Soft Boys, Hard Guard - Part 7

 Miyerkules ng gabi. Nakaupo ako sa tumba-tumba sa madilim kong beranda, bitbit ang isang bote ng malamig na beer. Nakasuot lang ako ng maluwag na basketball shorts, nakayapak, at hinahayaan ang hangin ng gabi na patuyuin ang pawis sa katawan ko. Tahimik na ang paligid nang biglang may marinig akong mabilis na yabag ng sapatos at ang tunog ng kadena ng alahas.

"Kuya Ric! Akala ko tulog ka na," bati ni Poypoy.

Tumalon siya sa mababang bakod ng garahe ko sa halip na dumaan sa gate. Iba ang aura ni Poypoy ngayong gabi. Nakasuot siya ng isang black mesh top—manipis at butas-butas na tela na halos walang itinago sa kaniyang payat pero toned na katawan. May suot din siyang silver chains sa leeg at ang kaniyang mga kuko ay pinintahan ng itim.

"Bakit ka nandito, Poypoy? Gabi na," tanong ko, sabay lagok ng beer. Kita ko ang paggalaw ng mansanas sa leeg ko, at hindi ko pinalampas ang paraan ng pagtitig niya roon.

"Wala lang. Sobrang boring sa loob, puro skincare lang ang inaatupag nina Baste," sagot niya habang dahan-dahang lumalapit sa tumba-tumba ko. "Tsaka gusto ko lang makita kung anong ginagawa ng paborito kong bodyguard kapag walang bantay."

Umupo siya sa sahig, mismo sa tapat ng mga binti ko. Masyadong malapit. Amoy musk at expensive leather siya. Itinukod niya ang kaniyang mga siko sa aking tuhod at tumingala sa akin. Sa ilalim ng bumbilya ng beranda, kumikislap ang kaniyang mga mata na tila may pinaplano.

"Kuya, alam mo ba... sabi nila, ang mga lalaking tahimik at malaki ang katawan, sila daw 'yung pinaka-wild?" pilyo niyang sabi.

"Huwag ka ngang magsalita ng ganyan, Poypoy. Bata ka pa," saway ko, pero ramdam ko ang pag-igting ng mga hita ko dahil sa pagdikit ng kaniyang balat sa akin.

"Eighteen na ako, Kuya. Hindi na ako bata," hamon niya. Bigla niyang iniabot ang kamay niya at dahan-dahang hinawakan ang malamig na bote ng beer na hawak ko. Pero imbes na kunin ito, dulas ang mga daliri niya pababa, hanggang sa mahawakan niya ang malalaki at magagaspang kong daliri.

"Kuya Ric, ang init mo..." bulong niya. Bigla siyang tumayo nang dahan-dahan, hindi pinuputol ang titigan namin. Humakbang siya sa pagitan ng mga nakabukaka kong binti habang nakaupo ako.

Napatigil ako sa paghinga. Ang kaniyang mesh top ay dumidikit sa tuhod ko. Ibinaba niya ang kaniyang mukha malapit sa tenga ko, sapat na para maramdaman ko ang kiliti ng kaniyang hininga.

"Poypoy, anong ginagawa mo?" ang boses ko ay naging isang gurgle na lang sa lalamunan ko.

"Wala po. Tinitingnan ko lang kung gaano kalapad 'tong balikat mo," sabi niya habang dahan-dahang gumagapang ang kaniyang mga kamay mula sa braso ko paitaas, hanggang sa mahawakan niya ang magkabilang gilid ng leeg ko. "Grabe, Kuya... para akong humahawak ng bato. Pwede bang ganito muna tayo? Kahit sandali lang?"

Idinikit niya ang kaniyang dibdib sa mukha ko. Dahil sa manipis na mesh top niya, ramdam ko ang init ng kaniyang balat at ang tibok ng kaniyang puso. Hindi ko alam kung itutulak ko ba siya o hahayaan ko lang, pero ang pagiging matipuno ko ay tila walang silbi sa harap ng kaniyang kapangahasan.

"Kuya, amoy barako ka talaga... nakaka-adik," pabulong niyang sabi habang ang kaniyang ilong ay dahan-dahang sumasayad sa panga ko.

Napa-ungol ako nang mahina, hindi ko na mapigilan. "Poypoy... pumasok ka na sa loob. Mapapahamak tayo dito."

Ngumiti lang siya, isang ngiting mapang-akit, bago siya dahan-dahang lumayo. "Sige, Kuya. Pero tandaan mo, ako ang pinaka-matapang sa aming lima. Hindi ako basta-basta natatakot sa... malalaking tao."

Tumalon siya pabalik sa gate nila nang may tawa, iniwan akong tulala at may mabilis na tibok ng puso sa gitna ng kadiliman.