Soft Boys, Hard Guard - Part 2

 Pumasok ako sa loob, pero hindi pa man ako nakakaisang set ng bicep curls, narinig ko ang mahinang katok sa gate. Hindi ito ang malakas na katok ng mga kumpare ko; para lang itong kaskas ng kuko ng pusa.

Pagbukas ko, nandoon ang lima. Nakatayo sila sa tapat ng gate ko, mukhang mga batang naliligaw. Si Gino ang nasa harap, habang si Jun-Jun naman ay nakasilip sa likod niya, hawak-hawak ang laylayan ng kaniyang pastel na polo. Amoy lavender at vanilla silang lahat—isang malaking kaibahan sa amoy ng bakal at pawis ko.

"Kuya Ric... sorry po uli," sabi ni Gino. Ang hinhin ng boses niya, parang nahihiya sa bawat salitang lumalabas sa labi niya. "Kasi po... 'yung inorder naming cabinet mula sa IKEA, iniwan lang ng delivery sa may pinto. Hindi po namin mabuhat papasok sa kuwarto."

Tiningnan ko ang malaking box sa tapat ng bahay nila. Mukhang mabigat, pero para sa akin, kayang-kaya 'yun ng isang braso lang. Tumingin ako sa kanilang lima. Payat, malalambot ang kamay, at halatang hindi sanay sa mabibigat na trabaho.

"Sige," maikli kong sagot. Hindi na ako nag-abala pang magsuot ng t-shirt. Lumabas ako ng gate nang naka-sando lang.

Habang naglalakad ako papunta sa bahay nila, ramdam ko ang titig nila sa likod ko. Nagbubulungan sila na parang mga bubuyog.

"Hala, tignan mo 'yung likod ni Kuya, parang gumagalaw 'yung muscles niya habang naglalakad," bulong ni Poypoy. "Ang bango niya pa rin, 'no? Kahit amoy workout," dugtong naman ni Baste.

Nang makarating kami sa box, yumuko ako para buhatin ito. Ramdam ko ang pag-igting ng mga binti ko at ang pag-alsa ng aking mga triceps. Sa isang mabilis na galaw, binuhat ko ang cabinet na parang wala lang itong bigat.

"Saan 'to?" tanong ko, lumingon ako sa kanila.

Lahat sila ay nakatulala. Si Angel, napatakip pa ng bibig habang nakatingin sa mga ugat na lumalabas sa braso ko dahil sa bigat ng box. Si Jun-Jun naman, dahan-dahang lumapit at parang gustong hipuin ang braso ko pero biglang napaatras nang tumingin ako.

"A-ah, sa itaas po, Kuya Ric... sa dulo ng hagdan," nauutal na sagot ni Gino.

Pumasok ako sa loob ng bahay nila. Malinis, maayos, at punong-puno ng mga dekorasyong kulay pastel. Habang paakyat ako sa makitid nilang hagdan, ramdam ko ang hirap ng espasyo para sa laki ko. Bawat hakbang ko, tila nayayanig ang sahig nila. Nakasunod silang lima sa likuran ko, parang mga sisiw na sumusunod sa inahing manok.

Nang mailapag ko ang cabinet sa itaas, huminga ako nang malalim. May ilang butil ng pawis na naman na tumulo mula sa noo ko papunta sa dibdib ko.

"Salamat po talaga, Kuya Ric," sabi ni Angel, sabay abot sa akin ng isang maliit na bimpo na kulay baby blue at isang bote ng malamig na tubig. "Inumin niyo po muna. Nakakapagod po siguro 'yun."

Napatigil ako. Sanay ako na ako ang nag-aasikaso sa lahat—kay Elena, sa trabaho, sa sarili ko. Ngayon lang uli may nag-abot sa akin ng tubig nang ganito ka-gentle.

"Salamat," sabi ko, kinuha ko ang tubig. Sa laki ng kamay ko, parang laruan lang ang bote sa palad ko.

"Kuya..." tawag ni Jun-Jun sa akin. Tiningnan ko siya. Namumula ang kaniyang mga pisngi. "Ang... ang lakas niyo po pala talaga. Pwede po bang... pwede po bang mahawakan 'yung muscle niyo? Isang beses lang?"

Napatanga ako. Ang seryoso ng mukha niya, habang ang apat niyang kasama ay tila hinihintay din ang sagot ko nang may halong pananabik.