Summer Vacation - Part 15

 Ang gabi sa Isabela ay nababalot ng matinding katahimikan sa labas, ngunit sa loob ng malawak na sahig ng bahay-kubo, ang init ay tila nagpapakulo sa dugo ng apat na lalaki. Matapos ang hapunan na puno ng mga makahulugang tingin, inilatag ni Tito Roman ang malapad na banig sa gitna ng sala.

"Renz, iho... pumuwesto ka sa gitna," utos ni Roman. Ang boses niya ay hindi na mapagkaila ang pagnanasa.

Habang dahan-dahang naghuhubad si Renz, si Rigor naman ang naging sentro ng atensyon. Sa tatlong barako, si Rigor ang pinaka-matangkad—isang hunk type na lalaki na may taas na halos anim na talampakan. Ang kanyang katawan ay hindi lang basta batak; ito ay simetriko at matitigas ang bawat muscle dahil sa araw-araw na pagbubuhat ng mga sako ng palay at troso.

Nang maghubad si Rigor, nalantad ang kanyang malapad na balikat at ang kanyang "daks" na pag-aari na tila isang dambuhalang ahas na nagising mula sa pagkakahimbing. Sanay na sanay si Rigor hindi lang sa bukid, kundi pati sa pakikipag-niig sa mga kasiping, kaya naman ang bawat kilos niya ay puno ng kumpiyansa at bangis.


"Kanina pa ako naghihintay, Roman. Masyadong naging solo ni Gardo ang bata sa kubo kanina," wika ni Rigor habang dahan-dahang lumalapit kay Renz.

Hinawakan ni Rigor ang magkabilang braso ni Renz at itinaas ito, pilit na pinatayo ang binata. Dahil sa katangkaran ni Rigor, kailangang tumingala ni Renz. "Tignan mo 'to, Renz. Gusto kong malaman kung kakayanin mo ang 'bigat' na dala ko."

Isinubsob ni Rigor ang kanyang mukha sa dibdib ni Renz, dinidilaan ang mapupulang utong nito habang ang kanyang malalaking kamay ay mahigpit na nakahawak sa baywang ng binata. Ang lakas ni Rigor ay nakakalula; binuhat niya si Renz nang walang kahirap-hirap at isinandal sa poste ng kubo.

"Ahhh! Mang Rigor! Ang laki... h-hindi ko po yata kaya!" sigaw ni Renz nang maramdaman ang matigas na kargada ni Rigor na tumatama sa kanyang hita.

"Kaya mo 'to, iho. Sanay ako sa buhatan, at ikaw ang pinaka-paboritong 'bubuhatin' ko ngayong gabi," bulong ni Rigor bago tuluyang isalpak ang kanyang dambuhalang pagkatao sa loob ni Renz sa isang mabilis at madiing tulak.

Habang si Rigor ay abala sa marahas na pagbayo mula sa likuran, hindi nagpahuli sina Roman at Gardo. Si Tito Roman ay nasa harap ni Renz, nilalamas ang kanyang mukha at leeg habang ipinapasubo ang sariling kargada sa binata.

"Sige, Renz... pagsabayin mo kami," ungal ni Roman.

Si Gardo naman, na balbas-sarado pa rin at amoy barako, ay nasa gilid ni Renz. Ginagamit niya ang kanyang magaspang na balbas para kilitiin ang mga hita at baywang ni Renz, habang ang kanyang dila ay walang tigil sa pagdila sa bawat butil ng pawis na lumalabas sa katawan ng binata.

Ang buong kubo ay tila nanginginig sa bigat ng kanilang bakbakan. Ang tunog ng kawayan na tumatama sa isa't isa ay sumasabay sa ritmo ng bawat bayo ni Rigor.

"Pucha, Renz! Ang sikip mo pa rin!" sigaw ni Rigor habang binibilisan ang kanyang galaw. Ang bawat tulak niya ay nagpapayanig sa buong pagkatao ni Renz. Dahil sa kanyang haba at laki, tila naaabot ni Rigor ang pinakamalalim na bahagi ng loob ni Renz na hindi nagawa nina Roman at Gardo kanina.

Dahil sa tindi ng init at sa galing ni Rigor sa pakikipag-siping, tuluyan nang bumigay ang apat. Sa gitna ng dilim at ng malamlam na ilaw ng gasera, ang apat na lalaki ay nag-abot-abot sa rurok ng kanilang pagnanasa.

"Lalabas na ako! Renz! Saluhin mo!" hiyaw ni Rigor.

Sa isang matinding huling bayo ni Rigor, kasabay ng pagsipsip ni Renz kay Roman at ang paghimas ni Gardo sa kanyang sarili, sabay-sabay na bumugso ang kanilang mga "init." Ang puting likido ay tila bumaha sa gitna ng banig—mula kay Rigor na nasa loob, kay Roman na nasa bibig, at kay Gardo na kumalat sa hita ni Renz.

Naiwang nanginginig si Renz, lupaypay sa gitna ng tatlong dambuhalang barako. Si Rigor, na hingal na hingal, ay hinalikan ang pawisang likod ni Renz.

"Magaling, iho. Ikaw ang pinakamatibay na 'araro' na nahawakan ko," bulong ni Rigor.

Nakahiga silang apat sa malapad na banig, ang mga katawan ay magkakapatong at basang-basa. Ang lihim ng Isabela ay mas lalong nabaon sa kanilang mga laman, isang gabi na kailanman ay hindi malilimutan ng Manila Boy na si Renz.