Paboritong Kontentin - Part 4

 Napalunok si Jace nang maramdaman ang magaspang na palad ni Ka-Tomas na humahaplos sa kanyang tiyan. Ang lamig ng gabi ay tuluyan nang nilamon ng init na nagmumula sa dalawang higanteng lalaki na nakapaligid sa kanya. Sa kabila ng panginginig ng kanyang mga tuhod, pilit pa ring ibinuka ni Jace ang kanyang mga labi para magpakita ng tapang.

"H-huwag niyo akong hawakan! You don’t know what you're doing!" bulyaw niya, pero ang boses niya ay gumaralgal. "Once I get back to the city, I’ll make sure you both lose your jobs! I have connections!"

Isang malutong na tawa ang pinakawalan ni Roman sa likuran niya. Binitiwan ni Roman ang pagkakahawak sa braso ni Jace, pero bago pa man makahinga ang binata, marahas siyang itinulak nito pahiga sa papag na kawayan. Lumutong ang kawayan sa bigat ni Jace, at ang kanyang backpack ay tumalsik sa isang sulok.

"Connections? Career?" wika ni Roman habang tinatanggal ang kanyang sariling boots, ang kanyang mga mata ay hindi umaalis sa katawan ni Jace. "Bata, ang tanging 'connection' mo rito ay ang mga kamay namin. At ang career mo? Dito sa loob ng kubo, ang trabaho mo lang ay ang maging masunurin."

Sumunod si Ka-Tomas sa gilid ng papag. Dahan-dahan niyang tinanggal ang kanyang sinturon, ang tunog ng metal na buckle ay tila isang babala sa katahimikan ng gubat. "Masyadong maingay ang bibig mo, Jace. Siguro dahil sanay ka na lahat ng gusto mo ay nakukuha mo sa isang salita lang. Pero dito, ang ingay ay nakakairita."

"Subukan niyo lang! I'll fight back!" sigaw ni Jace habang pilit na bumabangon. Ngunit mabilis siyang hinarang ni Ka-Tomas, ang malapad nitong palad ay mariing bumaon sa dibdib ni Jace para ibalik siya sa pagkakahiga.

"Fight back?" ngumisi si Ka-Tomas, at sa unang pagkakataon, nakita ni Jace ang matinding pagnanasa sa mga mata ng ranger. "Gusto ko 'yan. Mas masarap disiplinahin ang mailap na tulad mo. Roman, hawakan mo ang mga kamay nito. Masyadong malikot."

Agad na lumipat si Roman sa ulunan ni Jace. Hinawakan niya ang magkabilang pulso ng binata at itinaas ito, idiniin sa matigas na papag. "Ang lambot ng balat mo, Jace. Amoy mamahalin. Pero tignan natin kung gaano katagal bago ka magmakaawa."

"Let go! Roman, please! Ka-Tomas!" pagmamakaawa na ni Jace, ang kanyang kayabangan ay unti-unting napapalitan ng desperasyon. "I'll give you everything! My watch, my phone, just stop this!"

"Ayaw namin ng gamit mo, Jace," bulong ni Roman habang idinidikit ang kanyang mukha sa leeg ng binata, nilalanghap ang amoy ng mamahaling pabango nito na humahalo na sa pawis. "Gusto namin ang yabang mo. Gusto naming makita kung paano mawawala 'yan habang nararamdaman mo ang lakas ng isang tunay na lalaki sa bundok."

Nagsimulang dumaan ang mga daliri ni Ka-Tomas sa garter ng cycling shorts ni Jace. "Alam mo ba, Jace... ang mga tulad mong city boy, akala niyo ay laro lang ang lahat. Akala niyo ay background lang ang bundok para sa mga litrato niyo. Pero ngayong gabi, ipapakita namin sa 'yo ang reyalidad."

Hinatak ni Ka-Tomas ang masikip na shorts ni Jace, inilalantad ang siksik at hubog na hita ng binata. Napapikit si Jace, ang kanyang buong katawan ay nag-react sa init ng kamay ni Ka-Tomas.

"Tignan mo 'to, Roman," sabi ni Ka-Tomas habang hinahaplos ang hita ni Jace. "Nanginginig siya. Pero tignan mo... parang nagugustuhan din naman niya ang atensyon."

"Kapal ng mukha niyo!" hiyaw ni Jace, pilit pa ring nagpupumiglas kahit na naka-pin ang kanyang mga kamay. "I'm straight! This is wrong! You're sick!"

"Straight?" humalakhak si Roman. "Lahat naman tayo rito, lalaki. At sa gitna ng gubat na 'to, walang maling ginagawa ang mga tigang na tulad namin. Lalo na kung may isang magandang 'regalo' na kumatok sa pinto namin."

Inilapit ni Ka-Tomas ang kanyang mukha sa mukha ni Jace, sapat na para maramdaman ng binata ang amoy ng tabako at ang init ng hininga nito. "Jace, ang bawat sigaw mo, ang bawat pilit mong paglaban... lalo lang kaming ginaganahan. Kaya kung ako sa 'yo, ititigil ko na ang kayabangan. Mas mapapadali ang gabi mo kung matututo kang sumunod."

"H-hindi... please..." ang tanging nasambit ni Jace habang nararamdaman ang marahas na paghalik ni Roman sa kanyang balikat, habang ang mga kamay ni Ka-Tomas ay tuluyan nang sinasakop ang kanyang katawan.

Ang ulan sa labas ay lalong lumakas, tinatabunan ang anumang tunog na nagmumula sa loob ng kubo. Sa ilalim ng aandap-andap na liwanag ng gasera, ang kayabangan ni Jace ay tuluyan nang gumuho, naiwan siyang nakalantad at walang laban sa pagitan ng dalawang gutom na ranger.

"Magsisimula na ang tunay na leksyon, bata," bulong ni Ka-Tomas.