong kulay gray na halos pumutok sa laki ng kanyang mga braso. Basang-basa ng pawis ang balat nitong kulay tanso, at ang itak na nakasukbit sa kanyang baywang ay kumikinang sa liwanag ng gasera. Ang kanyang tingin ay matalim, parang isang lobong nakahanap ng biktima.

Sa likod naman niya ay si Ka-Tomas. Mas kalmado ang dating nito pero mas nakaka-intimidate. Naka-unipormeng ranger na nakabukas ang tatlong butones sa itaas, sapat para makita ang matigas at mabalahibong dibdib. May hawak siyang bote ng tubig at nakasungkit ang isang flashlight sa kanyang kabilang kamay.

"S-sino kayo?" nauutal na tanong ni Jace, pilit na ibinabalik ang kanyang mapagmataas na postura pero halatang nanginginig ang mga binti. "Ranger ba kayo? I'm a known influencer, by the way. Nagha-hike lang ako."

Humakbang si Roman palapit, masyadong malapit. Amoy na amoy ni Jace ang halo ng lupa, pawis, at matapang na masculinity mula sa lalaki. Tinitigan ni Roman si Jace mula ulo hanggang paa, tumigil ang tingin nito sa masisikip na cycling shorts ng binata.

"Influencer?" pag-uulit ni Roman nang may halong panga-asar. Ngumisi siya, dahilan para lumitaw ang kanyang matitigas na panga. "Dito sa bundok, walang followers-followers. Ang tanging batas dito ay ang salita namin. At sa tingin ko, naliligaw ang isang 'pretty boy' na tulad mo."

"Sir, hindi ako naliligaw," pagmamayabang ni Jace, kahit na kanina pa siya ikot nang ikot. "I know my way. Nagpapahinga lang ako sa kubo niyo. Actually, babayaran ko na lang ang stay ko kung gusto niyo."

Isang mahinang tawa ang kumawala kay Ka-Tomas. Lumapit din siya at tumayo sa kabilang gilid ni Jace, kaya ngayon ay naipit ang binata sa gitna ng dalawang malalaking lalaki. Ang presensya ni Ka-Tomas ay parang isang mainit na kumot—mabigat at dominante.

"Pera?" malambing pero mapanganib ang boses ni Ka-Tomas. "Hindi namin kailangan ng pera mo rito, Jace... 'yun ba ang pangalan mo? Nakita ko sa tag ng bag mo."

Inabot ni Ka-Tomas ang balikat ni Jace at marahas na pinisil ito. Napasinghap ang binata sa tigas ng hawak ng ranger.

"Ang ganda ng balat mo," dagdag ni Ka-Tomas habang tinititigan ang mukha ni Jace. "Masyadong makinis para sa masukal na gubat na 'to. At ang suot mo... parang hindi ka aakyat ng bundok, parang gusto mo lang magpakita ng katawan."

"Excuse me?" singhal ni Jace, pilit na kumakawala. "Gym clothes 'to. High-tech 'to."

"High-tech pero basang-basa," sabat ni Roman, sabay haplos sa braso ni Jace na nagpataas ng boltahe ng kuryente sa katawan ng binata. "Giniginaw ka na, 'di ba? Tignan mo, tumatayo na ang balahibo mo."

Nagkatinginan si Roman at Ka-Tomas. May isang klaseng komunikasyon sa pagitan ng dalawa na hindi maintindihan ni Jace—isang tahimik na kasunduan.

"Gabi na," wika ni Ka-Tomas. "Hindi ka na makakababa sa dilim na 'yan. Maraming bangin, maraming ahas. At mas marami pang masasamang elemento na mas gutom pa kaysa sa amin."

"Kaya dito ka muna sa amin," pagpapatuloy ni Roman, ang kanyang boses ay naging paos at malalim. "Pero gaya ng sabi ko, kailangan mong matutunan ang batas namin dito. Walang libre sa bundok."

Napalunok si Jace. Tumingin siya sa kaliwa, kay Roman na parang handang sumunggab, at sa kanan, kay Ka-Tomas na may misteryosong ngiti sa mga labi. Ang yabang na dala niya mula sa Maynila ay unti-unting natutunaw, napapalitan ng isang kakaibang pakiramdam—takot na may halong hindi maipaliwanag na pananabik.

"Anong... anong kailangan kong gawin?" tanong ni Jace, ang boses niya ay halos bulong na lang.

Humakbang si Ka-Tomas patungo sa pinto ng kubo at binuksan ito nang malawak. "Pumasok ka muna, Jace. Hubarin mo ang basang damit mo bago ka magkasakit. Kami na ang bahala sa 'yo."

Sumunod si Roman sa likuran ni Jace, nararamdaman ng binata ang init na nagmumula sa dibdib ng ranger na halos dumidikit na sa kanyang likod. Sa loob ng maliit na kubo, ang liwanag ng gasera ay nagbibigay ng mahabang anino, at ang amoy ng luma at matigas na kahoy ay tila naghuhudyat ng simula ng isang gabing hindi niya kailanman malilimutan.