Iniyot Ni Tito Rafa - Part 6

 Pumunta sila sa likurang bahagi ng cottage, kung saan ang tanging liwanag na tumatama ay ang malamlam na sinag ng buwan na nasasala ng mga dahon ng niyog. Ang dilim ay nagbigay ng proteksyon, pero nagdala rin ito ng isang bigat sa hangin na tila hindi kayang dalhin ng normal na pag-iisip ni Rafa.

"Sigurado ka ba rito, Bea?" mahinang tanong ni Rafa, ang boses ay paos at halos maglaho sa hangin. "Huling pagkakataon na 'to para umatras ka."

"Tito, seryoso po ako," sagot ni Bea, ang boses ay puno ng determinasyon. "Gusto ko lang po talagang matuto. Para hindi na po ako nag-iimagine lang base sa mga nababasa ko. Mas mabuti na po 'yung nakikita ko ang katotohanan."

Huminga nang malalim si Rafa. Ang amats ng alak ay nagbigay sa kanya ng lakas ng loob na gawin ang isang bagay na alam niyang habang-buhay niyang pagsisisihan o hindi makakalimutan. Dahan-dahan niyang kinalabit ang tali ng kanyang board shorts. Ang bawat galaw niya ay tila slow motion. Nang lumuwag na ang shorts, dahan-dahan niya itong ibinaba, kasama ang kanyang suot na panloob, sapat na para malantad ang kanyang pagkalalaki sa harap ng dalaga.

Nanlaki ang mga mata ni Bea. Bahagya siyang yumuko, inayos ang kanyang salamin para masigurong malinaw ang kanyang nakikita.

"Wow..." bulong ni Bea. "Tito, ang... ang laki pala talaga niyan sa malapitan. Sa books kasi, drawing lang 'yun, tapos maliit lang. Pero ito... parang... parang may sariling buhay."

Napapikit si Rafa, humawak sa poste ng cottage para hindi mabuway. "Tignan mo lang, Bea. Sabi mo titingin ka lang."

Pero ang kuryosidad ni Bea ay hindi basta-basta mapapatay ng tingin lang. Para siyang isang scientist na nakahanap ng isang pambihirang specimen. Hindi niya napigilan ang kanyang sarili; dahan-dahang iniangat ni Bea ang kanyang kamay. Nang dumampi ang kanyang malamig na daliri sa mainit at makinis na balat ni Rafa, napaigtag ang tito niya.

"Bea... sabi ko titingin lang..." pigil na ungol ni Rafa, ang kanyang mga kamay ay nakakuyom na sa poste.

"Sandali lang po, Tito. Bakit ganito 'yung texture?" tanong ni Bea, tila hindi naririnig ang babala ng tito niya. Gamit ang kanyang maliit na kamay, buong ingat niyang hinawakan ang pagkalalaki ni Rafa at dahan-dahang itinaas ito. "Ah, so ito 'yung sinasabi nilang anatomy... pati ito sa ilalim..."

Sinilip ni Bea ang ilalim, maging ang mga bayag ni Rafa ay pinag-aralan niya ang hitsura. "Parang... parang ang bigat nito, Tito. At ang putok ng mga ugat... nakakamangha po talaga ang creation ng tao."

Sa bawat haplos at pag-angat ni Bea, naramdaman ni Rafa ang matinding daloy ng kuryente sa kanyang buong katawan. Ang dati ay "tulog" na bahagi ng kanyang pagkatao ay mabilis na nag-react sa inosenteng hawak ng dalaga. Nararamdaman ni Rafa ang pagtigas nito sa loob mismo ng palad ni Bea.

"Tito! Tingnan mo!" bulalas ni Bea na parang batang nakakita ng magic trick. "Lumalaki siya! Tumitigas! Kanina medyo malambot pa, pero ngayon... parang naging bakal na! Bakit po ganoon? Nag-react po ba 'yung nerves niyo dahil hinawakan ko?"

Napapakagat-labi na lang si Rafa, ang kanyang hininga ay naging mabigat at mabilis. "B-Bea... stop it... natural lang 'yan na tumitigas kapag... kapag nahahawakan."

"Ang galing..." haplos pa rin ni Bea, habang sinusuri ang bawat anggulo. "Ang laki na niya talaga ngayon, Tito. Mas malaki pa sa braso ko yata 'to kung tutuusin. Hindi ko akalain na ganito pala ang hitsura ng isang lalaki kapag... handa na? Iba po talaga ang nakikita sa personal kaysa sa biology namin."

Hindi na malaman ni Rafa kung paano pipigilan ang sarili. Ang pagiging inosente ni Bea ang mismong nagpahirap sa kanya. Dahil alam niyang walang malisya ang dalaga, lalong naging mahirap para sa kanya na itulak ito palayo.

"Tito, masakit po ba kapag ganito katigas?" tanong muli ni Bea habang pilit na pinagkakasya ang kanyang maliit na kamay sa paligid ng pagkalalaki ni Rafa. "Parang puputok na po kasi 'yung balat sa sobrang laki."

"Hindi... hindi masakit..." bulong ni Rafa, ang boses ay puno ng pagtitimpi. "Pero kailangan na nating tumigil, Bea. Baka may makakita sa atin."

"Sandali na lang po, Tito. Isa pang tingin lang dito sa dulo..." pakiusap ng dalaga, habang patuloy pa rin sa kanyang "research" na tila ba hinding-hindi siya magsasawa sa bago niyang natuklasan.