Lunes ng hapon. Off-duty ako, kaya naisipan kong linisin ang motor ko sa tapat ng garahe. Nakasuot lang ako ng sando at shorts, basang-basa ng tubig at sabon ang mga braso ko habang kinukuskos ang gulong. Mainit ang sikat ng araw, at ang bawat galaw ko ay ramdam ko ang bigat ng sarili kong katawan.
"Kuya Ric?"
Napalingon ako. Si Gino. Siya lang mag-isa, nakasuot ng isang manipis na puting linen shirt na halos humahangin sa sobrang lambot ng tela. Bitbit niya ang isang paper bag mula sa isang sikat na coffee shop.
"O, Gino. Nasaan yung mga kasama mo?" tanong ko habang pinupunasan ko ng basahan ang upuan ng motor.
"May mga tinatapos po silang schoolwork. Ako lang po yung lumabas para bumili ng snacks," lumapit siya sa akin. "Napansin ko po kasi na parang pagod kayo kanina nung pauwi kayo galing shift. Para sa inyo po ito... Iced Americano."
Iniabot niya ang malamig na kape. Sa pag-abot niya, dumikit ang mahahaba at malalambot niyang daliri sa magaspang kong palad. Napatitig ako sa kaniya. Sa malapitan, kitang-kita ko ang kinis ng kaniyang mukha at ang bango niyang amoy citrus at mamahaling pabango—sobrang layo sa amoy ng grasa at kalsada na nakasanayan ko.
"Salamat," sabi ko, saka uminom. "Eksakto 'to, ang init ng panahon."
Hindi siya agad umalis. Nanatili siyang nakatayo sa tabi ko, pinapanood ang bawat galaw ko. "Ang... ang hilig niyo po talagang mag-alaga ng gamit, 'no? Pati itong motor niyo, ang kintab."
Napansin ko ang tingin niya. Hindi lang sa motor siya nakatingin. Nakatitig siya sa paraan ng pag-igting ng mga deltoids ko habang kinukuskos ko ang chrome. Napansin ko rin na parang medyo bumibilis ang paghinga niya.
"Kailangan, para hindi agad masira," sagot ko.
Bigla siyang lumapit pa nang kaunti, halos magkadikit na ang mga balikat namin. Ramdam ko ang lamig na nanggagaling sa kaniya dahil galing siya sa aircon. "Kuya Ric, may... may dumi po kayo sa likod ng leeg. Parang grasa po."
Bago pa ako makakilos, itinaas niya ang kaniyang kamay. Dahan-dahan niyang ginamit ang kaniyang hinlalaki para punasan ang dumi sa batok ko. Ang lambot ng balat niya laban sa magaspang kong batok ay nagpadala ng kakaibang kuryente sa buong katawan ko. Nanigas ako sa kinatatayuan ko.
Hinarap ko siya. Masyado siyang malapit. Nakatingala siya sa akin, at dahil sa tangkad ko, kailangan niyang i-tilt ang kaniyang ulo. Nakita ko ang paglunok niya habang ang mga mata niya ay nakatitig sa pawis na dumadaloy mula sa panga ko pababa sa dibdib ko.
"Gino," mahina kong tawag.
"Po?" halos pabulong niyang sagot. Ang mga labi niya ay bahagyang nakaawang. Mukha siyang tila hinihintay na may gawin ako, o baka naman hinihintay niya lang na pagalitan ko siya.
"Wala. Sabi ko, salamat sa kape," sabi ko, pilit na ibinabalik ang sarili sa realidad.
Ngumiti siya nang napakatamis—yung ngiting parang may alam na sikreto. "Wala po 'yun, Kuya Ric. Basta kapag kailangan niyo ng... kasama o taga-abot ng tubig habang nag-wo-workout, tawagin niyo lang po ako. Ako naman po yung pinaka-free sa amin."
Tumalikod na siya at naglakad palayo, pero bago siya pumasok sa gate nila, lumingon siya uli at kinindatan ako.
Napahawak ako sa batok ko, doon sa parte kung saan niya ako hinawakan. Bakit parang mas lalong uminit ang sikat ng araw?
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento