Sa Pagitan ng Binti ni Ninong - [Ethan]

 Hindi ko na mabilang kung ilang beses akong huminga nang malalim habang nakatayo sa tapat ng Unit 402. Basang-basa ang laylayan ng hoodie ko, hindi dahil sa ulan, kundi dahil sa pawis at sa matagal na paglalakad mula sa terminal. Bitbit ko ang backpack na naglalaman ng lahat ng mahahalagang gamit ko—ang laptop ko, iilang pirasong damit, at ang natitirang dignidad ko.

Naglayas ako. Simple lang naman ang dahilan, pero para sa akin, sapat na 'yun para sumabog. Sabi ni Papa, "Masyado kang malambot, Ethan. Para kang babae kung kumilos, walang kibo, laging nasa kwarto. Paano ka mabubuhay sa mundo niyan?" Pagod na akong maging disappointment. Pagod na akong ikumpara sa mga pinsan kong barako. Kaya bago pa nila ako tuluyang mabali, ako na ang kusang umalis.

At dito lang ang alam kong takbuhan. Kay Ninong Marco.

Tok. Tok. Tok.

Mabigat ang kamay ko habang kumakatok. Ilang sandali pa, narinig ko ang pag-ikot ng lock. Bumukas ang pinto at parang biglang huminto ang mundo ko.

"Ethan?"

Bungad sa akin ang dambuhalang pigura ni Ninong Marco. Literal na napatingala ako. Sa taas niyang 6'0", para akong nakatayo sa paanan ng isang bundok. Pero hindi lang 'yun ang nakapagpaatras sa akin. Nakasuot lang siya ng itim na boxers. Wala siyang t-shirt, kaya kitang-kita ang bawat hibla ng maskulado niyang dibdib, ang abs na tila inukit sa bato, at ang mga ugat sa kanyang malalaking braso na parang mga baging na gumagapang sa moreno niyang balat.

Amoy alak siya na hinaluan ng mamahaling pabango—ang amoy ng isang lalaking galing sa isang mahabang gabi ng pakikipagsapalaran.

"N-Ninong..." nauutal kong sabi. Bigla akong nakaramdam ng matinding init na umakyat mula sa leeg ko hanggang sa aking mga pisngi. Ewan ko kung dahil ba sa pagkapahiya na nakita ko siyang ganoon, o dahil sa sobrang liit ng pakiramdam ko sa harap ng isang katulad niya. Ang 5'3" kong frame ay parang kayang-kayang lamunin ng anino niya.

Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. "Anong ginagawa mo rito ng ganitong oras? At bakit may dala kang backpack?"

"Naglayas ako, Ninong," halos pabulong kong sagot. Yumuko ako, hindi ko kayang salubungin ang titig ng isang lalaking alam kong "king of the world" pagdating sa kompyansa at babae.

Sandali siyang natahimik, tapos ay narinig ko ang mahina niyang tawa—isang baritono at malalim na tunog na yumanig sa dibdib ko. Binuksan niya nang malaki ang pinto at sumandal sa hamba, ipinapakita ang kanyang perpektong pangangatawan na tila ba wala siyang pakialam kung halos wala na siyang suot.

"Gabi na para sa drama, Ethan. Pero sige, pumasok ka," sabi niya habang tinatapik ang balikat ko. Ang bigat ng kamay niya ay tila nagbigay ng kuryente sa payat kong katawan. "Sa poder ko, bawal ang mahinhin. Kung dito ka titira, tuturuan kita kung paano maging tunay na lalaki. Pero bago 'yun... kumuha ka muna ng t-shirt ko sa kwarto. Masyado kang namumula, baka himatayin ka sa harap ko."

Pumasok ako sa loob ng kanyang bachelor pad, dala ang kaba at ang kakaibang init na hindi ko maipaliwanag. Dito magsisimula ang lahat.

Ipinasok ako ni Ninong Marco sa kanyang malawak na living room. Amoy katad na sofa at mamahaling pomada ang paligid. Ipinatong ko ang backpack ko sa sahig, pakiramdam ko ay lalo akong lumiliit sa loob ng marangyang pad niya.

"Maupo ka, Ethan. Relax ka lang," sabi niya habang naglalakad patungo sa refrigerator. Kitang-kita ang paggalaw ng mga muscle sa likod niya—ang lapad ng kanyang balikat at ang v-taper ng kanyang katawan na pababa sa suot niyang boxers.

Bumalik siya na may dalang dalawang bote ng malamig na beer. Inabutan niya ako ng isa.

"Uminom ka muna. Pampa-kalma," aniya.

Nanlaki ang mga mata ko. "P-pero Ninong... bawal pa ako, 'di ba? Isusumbong mo ako kay Papa."

