Ang bawat madiing pag-hataw ni Nato ay tila yumanig sa pundasyon ng lumang lamesa. Ang tunog ng laman sa laman ay mas naging basa at malutong habang ang pawis ni Nato ay tumatulo sa maputing dibdib ni Gelo, na tila binibinyagan ang binata sa maruming mundo ng matanda.
"N-ninong... tama na po... ahh! M-masyado na... h-hindi ko na..." bagaman pilit pang itinutulak ni Gelo ang mga balikat ni Nato, ang kanyang mga kamay ay wala nang lakas. Ang bawat tulak niya ay nagmumukha na lamang haplos sa matitigas na kalamnan ng kanyang Ninong.
"Huwag kang tumigil, Gelo! Tanggapin mo lahat 'to!" ungol ni Nato, ang kanyang mukha ay namumula na sa tindi ng bugso ng dugo. "Ito ang gusto mo, 'di ba? Ang madungisan nitong sa akin?"
Nagsimulang humikbi si Gelo. Hindi na lang ito hikbi ng takot, kundi hikbi ng isang katawang sumuko na sa sobrang sarap na hindi niya kayang ipaliwanag. Ang bawat baon ni Nato ay tumatama sa pinakasensitibong bahagi ng kanyang loob, dahilan upang mapahagulgol siya nang mahina habang ang kanyang mga binti ay lalong humihigpit ang pagkaka-angkla sa likuran ni Nato.
"Ahh... h-huwag... m-mmgh! Ahh! Ninong... s-sige pa... p-pakiusap..." ang mga salitang ito ay lumabas sa labi ni Gelo sa gitna ng kanyang pag-iyak. Hiyang-hiya siya sa sarili, ngunit ang kanyang katawan ay tila may sariling isip na humihingi ng higit pa.
Ramdam ni Nato na malapit na siya. Ang masikip na loob ni Gelo ay tila lalong humihigpit, tila ayaw nang pakawalan ang kanyang pag-aari. Ang hayok na matanda ay lalong bumilis, ang kanyang bawat pag-araro ay naging desperado at marahas.
"Ayan na, Gelo... ayan na! Sipsipin mo lahat ng init ko!" sigaw ni Nato sa isang paos na tinig.
Sa huling tatlong madiin at malalim na tulak, napaungol nang malakas si Nato habang ang kanyang buong katawan ay tumigas. Doon, sa pinakamalalim na bahagi ni Gelo, ibinuhos ni Nato ang lahat ng kanyang tinitimping init sa loob ng ilang buwan. Ang bawat pintig ng kanyang pag-aari ay nagpapadala ng malapot at mainit na likido sa loob ng binata.
"Ahhh... s-shet..." napasandal si Nato sa dibdib ni Gelo, hingal na hingal, habang ang kanyang bigat ay tuluyang bumagsak sa balingkinitang katawan ng binata.
Si Gelo naman ay nanatiling nakahiga sa lamesa, hapo, bagsak, at patuloy na humihikbi nang mahina. Ang kanyang mga mata ay blangko, nakatitig sa kisame ng garahe habang nararamdaman ang init na dahan-dahang umaagos palabas mula sa kanyang pagkatao. Ang porselanang balat niya ay puno na ng marka—patunay na sa gabing ito, ang inosenteng scholar ay tuluyan nang naging pag-aari ng barakong si Nato.
"Gelo..." bulong ni Nato, habang dahan-dahang humihiwalay, ngunit ang isang kamay ay nananatiling nakahawak sa pisngi ng binata. "Sa atin lang 'to. Huwag kang mag-alala, marami pa tayong ganitong gabi."
--
Tumigil ang mundo sa loob ng madilim na garahe. Tanging ang mabigat na paghinga ni Nato at ang mahinang sinok ni Gelo ang maririnig sa gitna ng katahimikan. Unti-unting humupa ang alab ng alak sa utak ni Nato, at sa pag-agos ng malamig na hangin ng madaling-araw, tila nahimasmasan siya sa bigat ng kanyang ginawa.
Dahan-dahang humiwalay si Nato, ang kanyang mga mata ay unti-unting luminaw mula sa pagkakalasing. Tiningnan niya ang kanyang mga kamay na malalaki at magaspang, pagkatapos ay tumingin siya kay Gelo na nananatiling nakahandusay sa ibabaw ng madulas na lamesang kahoy.
"Gelo..." paos niyang tawag. "Pasensya ka na... ang dami kong nainom. Hindi ko alam... sorry, inaanak. Kumpare ko ang tatay mo."
Ngunit habang binibitawan ni Nato ang mga salitang iyon, hindi niya mapigilang titigan ang kabuuan ng binatang nasa harap niya. At sa bawat segundo ng kanyang pagtitig, ang nararamdaman niyang "guilt" ay unti-unting nilalamon ng muling nag-aapoy na pagnanasa.
Nakahandusay si Gelo, ang balingkinitang katawan ay tila isang sugatang ibon sa ibabaw ng lamesa. Ang kanyang maputing balat ay puno na ng mga pulang marka—bakas ng mga madiing lamas at kagat ni Nato sa kanyang mga hita at balakang. Ang kanyang mga binti ay nananatiling bahagyang nakabukaka, nanghihina at nanginginig pa rin, habang sa pagitan nito ay makikita ang malapot na puting likidong dahan-dahang umaagos pababa sa kanyang maputing hita—ang marka ng pag-ari sa kanya ni Nato.
Ang kanyang "slim-sexy" na baywang ay tila mas lalong naging kaakit-akit sa paningin ni Nato habang ito ay humihingal, ang tiyan ay mabilis na tumataas-bumababa. Ang kanyang mga rosas na utong ay nananatiling matigas at namumula dahil sa mga nakaraang haplos, at ang kanyang mukha ay basang-basa ng luha at pawis, dahilan upang lalong kuminis ang kanyang anyo sa ilalim ng malamlam na ilaw.
"Punyeta," bulong ni Nato sa kanyang sarili.
Sa halip na tuluyang lumayo, naramdaman ni Nato ang muling pagtigas ng kanyang pag-aari. Ang paumanhing binitawan niya kanina ay tila nawalan ng saysay. Ang makita si Gelo na ganito "kababoy" at "wasak" sa kanyang harapan—ang dating malinis na scholar na ngayon ay puno na ng kanyang marka—ay naghatid ng isang kakaibang bangis sa kanyang katawan.
"Gelo, tingnan mo ako," madiing utos ni Nato, ang boses ay muling naging dominant at walang bahid ng pagsisisi.
"N-ninong... akala ko po... s-sorry na..." nanginginig na sagot ni Gelo, pilit na itinatago ang kanyang katawan ngunit walang lakas para gumalaw.
"Sabi ko, sorry... pero mukhang hindi pa tayo tapos," wika ni Nato habang dahan-dahang hinahaplos muli ang maputing singit ni Gelo. "Sa ganda mong 'yan, sa kinis mong 'yan... tingin mo ba hahayaan kitang makatayo agad sa lamesang 'to?"
Muling hinablot ni Nato ang mga binti ni Gelo at isinampa ito sa kanyang mga balikat, habang ang kanyang nanggagalaiting ari ay muling naghahanda para sa isa pang round ng pag-angkin. Ang gabi ay malayo pa sa pagtatapos, at sa loob ng garaheng iyon, ang sikreto nina Nato at Gelo ay lalong lalalim sa bawat madiing pag-hataw ng barakong kumpare.
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento