Umakyat si Roman sa itaas, bitbit ang isang baso ng malamig na tubig. Naabutan niyang nakaupo si Renz sa gilid ng papag, pinupunasan ang pawis sa kanyang leeg. Ang bintana ay bukas, pero walang hanging pumapasok.
"O, uminom ka muna. Baka ma-dehydrate ka," sabi ni Roman. Naupo siya sa tabi ni Renz, dahilan para lumubog ang kawayan at kusa silang magkadikit ang hita.
"Salamat po, Tito," sabi ni Renz. Dahil sa pagod at init, bahagyang nakabukas ang kanyang mga binti. Napansin ni Roman ang bawat detalye ng makinis na balat ni Renz—mula sa mapupulang labi hanggang sa siksik na hita nito.
"Renz, ang init mo. Pinapawisan ka nang malapot," wika ni Roman. Kumuha siya ng isang panyo at dahan-dahang pinunasan ang leeg ni Renz. Ang magaspang niyang daliri ay dumampi sa sensitibong balat sa likod ng tenga ng binata.
Perspective ni Renz: Bakit parang bumibilis ang paghinga ni Tito? Ang init ng kamay niya... at ang bango niya sa malapitan. Amoy lalaki na sanay sa hirap. Nakakakaba, pero bakit parang hindi ko magawang lumayo?
"Hubarin mo muna 'tong sando mo, iho. Tayo lang namang dalawa rito," mahinang utos ni Roman. "Huwag kang mahiya sa akin. Ako ang mag-aalaga sa'yo habang nandito ka."
Dahan-dahang itinaas ni Roman ang laylayan ng sando ni Renz hanggang sa tuluyan itong mahubad. Sa ilalim ng madilim na ilaw ng kwarto, tila nagniningning ang kaputian ng binata. Ang patag na tiyan at ang siksik na dibdib ni Renz ay bumababa-taas dahil sa mabilis na paghinga.
Napakalunok si Roman. Ang kanyang mga mata ay nanatiling nakapako sa mapupulang utong ni Renz na tumitigas dahil sa biglang pagdapo ng hangin. Ngunit bago pa man lumalim ang titigan, biglang umiwas ng tingin si Renz at bahagyang gumalaw palayo, tila gustong basagin ang namumuong tensyon.
"T-tito," pabulong na tawag ni Renz. Ang kanyang mga kamay ay nakapatong sa kanyang kandungan, pilit na tinatabunan ang kanyang pagkakailang. "Sobrang lagkit po talaga ng katawan ko. Pwede po bang maligo muna bago ako mag-ayos ng gamit?"
Bahagyang nagulat si Roman, pero agad din siyang nakabawi at tumayo. Pinahid niya ang pawis sa sariling noo, pilit na pinapakalma ang kanyang sistema.
"Ah, oo... tama. Nakalimutan kong taga-Maynila ka nga pala, sanay sa dalawang ligo sa isang araw," sabi ni Roman habang pilit na ngumingiti nang tipid. "Halika, isasama kita sa likod. Wala kaming shower dito, sa banga lang tayo sumasandok."
Dinala ni Roman si Renz sa likuran ng kubo kung saan may isang maliit na enclosure na gawa sa tinitik na kawayan. Walang bubong ito, kaya ang sikat ng hapon ay direktang tumatama sa loob. Naroon ang isang malaking banga na puno ng malamig na tubig mula sa balon.
"O, heto ang tuwalya," abot ni Roman ng isang kupas pero malinis na tuwalya. "Huwag kang matatakot kung medyo malamig ang tubig. Masarap 'yan sa balat."
Dahil sa sobrang lagkit, hindi na nag-atubili si Renz. Tinanggal niya ang kanyang shorts sa loob ng paliguan, tanging suot ay ang kanyang underwear. Kumuha siya ng isang tabo ng tubig at ibinuhos ito sa kanyang balikat.
"Argh! Ang lamig!" malakas na bulalas ni Renz, na sinundan ng mahinang tawa. Ang tubig ay dumaloy sa kanyang makinis na likod, bumabakat sa hubog ng kanyang mabilog na hulihan.
Sa labas ng kawayang dingding, nanatiling nakatayo si Roman. Hindi siya umalis. Sa bawat buhos ng tubig ni Renz, naririnig niya ang mga ungol ng sarap at lamig ng binata. Mula sa siwang ng mga kawayan, hindi mapigilan ni Roman na sumilip.
Perspective ni Roman: Diyos ko, Renz. Para kang anghel na naliligaw sa putikan. Yung bawat buhos ng tubig sa balat mo, parang humahaplos din sa akin. Nakikita ko ang bawat kurba ng katawan mo mula dito sa labas. Gustong-gusto kong pumasok sa loob at ako mismo ang magsabon sa likuran mo.
"Tito? Nandiyan pa po ba kayo?" tawag ni Renz mula sa loob. "Nakalimutan ko po pala yung sabon sa bag ko sa itaas."
Sandaling natigilan si Roman. "Nandito ako, iho. Huwag kang mag-alala, kukuha ako ng sabon ko rito sa labas. Gamitin mo muna 'tong sa akin."
Lumapit si Roman sa pinto ng paliguan at iniabot ang isang bar ng sabon. Nang kuhanin ito ni Renz, lumitaw ang kanyang basa at maputing braso. Aksidenteng dumampi ang mga basang daliri ni Renz sa palad ni Roman.
"S-salamat po, Tito," sabi ni Renz, habang ang kanyang boses ay tila nangangatog—hindi lang dahil sa lamig ng tubig, kundi dahil nararamdaman niyang nakatitig pa rin si Roman sa kanya sa likod ng manipis na kawayan.
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento