Iniabot ni Roman ang bar ng sabon, at sa sandaling magkadampi ang kanilang mga balat—ang basang kamay ni Renz at ang mainit na palad ng tito niya—tila may kuryenteng gumuhit sa braso ng matanda.
"Salamat po, Tito," mahinang sabi ni Renz bago isara nang bahagya ang pinto ng kawayan.
Tumalikod si Roman at humakbang palayo, pero hindi niya kaya. Ang bawat buhos ng tubig sa loob at ang bawat impit na singhap ni Renz dahil sa lamig ay tila tumatawag sa kanyang laman. Huminto siya sa likod ng paliguan, kung saan ang mga tinitik na kawayan ay may maliliit na siwang na sapat na para makita ang loob.
Doon, idiniit ni Roman ang kanyang mata sa siwang.
Sa isip-isip ni Roman: Pucha... napamura siya sa loob ng kanyang isip. Sa loob, nakatalikod si Renz habang isinasabon ang kanyang makinis na balikat. Dahil basa ang underwear nito, naging halos transparent ito, bakat na bakat ang maputi at mabilog na hulihan ng binata. Habang pilit na inaabot ni Renz ang gitna ng kanyang likod, humuhubog ang bawat muscle sa kanyang katawan—isang perpektong obra maestra sa gitna ng maruming paligid ng probinsya.
Nararamdaman ni Roman ang mabilis na pagdaloy ng dugo sa kanyang puson. Ang kanyang maong ay biglang naging masyadong masikip. Ang kanyang "alaga" ay pumipintig na sa tigas, humihingi ng laya.
Dahan-dahang itinaas ni Renz ang kanyang mga kamay para banlawan ang kanyang buhok, dahilan para lalong humapit ang suot niyang underwear sa kanyang pagitan. Sa labas, hindi na nakatagal si Roman.
Hindi na makaalis si Roman sa kanyang pwesto. Isinandal niya ang kanyang isang kamay sa pader na kawayan habang ang isa naman ay dahan-dahang bumaba sa kanyang baywang. Binuksan niya ang butones ng kanyang maong at hinugot ang kanyang nag-aapoy na kargada.
Ang bawat haplos ni Roman sa kanyang sarili ay sumasabay sa bawat buhos ng tubig ni Renz sa loob. Habang pinapanood niya ang pamangkin na nagkukuskos ng kanyang hita, lalong binibilisan ni Roman ang paggalaw ng kanyang kamay. Ang kanyang paghinga ay naging mabigat at paos.
"Renz... iho..." bulong ni Roman sa hangin, halos hindi marinig.
Nakita ni Roman kung paano lumingon si Renz, tila may narinig, dahilan para masilayan ni Roman ang mapulang labi nito at ang mga matang chinito na tila nanunukso nang hindi sinasadya. Ang imaheng iyon ang nagtulak kay Roman sa dulo.
Sa huling buhos ng tubig ni Renz, kasabay nito ang pagbugso ng matinding init mula kay Roman. Napakapit siya sa kawayan, pinipigilan ang sariling umungol nang malakas habang ang kanyang katawan ay nanginginig sa sarap na matagal na niyang hindi nararamdaman.
Ilang sandali pa, mabilis na inayos ni Roman ang kanyang sarili bago pa man lumabas si Renz. Pawis na pawis siya, hindi dahil sa init ng araw, kundi dahil sa tensyong kanina pa namumuo sa pagitan nilang dalawa.
"Tito? Tapos na po ako," sigaw ni Renz habang nagpupunas ng katawan.
"S-sige, iho! Mauna na ako sa kusina, magluluto lang ako ng hapunan!" sagot ni Roman, ang boses ay bakas pa rin ang pagka-paos.
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento