"O, tama na muna sa legs. Lipat tayo sa Bench Press," wika ni Aris habang itinuturo ang mahabang upuan sa gitna ng gym. "Kailangan nating lagyan ng laman 'yang dibdib mo."
Humiga si Enzo sa bench. Dahil sa kanyang liit, halos lamunin siya ng padding ng upuan. Sa posisyong ito, ang kanyang mga hita ay lalong bumuka at ang maikling shorts ay bahagyang naatras, inilalantad ang kinis ng kanyang balat hanggang sa itaas na bahagi.
Pumwesto si Aris sa ulunan ni Enzo bilang spotter. Dahil kailangang bantayan ang bar, nakatayo si Aris nang bahagyang nakasubsob sa mukha ni Enzo. Mula sa pananaw ng binata, ang unang tumambad sa kanya ay ang malapad na dibdib ni Aris at ang pamilyar na "bakas" sa gitna ng mga hita nito na ngayon ay halos tapat na sa kanyang paningin.
"Hawakan mo 'yung bar. Pantayin mo ang grip mo," utos ni Aris.
Bago pa makasagot si Enzo, sumulpot na naman si Santi sa gilid, may dalang towel at nakakalokong ngisi. "Naku, Enzo. 'Yang pwesto na 'yan ang pinaka-delikado rito sa gym. Kapag diyan ka pumuwesto sa ilalim ni Aris, siguradong may 'mabigat' na babagsak sa'yo."
"Santi, isa pa talaga, palalabasin na kita!" bulyaw ni Aris, pero sa pagkakataong ito ay may kasama nang impit na tawa sa kanyang boses. Nakikita niya kasi ang mukha ni Enzo na halos maging kulay kamatis na sa sobrang pula.
"Bakit, Coach? Totoo naman, ah! Enzo, 'wag kang kukurap. Minsan kasi 'yung spotter natin, hindi lang bar ang tinitingnan, tinitingnan din kung gaano kalambot 'yung target," hirit pa ni Santi sabay kindat kay Enzo.
Dahil sa asar ni Santi, lalong naging conscious si Enzo. Sinubukan niyang itulak ang bar, pero dahil nanginginig ang kanyang mga braso at naze-zero in ang tingin niya sa gitna ng mga hita ni Aris na nasa itaas lang ng mukha niya, biglang nawalan siya ng lakas.
"A-ah! Ang bigat po..." ungol ni Enzo nang dahan-dahang bumaba ang bar sa kanyang dibdib.
Mabilis na kumilos si Aris. Humawak siya sa bar para tulungan ang binata, pero sa pag-exert niya ng puwersa, mas lalong napadikit ang katawan ni Aris sa direksyon ni Enzo. Ramdam ni Enzo ang init na nanggagaling sa katawan ng Coach.
"I-push mo, Enzo! Huwag kang tumingin sa kung saan-saan, dito ka lang sa bar tumingin," sabi ni Aris, bagaman bakas sa boses niya na pinipigilan din niyang matawa dahil alam niyang nahuli siya ni Enzo na tinitingnan ang labi nito.
"Ang hirap mag-focus, Aris, 'no? Lalo na kung ang view mo ay ganyan kakinis at ganyan kapula," kantiyaw ni Santi habang tumatawa nang malakas. "Enzo, 'wag kang mag-alala, sanayan lang 'yan. Sa susunod, kahit anong 'tigas' ng nasa harap mo, makaka-buhat ka na."
"Santi, gago!" natatawang asar ni Aris habang tinutulungan si Enzo na maibalik ang bar sa rack. Pagbitaw ng bakal, napahinga nang malalim si Enzo, pero ang kanyang puso ay tila ayaw huminto sa pagkarera.
"O, ayos ka lang? Kaya pa?" tanong ni Aris, na sa pagkakataong ito ay hindi na napigilang ngumiti nang tuluyan habang pinupunasan ang sariling pawis. May kung anong saya siyang nararamdaman sa pang-aasar ni Santi, lalo na't nakikita niyang unti-unting nagiging "komportable" ang mahiyaing si Enzo sa kanilang dalawa, kahit na puro double meaning ang naririnig nito.
Sa bawat exercise na sinubukan ni Enzo, tila naging personal na misyon nina Aris at Santi na "bantayan" ang bawat galaw niya. Mula sa Lat Pulldowns kung saan kailangang itama ni Aris ang postura ng likod ni Enzo—na nagresulta sa pagdikit ng dibdib ng Coach sa manipis na likuran ng binata—hanggang sa Dumbbell Curls kung saan pilit na pinipisil ni Santi ang "baby bicep" ni Enzo para daw maramdaman ang muscle.
"Alam mo, Enzo, ang mga braso, parang pag-ibig lang 'yan. Kailangan mo munang saktan para lumaki," seryosong sabi ni Santi habang hinahawakan ang siko ni Enzo para hindi ito umuga. "Pero ang sa'yo, parang masarap lang hawakan, hindi saktan. Sobrang kinis, para kang gawa sa porselana."
"Santi, 'yung mga banat mo, pang-1990s pa. Laos na 'yan," asar ni Aris habang tinitingnan ang progress ni Enzo sa workout sheet. "Pero Enzo, totoo 'yung sinabi niya tungkol sa form. Maganda ang simula mo. Huwag kang susuko."
Dahil sa pagod at sa walang tigil na tawanan, unti-unting nawala ang takot ni Enzo. Bagaman namumula pa rin siya sa tuwing may "double meaning" na banat si Santi, nagsimula na rin siyang ngumiti.
"P-pagod na po ako, Coach," hingal na sabi ni Enzo matapos ang huling set. Ang kanyang puting t-shirt ay basa na ng pawis, kaya naman dumidikit na ito sa kanyang katawan at lalong nagpapakita ng kanyang lean na hubog.
"O sige, huling exercise na lang. Leg Press," sabi ni Aris.
Nang maupo si Enzo sa machine at itukod ang kanyang mga paa sa platform, muling bumuka ang kanyang maikling shorts. Si Santi ay agad na pumwesto sa gilid, nakadungaw na tila may sinusuri.
"Ay, Aris, tignan mo 'to. Sa anggulong 'to, mas lalong lumilitaw 'yung... potential ni Enzo," turo ni Santi sa direksyon ng hita at pwetan ng binata. "Enzo, kapag tinulak mo 'yan, i-squeeze mo 'yung dulo. Gusto namin ni Coach na makitang 'pumuputok' 'yung muscles mo."
"Gago ka talaga, Santi!" tawa ni Aris, sabay batok nang mahina sa kaibigan. Ngunit hindi rin napigilan ni Aris na sulyapan ang sinasabi ni Santi. Bilang isang lalaki, hindi niya maikakaila na may kakaibang atraksyon ang pagiging inosente at "clean" ni Enzo sa loob ng isang magaspang na lugar tulad ng gym.
Natapos ang workout ni Enzo na basang-basa, hapung-hapo, pero may kakaibang ngiti sa mga labi. Habang nagpupunas siya ng pawis, naramdaman niya ang isang malaking kamay na tumapik sa kanyang balikat. Si Kuya Dong pala, na kakatapos lang din mag-buhat.
"O, buhay ka pa pala sa kamay ng dalawang 'to?" biro ni Kuya Dong, ang kanyang bigote ay gumagalaw sa bawat salita. "Huwag kang mag-alala, bukas, mas masakit na 'yan. Pero masarap 'yung sakit na 'yun."
"Salamat po, Kuya Dong. Salamat din po, Coach Aris... at Sir Santi," sabi ni Enzo, na medyo nahihiya pa ring tawagin sa pangalan ang playboy ng gym.
"Anong Sir? Santi lang, Enzo. Masyado tayong pormal, parang wala tayong 'pinagsamahan' sa Bench Press kanina," hirit ni Santi sabay kindat.
Habang naglalakad si Enzo pabalik sa locker room para magbanlaw, narinig pa niya ang tawanan ng tatlo sa likuran niya. Sa unang pagkakataon sa loob ng mahabang panahon, hindi niya naramdamang isa siyang "nerdy gamer" na nag-iisa. Sa "Lakas Gym," tila nakahanap siya ng mga taong mag-aalaga sa kanya—sa paraang hindi niya inaasahan.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento