Lihim sa Garahe ni Kumpare - Part 2

 Lumalim ang gabi at kasabay nito ang pagbigat ng talukap ng mata ni Nestor. Ang bawat tagay ni Nato ay tila lalong nagpapalabo sa paningin ng kanyang kumpare, hanggang sa tuluyan nang humilig ang ulo nito sa sandalan ng silya, humihilik nang malakas.

"Naku, itong si Nestor talaga, hindi na natuto. Pasensya ka na, Nato, alam mo namang mahina na ang krudo nito pagdating sa gin," natatawang wika ni Aling Rosa habang inaalalayan ang asawa para tumayo.

Tumawa nang malalim si Nato, isang tunog na parang gumugulong na bato. "Ayos lang, Rosa. Sanay naman ako rito. Hayaan mo na, baka pagod lang sa trabaho."

"Dito ka na makitulog, Nato. Delikado nang magmaneho sa ganitong oras, baka mapano ka pa sa daan. May bakanteng kuwarto naman doon sa itaas," bilin ni Rosa habang isinasabit ang braso ni Nestor sa kanyang balikat.

"Sige, kumpare. Mukhang mapapahaba nga ang pahinga ko rito. Salamat," sagot ni Nato, bagaman sa loob-loob niya ay tila sumabog ang isang madilim na katuwaan. Ito na ang pagkakataong hinihintay niya.

"Gelo, anak, ikaw na ang bahala sa Ninong mo, ha? Ipagtimpla mo ng kape o kaya ay ihanda mo 'yung higaan niya pagkatapos mong magligpit dito. Tulungan mo na rin siyang pumasok kung hindi na kaya," bilin ni Rosa bago tuluyang ipinasok ang naghihilik na asawa sa loob ng bahay.

Naiwan ang katahimikan sa garahe, maliban sa huni ng mga kuliglig at ang mahinang tugtog mula sa radyo. Si Nato ay sumandal nang malalim sa kanyang upuan, bahagyang ibinagsak ang ulo at ipinikit ang mga mata, nagpapanggap na tinamaan na rin ng alak. Ngunit sa likod ng kanyang mga talukap, gising na gising ang kanyang mga pandama.

Nagsimulang kumilos si Gelo. Dahil sa pag-aakalang tulog o lasing na ang kanyang Ninong, naging kampante ang binata. Nagsimula siyang mag-abot ng mga bakanteng bote sa ilalim ng mesa. Sa bawat pagyuko ni Gelo, ang kanyang maikling shorts ay bahagyang humahapit sa kanyang mapuputi at makinis na hita.

Sumilip si Nato sa pagitan ng kanyang mga pilikmata. Halos mapamura siya sa kanyang isipan nang makitang nakatuwad si Gelo sa kanyang harapan habang inaabot ang isang nahulog na takip ng bote. Ang "slim-sexy" na hubog nito ay lalong naging kapansin-pansin—ang kurba ng kanyang baywang at ang kabilugan ng kanyang likuran na nababakasan ng pagiging "sariwa."

Punyeta, saing ni Nato sa sarili, habang nararamdaman ang matinding pintig sa kanyang ugat. Ilang buwan akong nagtiis, tapos ganito ang ihahain sa harap ko? Napakakinis ng batang ito, parang hindi dinapuan ng langaw.

Muling lumipat si Gelo sa kabilang gilid ng mesa para punasan ang natapon na alak. Sa pagkakataong ito, muli siyang napaungos, ang kanyang t-shirt ay bahagyang umangat at nagpakita ng maputing balat sa itaas ng kanyang puwitan. Para kay Nato, ang bawat galaw ni Gelo ay tila isang matinding tukso na sadyang idinisenyo para sa kanya. Ang init na kanina pa niya tinitimpi ay tila sasabog na.

"Ninong? Ayos lang po ba kayo?" mahinang tanong ni Gelo nang mapansin niyang tila gumagalaw ang balikat ni Nato.

Hindi sumagot si Nato. Nanatili siyang nakapikit, ngunit ang kanyang kanang kamay na nakapatong sa mesa ay dahan-dahang humigpit ang pagkaka-kuyom. Pinapakiramdaman niya ang bawat yabag ni Gelo, hinihintay ang tamang sandali kung kailan wala nang takas ang porselanang binata sa kanyang mga kamay.