Si Jace ay kaka-labing-walong taong gulang pa lamang, at sa bawat kilos niya ay bakas ang pagiging inosente. Mahiyain siya, laging nakayuko, at tila laging takot na makagawa ng mali.
Pero sa tuwing dumadaan siya sa harap ng pintuan ni Sgt. Teo Rivera, hindi niya mapigilang makaramdam ng kakaibang kaba—isang kabang may halong excitement.
Para kay Jace, si Teo ang depinisyon ng pagkalalaki. Isang barako, sigan-siga sa kilos, at may katawang tila bakal sa tigas. Alam ni Jace na may asawa ang pulis sa probinsya, pero hindi niya mapigilang pagpantasyahan ang mga bisig nito tuwing gabi. ----- Bakit ba ako nandito? tanong ni Jace sa sarili habang nakatayo sa harap ng pinto ni Teo.
Hawak niya ang isang maliit na mangkok ng ulam na "utos" daw ng tita niya, pero ang totoo, gusto lang niya ng dahilan para makita ang pulis. Nang bumukas ang pinto, tila tumigil ang paghinga ni Jace. Si Teo ay nakasuot lang ng kupas na maong at walang pantaas. Pawisan ito at amoy matapang na pagkalalaki.
"S-sir Teo... pinapabigay po ni Tita," nauutal na sabi ni Jace. Hindi siya makatingin nang diretso. Nakatingin lang siya sa paanan ni Teo, habang ang kanyang mga kamay ay nanginginig sa hawak na mangkok. Ang puti at makinis niyang balat ay namumula na sa sobrang hiya. ----- Napansin ni Teo ang panginginig ni Jace.
Ngumisi ang pulis—isang ngising puno ng panggigil. "Pasok ka muna, Jace. Iwan mo na lang dyan sa mesa. Huwag kang matakot, hindi naman ako nangangagat... maliban na lang kung gusto mo." Dahan-dahang pumasok si Jace, ang bawat hakbang ay tila paglapit sa isang bitag. Pagka-lapag ng mangkok, akmang lalabas na siya nang biglang harangan ni Teo ang pinto. Isinandal ng pulis ang kanyang malapad na balikat sa hamba.
"Bakit parang laging nagmamadali ang batang 'to? May ginagawa ba akong masama sa'yo?" madiing tanong ni Teo. "W-wala po, Sir. Nakakahiya lang po kasi... baka nakakaabala ako," bulong ni Jace, habang pinaglalaruan ang laylayan ng kanyang manipis na sando. Sa sobrang puti at kinis ni Jace, tila nagliliwanag ang balat niya sa ilalim ng madilim na ilaw ng sala ni Teo. ----- Hindi na nakatiis si Teo. Lumapit siya at hinawakan ang magkabilang balikat ni Jace. Ang laki ng mga kamay ni Teo kumpara sa payat at makinis na braso ng binata.
"Huwag kang mahiya sa akin, Jace. Alam ko namang kanina mo pa pinagmamasdan ang katawan ko," bulong ni Teo sa tapat ng tenga ni Jace.
"At alam mo ba kung anong gusto kong gawin sa balat mong napakakinis? Gusto kong makita kung gaano kapula ang maiiwan ng mga kamay ko rito."
Napasinghap si Jace, nanlalambot ang mga tuhod. "Sir Teo... hindi po pwede... baka po..."
"Hush," pigil ni Teo, habang ang isang kamay niya ay dahan-dahang humahaplos sa baywang ni Jace, ramdam ang lambot at kinis nito.
"Nasa probinsya ang asawa ko. Tayong dalawa lang ang nakakaalam nito. Magpakabait ka lang, at ituturo ko sa'yo kung paano ang tunay na serbisyo ng isang pulis."
Hinalikan ni Teo ang leeg ni Jace nang may panggigil, habang ang mahiyaing binata ay napakapit na lang sa matitigas na braso ng barakong pulis, unti-unting sumusuko sa init na ngayon lang niya naramdaman.
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento