Nagkatinginan sina Gardo at Roldan, isang tinginang may kahulugan na tila ba matagal na silang magkasabwat sa ganitong laro. Kumuha si Roldan ng isang bote ng energy drink sa chiller pero hindi muna ito binuksan. Sa halip, inilapag niya ito sa counter at tumitig nang diretso sa mga mata ni Junjun.
"Anong pangalan mo, Toy?" tanong ni Roldan. Ang malaki niyang kamay, na may mga kalyo sa palad, ay marahang dumaan sa ibabaw ng counter, tila sinusukat ang distansya nila ng bata.
"Jun... Junjun po, Kuya," halos pabulong na sagot ni Junjun. Sinubukan niyang maging abala sa pag-scan ng item, pero nanginginig ang kaniyang mga daliri kaya hindi niya agad makuha ang barcode.
Natawa nang mahina si Gardo habang nakasandal pa rin sa gilid. "Huwag mong takutin, Roldan. Baguhan 'yan dito sa kanto. Galing pang probinsya, kaya hindi pa sanay sa mga barakong katulad mo."
"Ah, taga-probinsya?" Itinukod ni Roldan ang kaniyang dalawang siko sa counter, dahilan para lumapit ang kaniyang mukha kay Junjun. Amoy na amoy ni Junjun ang pinaghalong sigarilyo at ang matapang na amoy ng lalaking galing sa malayong byahe. "Kaya pala ang amo ng mukha. At ang puti... parang hindi pa nadadapuan ng alikabok ng highway."
"O-opo, bago lang po ako rito," sagot ni Junjun, sinusubukang umiwas ng tingin pero parang nakakulong siya sa pagitan ng dalawang malalaking lalaki.
"Alam mo ba, Junjun," panimula ni Gardo habang lumalapit din sa kabilang gilid ng counter, "sa gabi, kami-kami lang ang nagbabantayan dito. Delikado sa labas. Maraming masasamang loob. Kaya dapat, marunong kang makisama sa mga 'kuya' mo rito para protektado ka."
Inabot ni Roldan ang kamay ni Junjun na hawak pa rin ang basahan. Hindi niya ito hinawakan nang mahigpit, pero sapat na para mapatigil ang bata sa kaniyang ginagawa. "Tama si Gardo. Kapag naging 'special' ka sa amin, hinding-hindi ka mapapahamak dito. 'Di ba, Gardo?"
"Totoo 'yan. At marunong kaming mag-alaga," sagot ni Gardo na may pilyong ngiti. "Lalo na sa mga katulad mong masunurin at magalang."
Ramdam ni Junjun ang mabilis na tibok ng kaniyang puso. Ang aircon na kanina ay malamig ay tila nawalan ng talab. Pinagpapawisan na siya sa kaniyang noo habang nakatitig sa kaniya si Roldan, na parang tinitignan kung hanggang saan ang hangganan ng kaniyang pagiging inosente.
"O, bakit namumula ka?" biro ni Roldan sabay haplos sa dulo ng tenga ni Junjun. "Mainit ba rito sa loob?"
Eksakto namang bumukas muli ang pinto, at sa pagkakataong ito, tumahimik ang dalawa. Isang matikas na pigura na naka-unipormeng pang-pulis ang pumasok—si Chief Val.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento