Nagising si Enzo nang may matinding pintig sa kanyang sentido. Ang liwanag na tumatagos sa bintana ng kwarto ni Dong ay tila sumasaksak sa kanyang mga mata. Nang subukan niyang bumangon, naramdaman niya ang lamig sa kanyang balat—at doon lang niya napagtanto na wala siyang suot na pang-itaas.
Unti-unting nagbalik ang mga imahe kagabi. Ang soju, ang motor, ang malapad na likod ni Dong... at ang huling bahagi na tila isang panaginip pero masyadong totoo ang pakiramdam: ang paghalik niya sa mga labi ni Dong at ang matigas na bagay na naramdaman niyang nakadiin sa kanyang hita bago siya tuluyang nakatulog.
"Diyos ko..." bulong ni Enzo sabay takip ng unan sa kanyang mukha. Gusto niyang magpalamon sa lupa.
Paglabas niya ng kwarto, ang bango ng sinangag at pritong itlog ang sumalubong sa kanya. Nakita niya si Kuya Dong sa kusina, suot lamang ang isang sando at shorts. Ang kanyang mga muscles ay lalong bumabakat habang nagluluto.
"O, gising na pala ang soju star namin," bati ni Dong nang hindi lumilingon, pero may himig ng tawa sa kanyang boses.
"K-Kuya Dong... sorry po talaga sa istorbo kagabi," mahiyaing sabi ni Enzo, hindi makatingin nang diretso habang hinihila ang laylayan ng kanyang sando na isuot niya ulit bago lumabas.
"Maupo ka na roon. Kumain tayo," utos ni Dong. Inilapag niya ang plato sa harap ni Enzo. "Alam mo, Enzo, kakaiba ka pala malasing. Akala ko tahimik ka lang na gamer, 'yun pala, kapag tinamaan ka na, parang wala nang preno 'yang dila mo."
Lalong namula si Enzo. "M-madami po ba akong nasabi?"
Tinitigan siya ni Dong nang matagal, ang kanyang mga mata ay mapaglaro at tila may sinusuring hindi nakikita ni Enzo. "Marami. Lahat ng 'first impression' mo sa akin, nalaman ko. Pati kung gaano mo kagusto ang 'bango' ko at ang 'laki' ng mga braso ko."
Tumigil si Dong sa pagkain at uminom ng kape, habang nakatitig pa rin sa binata. "Mag-ingat ka na malasing ulit sa harap ng ibang tao, Enzo. Baka kung ano pa ang magawa mo... o baka may magawa sa'yo. Mahirap na, baka hindi lahat kasing 'gentle' ko."
Sa bawat salitang binitawan ni Dong, tila may kuryenteng dumadaloy sa katawan ni Enzo. Naalala niya muli ang pakiramdam ng labi ni Dong at ang "matigas" na bahagi ng katawan nito na nahawakan niya kagabi. Sa sobrang hiya, halos magkulay kamatis ang kanyang buong mukha hanggang sa mga tenga.
Napansin ni Dong ang matinding pamumula ni Enzo. Nakita niya ang panginginig ng mga kamay ng binata habang humahawak ng kutsara. Ang imahe ni Enzo na namumula at nahihiya ay lalong nagpasingaw sa "init" na pilit na kinalimutan ni Dong sa banyo kagabi.
"Bakit ka namumula? May naaalala ka ba?" pang-aasar ni Dong, bahagyang lumapit ang kanyang mukha kay Enzo. "Gusto mo bang 'ipaalala' ko sa'yo kung gaano ka kahigpit yumakap kagabi?"
"K-Kuya naman..." halos mawalan ng boses si Enzo.
"Masarap ba ang tulog mo?" hirit pa ni Dong, ang boses ay naging mas malalim at seryoso. "Sabi mo kasi kagabi, ang 'sarap' ko raw kasama. Akala ko nga, hindi mo na ako pakakawalan sa higaan eh. Mukhang nag-enjoy ka sa 'view' mo bago ka nakatulog."
Tinatantya ni Dong ang bawat reaksyon ni Enzo. Habang lalong nahihiya ang binata, lalo namang kinakagiliwan ni Dong ang pagiging inosente nito. Pakiramdam niya, isang malaking hamon ang pagpipigil niya, pero kasabay nito ay ang pagnanasang makita pa kung hanggang saan ang itatagal ng "shyness" ni Enzo bago ito muling "sumabog" gaya ng nangyari sa kanila kagabi.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento