Boarding House Rules: All-Male, All-In - Part 6

 Sa loob ng Master’s Bedroom, tila lumiit ang espasyo. Bawat kilos ni Cassy ay sinusundan ng tingin ni Jax, at bawat pag-abot ng binata sa mga stocks ay laging may kasamang aksidenteng dampi ng balat.

"Tita, ito ba 'yung ilalagay sa taas?" tanong ni Jax habang inaabot ang isang bundle ng mga lace sets.

Tumayo si Cassy sa isang maliit na stool para maabot ang ibabaw ng aparador, pero dahil sa kanyang height, hirap pa rin siya. Agad na sumulpot si Jax sa likuran niya. Naramdaman ni Cassy ang dibdib ng binata na dumikit sa kanyang likod habang inaabot nito ang cabinet. Ang init ng katawan ni Jax, na hinaluan ng amoy ng bagong ligo at natural na musk ng isang atleta, ay nagpadala ng kakaibang kuryente sa landlady.

"A-ako na, Jax. Kaya ko na," nauutal na sabi ni Cassy.

Pero hindi lumayo si Jax. Sa halip, mas lalo itong lumapit. Ang mga braso ng binata ay nakakulog sa magkabilang gilid ni Cassy habang nakahawak sa aparador. Ramdam ni Cassy ang hininga ni Jax sa kanyang batok. Isang kakaibang kaba ang bumalot sa kanya—hindi takot, kundi isang uri ng pagkapahiya na may halong pagnanasa na matagal na niyang ibinabaon dahil sa distansya nila ni Dom.

"Tita, bakit nanginginig kayo?" bulong ni Jax. Ang boses nito ay paos at puno ng malisya.

Napansin ni Cassy na uncomfortable na ang posisyon nila. Sinubukan niyang bumaba sa stool, pero dahil sa kaba ay muntik na siyang mawalan ng balanse. Mabilis siyang nasapo ni Jax sa kanyang baywang. Ang malalaking kamay ng binata ay madiing bumaon sa malambot na kurbada ni Cassy.

"Jax... bitawan mo ako. Okay lang ako," pigil ni Cassy, bagama't hindi siya makakilos nang maayos.

Dito na nagsimulang mag-init si Jax. Ramdam niya ang lambot ni Cassy, ang kurbadang matagal na niyang pinapanood mula sa malayo. Imbes na bumitaw, mas lalo niyang idinikit ang kanyang katawan sa landlady. Nararamdaman na ni Cassy ang matigas na kargada ni Jax na tumutusok sa kanyang balakang sa kabila ng kanilang mga suot.

"Tita Cas..." bulong ni Jax, ang kanyang labi ay halos sumasagi na sa tenga ni Cassy. "Wag na po kayong magpanggap. Alam naming lahat."

Nanigas si Cassy sa kanyang kinatatayuan. "A-anong alam niyo?"

"Yung kagabi," sagot ni Jax, ang boses ay naging mas madiin at mas mapangahas. "Rinig na rinig namin hanggang sa kwarto namin kung paano kayo dumaing. Kung paano niyo tawagin si Architect habang ginagawa niyo 'yun sa sarili niyo."

Para namang binuhusan ng malamig na tubig si Cassy. Ang mukha niya ay nag-init sa tindi ng hiya, pero ang hawak ni Jax sa kanyang baywang ay hindi bumibitiw.

"Ang lakas niyo po palang umungol, Tita. Halos hindi kami makatulog nina Kian at Theo dahil sa inyo," patuloy ni Jax, habang ang isang kamay niya ay dahan-dahang gumagapang mula sa baywang ni Cassy pataas sa kanyang tyan. "Kawawa naman kayo... mag-isa rito, uhaw na uhaw, habang si Architect ay nandoon sa London at walang magawa kundi panoorin kayo sa screen."

"Jax, tama na..." mahinang pakiusap ni Cassy, pero ang kanyang boses ay walang pilit, tila unti-unti na ring tinatanggap ang tensyong namumuo sa loob ng kwarto.