Katas ng Hustisya

Malamig ang hangin pero mainit ang ulo ni Miguel “Migs” Alcantara III. Katatapos lang ng isang masayang gabi sa isang upscale bar sa BGC para ipagdiwang ang pagkapanalo ng kanilang varsity team. Kahit medyo may tama na ng alak, pinilit niyang imaneho ang kanyang sports sedan. Para sa kanya, siya ang hari ng kalsada—hanggang sa may bumuntot sa kanyang pulang ilaw na kumikislap.

Sa gilid ng isang madilim na kalsada sa Makati, itinigil ni Migs ang sasakyan. Ibinaba niya ang window, handa nang gamitin ang kanyang charm o ang pangalan ng kanyang maimpluwensyang ama para makalusot.

Lumapit ang isang lalaki mula sa dilim. Hindi ito ang tipikal na pulis na nakikita ni Migs. Habang papalapit ito, tumatama ang ilaw ng poste sa mukha ni SPO2 Ricardo “Rico” Mendoza.

"Lisensya at rehistro, Boss," maikling saad ni Rico. Ang boses niya ay malalim, garalgal, at may halong autoridad.

"Officer, nagmamadali lang ako. Galing lang sa celebration," sabi ni Migs habang nakasandal sa kanyang leather seat. Tiningnan niya si Rico mula ulo hanggang paa—napansin niya ang hapit na uniporme nito sa malapad na dibdib at ang rugged na dating nito. "Baka naman pwedeng pag-usapan 'to? Alam mo ba kung sino ang Alcantara?"

Bahagyang lumapit si Rico sa bintana. Isang mapang-asar na ngisi ang gumuhit sa labi nito. "Alcantara? Ah, 'yung pamilyang sikat sa construction? Pasensya na, Migs. Sa kalsadang ito, walang 'Alcantara.' Ang meron lang dito ay isang lasing na driver at isang pulis na walang balak magpalusot."

Dinukot ni Migs ang kanyang pitaka at kumuha ng ilang libong piso—mga buo at malutong na papel. "Officer, let's not make this harder than it needs to be. Pang-kape mo lang."

Tumingin si Rico sa pera, tapos ay binalik ang tingin sa mukha ni Migs. Nawala ang ngisi nito. "Akala mo ba lahat nadadaan sa ganito? Lumabas ka ng sasakyan. Ngayon din."

Napalunok si Migs at dahan-dahang lumabas. Dahil sa taas niyang 6’0” at pagiging atleta, tila mas lalong nagliwanag ang kanyang presensya sa dilim. Dito na napatitig si Rico. Mula sa seryosong tingin, dahan-dahang bumaba ang mga mata ng pulis sa gitna, sa umbok sa suot na tailor-fit na slacks ni Migs.

"Sabi mo pwedeng pag-usapan, 'di ba?" mahinang bulong ni Rico. "Sumunod ka sa akin. Doon sa dilim, sa likod ng abandonadong warehouse na 'yan."

Kahit may halong takot, sumunod si Migs. Pagdating sa madilim na sulok, humarap si Rico sa kanya. "Ngayon, Alcantara... patunayan mong seryoso ka. Ibaba mo ang pantalon mo."

"W-wait... what? Officer, hindi 'to ang ibig kong sabihin—"

"Akala ko ba ay pwedeng pag-usapan?" tanong ni Rico habang lumalapit. "O baka gusto mong sa presinto na lang tayo magpaliwanagan?"

Wala nang nagawa si Migs. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang slacks hanggang sa tumambad ang kanyang matikas na katawan. "Hubarin mo lahat," utos ni Rico. Nang tuluyan nang nakahubad si Migs, muling nag-utos ang pulis. "Ngayon... hawakan mo 'yan. Magjakol ka sa harap ko."

Nanginginig ang mga kamay ni Migs habang sinusunod ang utos. "Ano ba talagang gusto mo sa akin?" hingal niyang tanong.

Hindi sumagot si Rico. Sa halip, humakbang siya palapit at mariing hinawakan ng kanyang magaspang na kamay ang alaga ni Migs. "Gusto ko? Gusto kong malaman mo kung sino ang nagmamay-ari sa 'yo ngayong gabi."

Dahan-dahang lumuhod si Rico sa harap ni Migs. Inabot nito ang kanyang mga kamay at nagsimulang paglaruan ang binata. Maya-maya, naramdaman ni Migs ang mainit na hininga ni Rico bago nito tuluyang isubo ang kanyang pagkalalaki. Isang matinding singhap ang kumawala sa mga labi ni Migs nang maramdaman ang init at basa ng bibig ng barakong pulis.

Sa gitna ng dilim, tanging ang tunog ng kanilang paghinga ang namamayani. Habang tumatagal ang bawat sipsip ni Rico, naramdaman ni Migs ang tila pag-akyat ng kuryente sa kanyang katawan. “Officer... h-hindi ko na...!”

Tuluyang pumutok si Migs sa loob ng bibig ni Rico. Napasandal siya sa pader, nanginginig, habang ibinibigay ang lahat ng kanyang katas. Hindi humiwalay si Rico; hinintay nitong matapos ang bawat tibok bago dahan-dahang tumayo at nilunok ang lahat.

“Masarap talaga pag rich kid,” bulong ni Rico habang pinupunusan ang labi. “Malinis. May kalidad.”

Binalik ni Rico ang lisensya ni Migs nang walang ticket. “Sige na, Alcantara. Mag-ingat ka sa pagmamaneho. Ayokong makita ka uli rito... maliban na lang kung gusto mo uli ng ‘check-up.’”

Naglakad papalayo si Rico habang si Migs naman ay sumakay sa kanyang sasakyan. Habang pinalalayo ang sasakyan, napailing na lang si Migs at napatawa nang mahina. Naisahan siya, oo, pero habang inaalala ang init ng bibig ng pulis, alam niyang na-enjoy niya ang bawat segundo ng kanilang lihim na engkwentro.