Ang Kambyo ni Kuya Baste - Part 1

 Alas-dos ng madaling araw. Ang paligid ng gusali sa Ortigas ay balot ng dilaw na ilaw ng mga poste at ang malamig na simoy ng hangin na humahalo sa amoy ng usok ng mga dumadaang bus.

Lumabas si Eli sa lobby, bahagyang pasuray-suray ang lakad. Pakiramdam niya, ang utak niya ay parang computer na nag-hang na dahil sa sunod-sunod na calls mula sa mga iritadong customer.

Naka-oversized cream hoodie siya na halos lumamon sa kanyang maliit na frame; ang dulo ng mga manggas ay lampas sa kanyang mga palad, tanging ang mga dulo lang ng kanyang daliri ang nakalabas. Nakasukbit sa kanyang kaliwang balikat ang isang itim na backpack, habang ang kanyang salamin ay bahagyang nakabaon sa dulo ng kanyang ilong. May iilang hibla ng buhok na tumatayo sa tuktok ng kanyang ulo—isang "hair horn" na ebidensya ng walong oras na pagkakapiit ng kanyang headset.

Humikab siya nang malalim, pilit na idinidilat ang mga matang namumula na sa puyat. Sa panginginig ng kamay, binuksan niya ang kanyang phone para mag-book ng TNVS.

Searching for a driver...

Isang pamilyar na tunog ang narinig niya. Driver found: Baste. Black Sedan.

Eksaktong limang minuto, isang makintab na itim na sasakyan ang huminto sa harap niya. Bumukas ang pinto sa gilid ng driver. Lumabas ang isang lalaki para sana tulungan siyang magbukas ng pinto, at doon tila tumigil ang mundo ni Eli.

Si Baste.

Naka-fit na black shirt ito na tila gustong pumutok dahil sa lapat ng kanyang dibdib at matitigas na balikat. Ang kanyang gray sweatpants ay relax na nakababa sa kanyang mahahabang binti, pero hindi nito naitatago ang tikas ng kanyang pangangatawan. Habang lumalapit ito, napansin ni Eli ang mga ugat sa braso ni Baste na lumalabas dahil sa paghawak nito sa pinto.

"Sir Eli? Kayo po 'yung booking?" boses-baritono nito. Malalim, kalmado, at may halong paggalang.

Napatitig lang si Eli. Ang "zombie mode" niya ay biglang nag-reboot. Nawala ang antok niya nang mamataan ang sharp na jawline ni Baste at ang amoy ng sandalwood at barako coffee na humahalimuyak mula sa loob ng sasakyan.

"Ah, o-opo. Ako po," nauutal na sagot ni Eli, habang pilit na inaayos ang salamin niya na lalong dumulas dahil sa biglang pagbilis ng tibok ng puso niya.

"Sakay na po kayo, Sir. Mukhang pagod na pagod na kayo sa shift niyo," magalang na wika ni Baste sabay bukha ng pinto para sa kanya. Bahagyang yumukod si Baste, at sa lapit na 'yun, lalong nakita ni Eli ang tikas ng driver.

Tahimik na sumakay si Eli sa backseat. Habang isinasara ni Baste ang pinto, napahawak si Eli sa kanyang pisnging biglang uminit. Grabe, driver ba talaga 'to o model? bulong niya sa sarili. Lihim siyang napangiti sa loob ng kanyang malaking hoodie, ang pagod na kanina lang ay parang pasan ang mundo, ngayon ay napalitan ng isang kakaibang kilig na tanging siya lang ang nakakaalam.