Tumawa siya nang malalim, ang uri ng tawa na parang galing sa ilalim ng kanyang dibdib. "Tanga. Sa poder ko, walang sumbungero. Isang bote lang naman, para lang lumuwag 'yang dibdib mo. Isipin mo, lalaki sa lalaki ang usapan natin dito."

Kinuha ko ang bote. Napakalamig nito, pero mas matindi ang init na nararamdaman ko sa loob. Uminom siya nang diretso, kitang-kita ang pag-akyat-baba ng kanyang Adam’s apple.

"Ninong..." panimula ko, habang pinaglalaruan ang label ng bote. "Ano bang... ano bang tingin mo sa akin? Sa tingin mo ba, katulad din ako ng sabi ni Papa? Na lampa? Na... mahinhin?"

Huminga siya nang malalim at tiningnan ako nang diretso. Ang mga mata niya ay mapanuri pero walang halong panghuhusga. "Sa totoo lang? Oo, Ethan. Pansin ko 'yung pagiging malamya mo. Minsan nga, naiisip ko... baka bading ka talaga. Pero alam mo, wala naman akong pakialam doon. Pangalawang magulang mo ako. Kahit ano ka pa, tanggap kita."

Doon na ako bumigay. Ikinuwento ko ang nangyari. "Nahuli ako ni Papa, Ninong. Nanonood ako ng... ng bold sa kwarto ko. Galit na galit siya. Sabi niya, diring-diri siya sa akin."

Tumango si Marco, dahan-dahang iniikot ang bote niya. "Natural lang sa lalaki ang manood niyan, Ethan. Masyado namang mahigpit ang tatay mo."

"Hindi lang 'yun, Ninong," pabulong kong dagdag, halos hindi ko mailabas ang boses ko. "Ang pinapanood ko... dalawang lalaki."

Napatigil si Ninong Marco. Ang boteng malapit na sa labi niya ay ibinaba niya nang dahan-dahan. Halatang nagulat siya, rumehistro ang panandaliang pagkabigla sa kanyang morenong mukha. Bilang isang "straight" na playboy, alam kong malayo ito sa mundo niya. Pero mabilis din siyang nakabawi.

"Ah... ganoon ba?" kakamot-kamot niyang sabi sa batok. "O-okay. Medyo nagulat ako doon, ah. Pero gaya ng sabi ko... tutulungan kita intindihin 'yan."

Habang nagsasalita siya, hindi ko mapigilang mapatingin sa kanya. Ang lapit niya sa akin. Ang init ng katawan niya, ang amoy ng beer at lalaki, at ang katotohanang nakaboxers lang siya sa harap ko habang ganito ang usapan... tila nagpabilis ng tibok ng puso ko. Ramdam ko ang pamumula ng buong mukha ko at ang kakaibang bigat sa ibaba ng tiyan ko.

Napansin ni Ninong Marco ang pag-iba ng timpla ko. Umiwas ako ng tingin, pero huli na.

"Hoy, Ethan," seryoso ang boses niya pero may halong pang-uuri. "Bakit ganyan ka makatingin? At bakit parang... pawis na pawis ka na dyan?"

Umisod siya nang kaunti palapit, ang matitigas na hita niya ay halos dumikit na sa akin. "Huwag mong sabihing pati ako na Ninong mo... tinitigasan ka dyan?"

Napalakas ang tawa ko sa tanong ni Ninong Marco—isang tawang may halong kaba pero puno ng katotohanan. Sino bang niloloko ko? Sino ba namang normal na tao ang hindi makakaramdam ng init sa ganitong set-up?

"Ninong naman," sabi ko habang pilit na ibinababa ang paningin, pero sadyang traydor ang mga mata ko. "Sino ba namang hindi gaganahan sa ayos mo? Tignan mo nga sarili mo."

Muli kong pinasadahan ng tingin ang kabuuan niya. Sa malapit, mas nakakalula ang pagka-buff ni Ninong Marco. Ang kanyang mga braso ay parang mas malaki pa sa hita ko, punong-puno ng mga litid na sumasabog sa bawat galaw niya. Ang balahibo sa dibdib niya ay pababa sa kanyang puson, hanggang sa mawala ito sa garter ng suot niyang itim na boxers. At doon, hindi ko na naitago ang pagtitig—dahil sa sobrang laki ng hita niya, hindi maitatago ang nakaumbok at mabigat na bukol sa pagitan ng mga ito. Halatang-halata ang hugis nito sa manipis na tela, isang patunay na kahit relax siya, sadyang "well-endowed" ang isang katulad niya.

"Sorry, Ninong," dagdag ko, habang pinupunasan ang pawis sa noo ko. "Kasalanan mo rin kasi, eh. Tapos... hindi ko pa kasi natapos 'yung pinapanood ko kanina dahil nahuli ako ni Papa. Kaya ito, medyo in heat pa ako."

Tumingala ako sa kanya. Nawala ang pagiging "mahinhin" ko sa sandaling iyon at pinalitan ng isang matapang at nakakalokong ngiti. Isang ngiting hindi ko akalaing kaya kong gawin sa harap ng isang dambuhala.

"Bitin pa ako, Ninong. Kasalanan ko bang ikaw ang bumungad sa akin?"

Natigilan si Ninong Marco. Ang hawak niyang bote ng beer ay dahan-dahang huminto sa ere. Nakita ko ang pagtaas ng isa niyang kilay, tila sinusukat kung seryoso ba ang inaanak niyang akala niya ay bata pa. Ang playboy na laging "in control" ay tila sandaling napaatras sa hirit ng isang 16-anyos na akala niya ay malamya.

Napailing si Ninong Marco at muling tumawa, pero sa pagkakataong ito, may halong kaba na ang boses niya. Hindi niya malaman kung dapat ba niyang batukan ang inaanak niya o sakyan ang pagiging pilyo nito.

"Loko ka talaga, Ethan. Akala ko ba mahinhin ka? Bakit parang mas malala ka pa sa mga tropa ko kung bumanat?" sabi ni Marco habang sumisimsim ng beer, sinusubukang ikubli ang panandaliang pagkabigla.

Pero dahil sa amoy ng beer at sa tensyong namumuo sa loob ng pad, tila nawala ang preno sa dila ko. "Bakit, Ninong? Akala mo ba porke maliit ako, wala na akong alam? Sa laki mong 'yan, paniguradong sanay na sanay ka na sa mga babae. Pero alam mo ba kung anong ginagawa ng mga tulad ko sa mga tulad mo?"

Napatigil si Marco. Ang mga salitang lumalabas sa bibig ko ay hindi lang basta bastos; may tono ito ng paghamon na hindi niya inaasahan mula sa isang 16-anyos. "Ethan, dahan-dahan sa pananalita. Inaanak kita," paalala niya, pero bakas sa mukha niya na unti-unti na rin siyang tinatablan ng kuryusidad.

Tinitigan ko siya nang diretso, pababa muli sa gitna ng kanyang hita na tila ba sinusukat ko ang laki niyon gamit ang aking mga mata. "Ninong, ang laki mo. Sa tingin mo ba, kakasya ba yan sa'kin? Daks na daks po eh"

Nanlaki ang mga mata ni Marco. Ibinaba niya ang bote ng beer sa lamesa nang may kalabog. Ang maskulado niyang katawan ay mas lalong tumigas sa kinauupuan niya. Tiningnan niya ako nang malalim, ang tingin ng isang predator na tila ba ngayon lang nakita ang tunay na kulay ng kanyang biktima.

"Saan mo natututunan 'yang mga salitang 'yan?" tanong niya, ang boses niya ay naging mas paos at seryoso. "Sa mga video lang ba na 'yun, o... may karanasan ka na ba talaga sa mga pinagsasabi mo, Ethan? Huwag mong sabihing sa liit mong 'yan, may nakasubok na sa 'yo?"

Umisod siya nang kaunti, sapat na para maramdaman ko ang init na nagmumula sa kanyang balat. Ang distansya namin ay halos wala na, at sa bawat paghinga ko, ang amoy ng kanyang katawan ay lalong nagpapatindi ng init sa loob ko.

Umagos ang kaba sa buong katawan ko. Parang may mga tambol sa loob ng dibdib ko na nag-uunahan sa bilis ng tibok. Pero sa kabila ng panginginig, nanaig ang kuryusidad na matagal ko nang itinago sa loob ng madilim kong kwarto. Tumayo ako mula sa sofa, marahan, at lumuhod sa sahig—sa pagitan ng dalawang dambuhalang hita ni Ninong Marco.

Mula sa anggulong ito, lalong naging nakakalula ang laki niya. Para akong nasa paanan ng isang estatwa. Napabuntong-hininga nang malalim si Ninong Marco, isinandal ang kanyang ulo sa sandalan ng sofa at tumingala sa kisame.

"Pucha, Ethan..." bulong niya, ang boses ay puno ng pag-aalinlangan. "Anong gagawin ko sa 'yo? Isusumpa ako ng kumpare ko kapag nalaman niyang hinayaan kita sa ganito."

Naisip niya ang tatay ko, ang matalik niyang kaibigan. Pero nang ibaba niya ang tingin sa akin—sa mukha kong puno ng pag-asam at sa pagiging "mahinhin" kong anyo na ngayon ay handang sumubok—tila natunaw ang lahat ng prinsipyo niya. Ang "tigang" na pakiramdam niya ay mas naging matimbang kaysa sa takot.

