Sa loob ng masikip na bodega, tuluyan nang "nilamon" ng tatlong barako ang katinuan ni Junjun. Habang madiin at walang humpay ang bawat tulak ni Chief Val sa kaniyang likuran, hindi na rin nakapaghintay sina Roldan at Gardo na makuha ang kanilang parte sa "special service" na ito.
"Roldan, ang bibig niyan. Masyadong maingay, baka may makarinig sa labas," utos ni Chief Val habang humahawak sa baywang ni Junjun, ang kaniyang mga ugat sa braso ay bakas na bakas sa bawat pagbaon niya sa loob ng bata.
Agad na pumuwesto si Roldan sa tapat ng mukha ni Junjun. Inilabas niya ang kaniyang sariling "alaga"—na kasing-laki at kasing-gaspang ng kaniyang mga palad—at ipinilit itong ipasok sa bibig ng binata. "O, heto, Junjun. Lunukin mo 'to para tumahimik ka," paos na sabi ni Roldan. Napilitang bumuka ang bibig ni Junjun, tinatanggap ang lasa ng kalsada at pawis habang ang kaniyang mga mata ay lalong lumuluha sa hirap.
Hindi rin nagpaawat si Gardo. Habang hawak pa rin ang isang binti ni Junjun, ang kaniyang kabilang kamay ay nagsimula nang laruin nang mabilis ang harapan ng bata. "Tignan niyo, kahit naiiyak, tumitigas na rin ang bata natin," tawa ni Gardo. "Nagugustuhan mo na rin 'to, 'di ba, Junjun?"
Nawala na sa sarili si Junjun. Ang kaniyang pandinig ay puno ng tunog ng basang pakikipagtagpo ng balat, ang mabibigat na paghinga nina Roldan at Chief Val, at ang mahinang ungol na lumalabas sa kaniyang ilong dahil puno ang kaniyang bibig. Ang kaniyang maputing katawan ay tila naging isang laruan na pinagsasaluhan ng tatlong higante—nilalapastangan sa bawat sulok, mula sa bibig, sa harap, hanggang sa kaniyang pinaka-lihim na bahagi.
"Ganyan nga... sipsipin mo pa, Toy," udyok ni Roldan habang hinahawakan ang buhok ni Junjun para kontrolin ang kaniyang ulo.
Sa kabilang dulo, mas lalong binilisan ni Chief Val ang kaniyang pagbayo. Ang bawat hampas ng kaniyang katawan sa maputing puwitan ni Junjun ay nag-iiwan ng bakat. "Malapit na, Junjun. Tatanggapin mo lahat ng 'basbas' namin bago ka makabalik sa counter."
Tuluyan nang bumigay ang katawan ni Junjun. Sa gitna ng init, pawis, at amoy ng mga barako, tila lumulutang na siya sa ibang mundo—isang mundo kung saan siya na ang pag-aari ng kalsada, ng presinto, at ng kanto.
---
Ang tensyon sa loob ng bodega ay umabot na sa rurok na hindi na kakayanin ng katawan ni Junjun. Ang bawat tulak ni Chief Val ay naging mas mabilis at mas madiin, habang si Roldan naman ay halos mawalan na rin ng kontrol sa pag-iyak at pag-ungol ng bata sa kaniyang harapan. Si Gardo ay hindi rin nagpahuli, lalong binilisan ang pag-init sa harap ni Junjun habang masuyong pinipiga ang makinis nitong mga hita.
"Malapit na... Junjun, tanggapin mo 'to!" ungol ni Chief Val, ang kaniyang boses ay naging paos sa tindi ng pagnanasa.
Sa isang hudyat na tila napag-usapan, sabay-sabay na binitawan ng tatlo ang kanilang "basbas" sa nanghihinang katawan ng binata.
Tuluyan nang nagpakawala si Chief Val sa kailaliman ni Junjun. Ramdam ng bata ang init na tila kumukulo sa loob niya, isang madiin at sunod-sunod na pagpintig na nagpaluha sa kaniya nang husto. Halos kasabay nito, si Roldan ay naglabas din ng kaniyang puting likido sa loob ng bibig ni Junjun, pinupuno ito hanggang sa umapaw sa mga gilid ng labi ng bata. Si Gardo naman ay hindi nagpaawat; ang kaniyang "basbas" ay humaging sa maputing tiyan at dibdib ni Junjun, kumalat sa makinis na balat na tila mga marka ng isang binyag na hindi na kailanman mabubura.
Naiwang nakahandusay si Junjun sa ibabaw ng mga karton, hingal na hingal at basang-basa ng pawis at ng mga "regalo" ng tatlong barako. Ang kaniyang maputing katawan ay puno ng mga marka—pula sa leeg, puti sa balat, at ang matinding hapdi sa kaniyang loob.
"Welcome sa kanto, Junjun," bulong ni Chief Val habang dahan-dahang tumatayo at inaayos ang kaniyang uniporme, tila walang nangyaring kabastusan. "Ngayon, isa ka na sa amin."
Inabutan siya ni Roldan ng kaniyang basahan na kanina ay ginagamit niya sa counter. "Maglinis ka na, Toy. Baka may pumasok na customer. Mahirap na, baka mahalata ang 'Special Service' mo."
Habang dahan-dahang nagbibihis si Junjun, nanginginig pa rin ang kaniyang mga kamay. Alam niyang simula ngayong gabi, ang kaniyang shift sa Highway Stop & Shop ay hindi na kailanman magiging ordinaryo. Ang bawat busina ng truck at bawat tunog ng patrol car ay magiging paalala ng kaniyang madilim na sikreto sa likod ng counter.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento