Lihim sa Garahe ni Kumpare - Part 5

 Padabog na hinablot ni Nato ang dalawang payat na braso ni Gelo at sa isang iglap ay pinuwersa itong ihihiga sa ibabaw ng maduming lamesa. Kumalansing ang mga basyong bote ng gin at kumalat ang ilang platito ng mani sa sahig, pero walang pakialam ang barako. Ang tanging mahalaga sa kanya ay ang "sariwang" pagkaing nakahain na sa harap niya.

"N-ninong... pakiusap po, huwag niyo pong ituloy 'to... maawa po kayo sa akin," naiiyak na pagsusumamo ni Gelo habang pilit na itinutulak ang malapad at mabalahibong dibdib ni Nato. Ang kanyang mapuputing binti ay kumakawag, sinusubukang humanap ng tuntungan para makatakas.

"Tumigil ka na sa kapapalag, Gelo! Hindi mo ba alam kung gaano mo ako pinag-init kanina pa? Ang kintab nitong balat mo, parang nang-aasar!" ungol ni Nato. Ang amoy ng gin at tabako sa kanyang hininga ay direktang tumatama sa mukha ng binata.

"Ninong, itigil niyo na po... magigising sina Tatay! Parang awa niyo na, ituring niyo na lang akong anak," hikbi ni Gelo, ang kanyang buong katawan ay nanginginig sa ilalim ng bigat ng katawan ni Nato.

Isang malutong na mura ang pinakawalan ni Nato habang lalong idinidiin ang mga hita ni Gelo sa gilid ng lamesa. "Anak? Hindi anak ang tingin ko sa 'yo ngayon. Tingnan mo nga 'yang sarili mo... itong baywang mo, itong kinis mo... mas masarap ka pa sa kahit sinong babaeng natikman ko! At ngayong gabi, akin ka lang."

Sinimulan ni Nato ang pagbabasag sa inosenteng katawan ni Gelo. Ang kanyang magaspang na dila ay walang pakundangan niyang idinampi sa leeg ng binata, bumababa patungo sa dibdib nito, habang ang kanyang mga kamay ay marahas na nilalamas ang mabilog na balakang ni Gelo.

"Ninong... ahh! Huwag po riyan... masakit..." ungol ni Gelo nang madiin na kagatin ni Nato ang kanyang rosas na utong.

"Masakit? Masasanay ka rin. Ang bango-bango mo, hayop ka," sabi ni Nato habang ang isang kamay ay bumaba sa pagitan ng mga hita ni Gelo. Hinawakan niya nang madiin ang munting pag-aari ng binata na kulay rosas at nanginginig sa takot. "Tingnan mo 'to... napakalinis. Ni hindi pa yata 'to nahahawakan ng iba. Ako ang unang gagamit nito."

"Huwag po... Ninong, p-pakiusap..." halos wala nang boses na pakiusap ni Gelo, habang ang kanyang mga mata ay nakatingin sa kisame ng garahe, tila naghahanap ng himala.

"Manahimik ka! Sinasabi ko sa 'yo, kapag narinig ko pang bumuka 'yang bibig mo at nagising ang mga magulang mo, hindi lang 'to ang aabutin mo," banta ni Nato, sabay haplos nang madiin sa mapuputing singit ni Gelo. "Ang ganda talaga ng puwitan mo, Gelo... parang hinubog para lang sa mga palad ko. Huwag kang mag-alala, gagawin kitang pinaka-paboritong laruan ko rito sa garahe niyo."

Tuluyan nang nilunod ng mahahalay na salita at marahas na haplos ni Nato ang bawat reklamo ni Gelo, habang ang dilaw na ilaw ng garahe ay saksi sa unti-unting pagdungis sa huling bahagi ng pagkabata ng binata.