Dahan-dahan niyang hinawakan ang garter ng kanyang boxers at ibinaba ito nang kaunti, sapat na para bumulaga sa akin ang init at bigat na kanina ko pa inaabangan.

"Sige na," paos na utos niya. "Gusto mo 'di ba? Subukan natin kung hanggang saan ang tapang mo."

Nang makita kong tila nalilito ako sa unang gagawin, hinawakan niya ang buhok ko, hindi para saktan, kundi para gabayan ako. Ang malaki niyang kamay ay halos bumalot sa buong ulo ko.

"Huwag kang padalos-dalos," bulong ni Ninong Marco habang nakapikit ang mga mata, tinatantiya ang sensasyon. "Isipin mo, parang sining din 'yan. Dahan-dahan lang, parang sa babae... gamitin mo 'yang dila mo, wag 'yung ngipin. Ganyan... 'wag kang matakot, hindi ka naman kakainin niyan."

Huminga siya nang malalim nang maramdaman ang unang dampi ko. "‘Yan... sige pa. Ipakita mo sa akin kung gaano ka talaga kabilis matuto, inaanak."

Ipinikit ko ang aking mga mata at dahan-dahang lumapit. Ang unang dampi ng mainit at tumitibok na laman ni Ninong Marco sa aking labi ay tila isang kuryenteng gumuhit sa buong katawan ko. Ramdam ko ang panginginig ng kanyang mga hita habang unti-unti kong tinatanggap ang bigat na sadyang napakalaki para sa maliit kong bibig.

"Ahhh... sige, Ethan... ganyan nga," ungol ni Marco, ang boses niya ay naging baritono at puno ng pagnanasa. Isinandal niya ang kanyang ulo at napakapit nang mahigpit sa braso ng sofa, hanggang sa lumabas ang mga ugat sa kanyang maskuladong braso.

Bilang isang playboy na sanay sa kasarapan, hindi niya mapigilang magsalita. "Pucha, dahan-dahan... 'wag mong gagamitin ang ngipin mo, bata. Gamitin mo ang dila mo... iikot mo... 'yan, 'yan ang sinasabi ko!"

Sa bawat paggalaw ko, mas lalong naging maingay si Marco. Ang kanyang paghinga ay naging mabilis at malalim. "S-shet... sino bang nagturo sa 'yo niyan? Akala ko ba baguhan ka lang? Mas masarap ka pa kaysa sa mga huling nakasama ko... sige pa, Ethan, lunurin mo ako!"

Naramdaman ko ang pagtigas ng kanyang buong katawan. Ang kanyang mga kamay ay lumipat sa aking buhok, bahagyang itinutulak ang aking ulo habang ang kanyang balakang ay nagsisimula nang kumawala sa sarili nitong kontrol. "Heto na... heto na, Ethan... huwag kang bibitiw!"

Sa isang matinding pag-ungol na tila galing sa kaibuturan ng kanyang pagkatao, naramdaman ko ang pagputok ng mainit at malapot na likido sa loob ng aking bibig. Napapikit ako nang mariin habang tinatanggap ang lahat ng iyon, ang init ay tila nagpuno sa bawat sulok ng aking pagkatao.

Dahan-dahan akong humiwalay at tumingala sa kanya. Pinunasan ko ang gilid ng labi ko at ngumiti nang nakakaloko. "Salamat, Ninong. Ngayon alam ko na ang pakiramdam."

Habol ni Ninong Marco ang kanyang hininga. Pawis na pawis ang kanyang dibdib at ang moreno niyang balat ay tila nag-aapoy pa rin. "Pucha..." bulong niya, habang nakatingin sa akin na tila hindi makapaniwala. "Anong ginawa natin? Malalagot ako sa tatay mo nito... sising-sisi ako, Ethan, seryoso."

Ngunit sa kabila ng kanyang salita, hindi niya maitago ang kislap sa kanyang mga mata. "Pero... tsk, hayop ka... sobrang sarap. Ngayon lang ako nakatikim ng ganoon."

Tumingin ako sa kanya nang diretso, at bago siya makapagsalita muli, ipinakita ko sa kanya ang puting likido na nasa loob pa ng aking bibig. Sa harap ng kanyang mga nandidilat na mata, dahan-dahan ko itong nilunok habang hindi pinuputol ang titigan namin.

"Tang-ina!" mura ni Marco, pero may halong tawa at pagkamangha. "Mabagsik ka, Ethan. Akala ko ba mahinhin ka? Naisahan mo ako doon, ah! Daig mo pa ang mga naging girlfriend ko sa tapang."

Napailing siya habang tinitingnan ang inaanak niyang akala niya ay "lampa," pero ngayon ay nakaluhod sa pagitan ng kanyang mga binti na may tagumpay na ngiti sa mga labi.