Kanto Special Service - Part 1

 Alas-dos ng madaling araw. Ang tanging nagbibigay ng buhay sa madilim na kanto ng highway ay ang aandap-andap na neon sign ng Highway Stop & Shop. Sa loob, sadyang napakatahimik. Ang tanging maririnig ay ang mahinang ugong ng lumang aircon na tila nahihirapang palamigin ang buong store at ang paminsan-minsang pagpatak ng ulan sa bubong na yari sa yero.

Sa likod ng counter, nakatayo si Junjun. Bagay na bagay sa kaniya ang kaniyang matingkad na asul na uniform—hapit ito sa kaniyang balikat at malinis na naka-tuck in sa kaniyang baywang. Hawak niya ang isang basahan, pilit na pinapakintab ang glass display ng mga tinapay, kahit na sa totoo lang ay wala naman talagang dumi rito. Kinakabahan pa rin siya; pang-isang linggo pa lang niya sa trabahong ito at hindi pa siya sanay sa "graveyard shift."

Naputol ang pagmumuni-muni niya nang tumunog ang bell sa pinto.

Cling!

Pumasok ang isang lalaking naka-unipormeng asul, may tsapa, at may mabibigat na yabag. Si Gardo, ang security guard ng building. Inayos nito ang kaniyang sinturon na puno ng kung ano-anong kagamitan bago lumapit sa counter.

"O, Junjun, ikaw na naman ang panggabi?" bungad ni Gardo habang nakasandal ang siko sa counter. Pinasadahan niya ng tingin ang bata mula ulo hanggang paa, isang tingin na may halong panunuri.

"Opo, Kuya Gardo. Kailangan po eh," magalang na sagot ni Junjun, sabay bigay ng isang tipid na ngiti na nagpalabas sa kaniyang maliit na dimple.

"Masipag na bata. Alam mo, dito sa kantong 'to, kailangang matalas ang pakiramdam mo," sabi ni Gardo habang kumuha ng isang stick ng chewing gum sa display at binayaran ito. "Lalo na kapag dumating na ang mga 'regular' natin. Huwag kang mag-alala, babantayan kita."

Bago pa makasagot si Junjun, isang malakas na busina ng truck ang umalingawngaw sa labas, sinundan ng pagpreno ng isang dambuhalang sasakyan na nagpayanig sa sahig ng store. Mula sa bintana, nakita nila ang paghinto ng isang 10-wheeler truck.

Bumukas muli ang pinto at pumasok ang isang malapad na anino. Amoy diesel, kalsada, at matapang na menthol ang agad na humalo sa amoy ng kape sa loob. Si Roldan iyon. Naka-sando lang siyang puti na bakat ang pawis sa likod, at ang kaniyang muscular na braso ay puno ng ugat mula sa mahabang oras na paghawak sa manibela.

"Gardo! Buhay ka pa pala!" malakas na bati ni Roldan, sabay baling ng tingin kay Junjun. Huminto siya sa harap ng counter, sapat na malapit para maramdaman ni Junjun ang init na lumalabas sa katawan ng driver.

"Sino 'tong bago natin? Mukhang... sariwang-sariwa pa ah?" nakangising tanong ni Roldan. Ang kaniyang boses ay malalim at paos, tila nanggagaling sa kailaliman ng kaniyang dibdib.

Napayuko si Junjun at napaatras nang bahagya, nararamdaman ang biglaang pag-init ng kaniyang mga pisngi sa ilalim ng mapanuring titig ng dalawang lalaki.