Soft Boys, Hard Guard - Part 11

 Sa gitna ng kadiliman, tanging ang bawat haplos at init ng aming mga balat ang nagsisilbing gabay. Habang unti-unting nawawala ang mga saplot ni Jun-jun, mas lalong tumambad sa akin ang kaniyang taglay na ganda. Sa ilalim ng malamlam na liwanag ng buwan na tumatagos sa bintana, ang kaniyang balat ay tila nagniningning—napakaputi, parang gatas na hinaluan ng porselana, na halos ayaw kong hawakan nang mahigpit dahil sa takot na baka markahan ng magaspang kong palad.

Nang dahan-dahan ko siyang pinalingon nang bahagya para tanggalin ang huling takip sa kaniyang katawan, hindi ko napigilang mapahinga nang malalim. Sa kabila ng kaniyang pagiging payat at "soft boy," ang kaniyang likuran ay may angking ganda na hindi ko inaasahan. Ang kaniyang puwit ay sadyang katambok at maputi—bilugan, malambot, at tila hindi pa kailanman nahahawakan ng sinuman. Isang malaking kaibahan sa matitigas na muscle ng aking mga hita na ngayon ay nakadikit na sa kaniya.

"K-kuya Ric..." pabulong niyang tawag, ang boses ay nanginginig habang nararamdaman niya ang init ng aking katawan sa kaniyang likuran.

Dito ko na tuluyang pinakawalan ang sarili ko. Sa pagtanggal ko ng aking sariling saplot, tumambad ang aking pagkalalaki na tila sumasalamin sa laki ng aking pangangatawan. Dahil sa isang linggong pagtitimpi at ang matinding pagnanasa sa mga batang ito, ang aking ari ay nasa pinakamalaki at pinakamatigas nitong kalagayan—maveiny, madilim ang kulay, at tila hindi magkakasya sa kaniyang napakaliit at inosenteng pangangatawan.

Nang maramdaman ni Jun-jun ang dulo ng aking pagkalalaki na sumasayad sa kaniyang balat, napa-igtag siya. Nanlaki ang kaniyang mga mata at napakapit siya sa unan nang mahigpit.

"Sandali lang, Kuya... parang... parang ang laki po masyado," usal niya, bakas ang tunay na gulat at kaba sa kaniyang boses. Doon ko mas napatunayan na sadyang inosente pa siya sa ganitong uri ng laro.

"Dahan-dahan lang, Jun-jun. Magtiwala ka sa akin," bulong ko habang hinahalikan ang kaniyang batok para pakalmahin siya.

Ginamit ko ang aking bigat para dahan-dahang buksan ang kaniyang mga hita. Sa bawat pag-usad ko, ramdam ko ang higpit ng kaniyang katawan. Nang simulan ko nang ipasok ang aking sarili, isang matinding impit na tili ang kumawala sa kaniyang mga labi. Ang kaniyang birhen na katawan ay tila nabigla sa bagsik at laki ng aking pag-aari.

"H-hindi ko kaya, Kuya! Masakit!" nangingiyak niyang sabi, habang ang kaniyang maputing puwit ay nanginginig sa ilalim ng aking mga kamay.

Pero hindi ako huminto. Pinanatili ko ang aking pagkaka-ibabaw sa kaniya, ginagamit ang aking malalapad na balikat para ikulong siya sa kama. Dahan-dahan, inch by inch, ay pinilit kong sakupin ang kaniyang kabuuan. Ramdam ko ang pag-igting ng bawat muscle ko sa braso at likod habang tinitiis ko rin ang sarili kong sarap at hirap na huwag siyang mabigla nang husto.

Nang tuluyan ko nang masakop ang kaniyang pagkabirhen, napasubsob si Jun-jun sa unan, habol ang hininga habang ang kaniyang katawan ay unti-unting umaangkop sa laki ko. Ang kaniyang maputing balat ay nagsimulang mamula dahil sa init at friction. Sa bawat pagbaon ko, ramdam ko ang higpit ng kaniyang pag-angkin sa akin—isang pakiramdam na hinding-hindi ko naramdaman kay Elena.

Ang gabi ay napuno ng tunog ng aming mga hininga at ang mahihinhin na ungol ni Jun-jun na unti-unting napalitan mula sa sakit patungo sa isang kakaibang uri ng sarap na ngayon lang niya natuklasan. Sa ilalim ng dambuhalang tulad ko, ang inosenteng si Jun-jun ay tuluyan nang naging akin, angkin ng bawat ugat at muscle ng aking katawan.