Lihim sa Garahe ni Kumpare - Part 8

 Sa bawat pulgada ng paglubog ng matigas at ugating ari ni Nato, tila nawawala ang huling hibla ng pagkatao ni Gelo. Ang masikip at mainit na loob ng binata ay pilit na bumubuka upang tanggapin ang dambuhalang bagay na ngayon ay tuluyan nang sumasakop sa kanya.

"Ahhh... N-ninong... m-mmgh! Masyadong malaki... h-hindi ko kaya..." garalgal na hikbi ni Gelo, ang kanyang mga daliri ay bumaon na sa magaspang na braso ni Nato. Sa tindi ng sakit at hindi pamilyar na sarap, wala na siyang ibang makapitan kundi ang mismong lalaking gumagawa nito sa kanya.

"Kaya mo 'to, Gelo... maluwag ka pa, lulubog pa 'to," ungol ni Nato, ang kanyang mga mata ay nanlilisik habang pinapanood ang pag-umbok ng kanyang ari sa ilalim ng maputing balat ng puson ni Gelo. Sa huling madiing tulak, tuluyang bumaon ang kabuuan ni Nato, dahilan upang mapatirik ang mga mata ni Gelo at mapakapit nang mahigpit sa leeg ng kanyang Ninong.

"Ayan... ganyan... sipsipin mo lahat, hayop ka," mura ni Nato. Sinimulan niya ang marahas at mabilis na pag-araro. Ang tunog ng nagtatama nilang balat—ang mabilog at maputing puwitan ni Gelo na humahampas sa matitigas na hita ni Nato—ay bumabalot sa buong garahe.

"Ahh! Ahh! N-ninong... m-mmh... ahhh!" Ang mahihina at pilit na tinatagong ungol ni Gelo ay tuluyan nang kumawala. Wala na ang pagpanggap; ang bawat baon ni Nato ay nagpapadala ng kuryente sa buong balingkinitang katawan ng binata. Ang kanyang mga binti ay kusa nang pumulupot sa baywang ni Nato, tila humihingi ng mas malalim pa, mas madiin pa.

"Sinasabi ko na nga ba... pakantot ka talaga, Gelo! Tingnan mo kung paano mo yakapin si Ninong habang binababoy kita!" tawa ni Nato, habang ang kanyang mga kamay ay walang tigil sa paglamas sa mapuputing balakang ni Gelo, iniiwan ang mga pulang marka ng kanyang malalaking daliri.

Tuluyan nang binaboy ni Nato ang katawan ni Gelo. Hindi lang ito basta pakikipagtalik; ito ay pag-angkin. Dinudurog ni Nato ang bawat respeto at "paggalang" na mayroon si Gelo, pinapalitan ito ng hilaw na pagnanasa. Sa ibabaw ng lamesang puno ng mantsa ng langis at alak, ang porselanang katawan ni Gelo ay unti-unting nadudumihan ng pawis at pagnanasa ng isang barakong matagal na nagtiis.

"Ninong... ahh... s-sige pa... p-pakiusap..." halos bulong na lang ni Gelo, ang kanyang katinuan ay tuluyan nang nalunod sa init. Ang kanyang mahihina at basag na ungol ay musika sa pandinig ni Nato, habang patuloy nitong inaararo ang huling hininga ng pagkabata ng kanyang inaanak.

0 (mga) komento :

Mag-post ng isang Komento