Tumayo si Rafa pero hindi niya inalis ang kanyang kamay sa pagitan ng mga hita ni Bea. Gamit ang kanyang daliri, patuloy niyang pinaglalaruan ang mabasang bahagi ng dalaga. Sa bawat pabilog na haplos niya, kitang-kita niya kung paano mamulipit si Bea sa ibabaw ng upuang kahoy. Ang mga binti nito ay tila kusang kumakawit sa hangin, at ang bawat hininga nito ay nagiging mabilis na singhap.
“Wala na, Rafael. Wala nang balikan ’to,” bulong ng isip ni Rafa habang pinapanood ang reaksyon ng pamangkin. “Heto na ang inosenteng Bea na akala mo ay sa libro lang nakatitig. Ngayon, sa harap mo, nanginginig siya dahil sa haplos mo.”
Hinigpitan ni Rafa ang tingin kay Bea. Ang dilim ay tila naging kakampi nila, itinatago ang bawat bawal na kilos sa loob ng cottage.
"Bea," paos na tawag ni Rafa. "Aware ka ba kung anong pwedeng mangyari kapag itinuloy pa natin 'to? Alam mo ba kung ano ang susunod na step sa 'lesson' na 'to?"
Tumingin si Bea sa kanya, ang mga mata ay tila naguguluhan at malabo na dahil sa kakaibang sarap na nararamdaman. Dahan-dahan siyang umiling. "Hindi ko po alam, Tito... Basta... parang gusto ko lang na huwag kayong tumigil. Bakit po? May gagawin pa po ba tayo?"
Isang tipid at nakakalokong ngiti ang kumawala sa mga labi ni Rafa. Dahan-dahan niyang binitiwan ang paghaplos kay Bea at muling hinubad nang tuluyan ang kanyang board shorts na kanina ay nakasabit lang. Sa harap ng dalaga, muling tumambad ang kanyang pagkalalaki—mas nagngangalit, mas malaki, at tila tumitibok-tibok sa sobrang pagkabuhay.
Dahil nakahiga siya, mas naging intimidating ang view para kay Bea. Ang anino ng pagkalalaki ni Rafa ay tila tumatama sa kanyang mukha. Dito na nagsimulang rumehistro sa isip ni Bea ang realidad. Bilang isang matalinong estudyante, alam niya ang basic physics at biology: ang isang malaking bagay ay pwedeng pumasok sa isang masikip na lagusan.
Napalunok si Bea. Napatingin siya sa pagitan ng sariling binti na kanina lang ay nilalaro ng tito niya, at muling tumingin sa nagngangalit na pag-aari ni Rafa.
"Tito..." bulong ni Bea, ang boses ay may halong kaba pero hindi siya lumalayo. "Iyan po ba... iyan po ba ang ipapasok niyo sa akin?"
Nakatitig lang si Rafa sa kanya, hindi sumasagot pero ang bawat galaw niya ay nagpapatunay na iyon na nga ang balak niya. Ang tensyon sa pagitan nila ay sapat na para maputol ang anumang natitirang katinuan ni Rafa.
Soft Boys, Hard Guard - Part 9
Biyernes ng gabi. Ang hangin ay tila lalong bumigat at uminit. Halos isang linggo na akong parang bulkang sasabog. Mula kay Gino hanggang kay Baste, bawat haplos at bulong nila ay nag-iwan ng bakas na hindi ko maalis-alis sa isipan ko. Hindi ako nakakatulog, at ang bawat workout ko ay tila kulang para ilabas ang tensyong namumuo sa pagkatao ko. Bilang isang lalaking sanay sa disiplina, pakiramdam ko ay unti-unti na akong nababaliw.
Nasa loob ako ng kwarto ko, nakahiga sa kama at nakatingala sa kisame. Nakasuot lang ako ng manipis na puting sando at boxer briefs. Basang-basa ako ng pawis dahil pinatay ko ang electric fan, sinusubukang pakiramdaman ang init—ang parusang dulot ng mga batang iyon.
Biglang may marahang kumatok sa pinto ng bahay ko. Hindi sa gate, kundi sa mismong pinto ng sala.
Sino 'to?
Pagbukas ko, bumungad sa akin ang pinakamaliit, pinakamamo, at pinaka-inosente sa kanila: si Jun-jun.
Pero ang inosenteng Jun-jun na nakikita ko tuwing umaga ay tila nagbago ngayong gabi. Nakasuot siya ng isang manipis na puting t-shirt na oversized, na dahil sa sobrang luwang ay lumalabas ang kaniyang maputing balikat. Nakasuot lang siya ng napaka-ikling cotton shorts na halos hindi na makita sa ilalim ng t-shirt niya.
"Kuya Ric... sorry po," pabulong niyang sabi. Nakayuko siya, pinaglalaruan ang kaniyang mga daliri. "Hindi po kasi ako makatulog. Naaalala ko po 'yung ipis nung isang gabi... natatakot po ako."
Pinitik ko ang switch ng ilaw sa sala, pero hindi ito sumindi. Brownout. Tanging liwanag lang ng buwan mula sa bintana ang nagbibigay ng anino sa amin. Sa dilim, mas lalong tumingkad ang kaputian ni Jun-jun.
"Wala nang ipis dito, Jun-jun. Ligtas ka na," sabi ko, ang boses ko ay paos at galing sa kaibuturan ng dibdib ko. Dahil sa init at tensyon, hindi ko na naitago ang pag-igting ng mga muscle ko habang nakatayo sa harap niya.
"Kuya... pwede po bang dito muna ako? Kahit sa tabi niyo lang?" pagmamakaawa niya. Tumingala siya sa akin, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning sa dilim.
Hindi ko na nagawang tumanggi. Pumasok siya sa loob at dahan-dahang sumunod sa akin sa kwarto. Pag-upo ko sa kama, hindi siya lumayo. Lumapit siya at lumuhod sa sahig, mismo sa pagitan ng aking mga binti habang nakaupo ako.
"Kuya Ric... bakit po ang init niyo?" tanong niya. Itinaas niya ang kaniyang mga kamay at dahan-dahang ipinatong sa aking mga hita. Ang kaniyang malalambot at malamig na palad ay naging tila apoy sa balat ko.
"Jun-jun, huwag... bata ka pa," babala ko, pero ang kamay ko ay kusa nang humawak sa kaniyang balikat, ramdam ang kaniyang liit at lambot.
"Eighteen na po ako, Kuya. Alam ko na po ang ginagawa ko," sabi niya nang may halong tapang na hindi ko inaasahan mula sa kaniya. Dahan-dahan siyang tumayo, nananatili sa pagitan ng mga binti ko, hanggang sa maging magka-level ang mukha namin.
Inabot niya ang dibdib ko. Ang kaniyang maliliit na daliri ay gumapang sa loob ng sando ko, hinahaplos ang matitigas kong pectorals hanggang sa maramdaman niya ang mabilis na tibok ng puso ko. "Ang laki niyo po talaga... parang gusto ko pong magtago dito sa loob ng mga braso niyo."
Hindi ko na napigilan. Sa isang mabilis na galaw, hinawakan ko siya sa bewang at hinila palapit sa akin. Napa-ungol ako nang maramdaman ko ang kaniyang katawan na dumikit sa matigas kong abs. Isang linggong pagtitimpi ang biglang gumuho. Ang kaniyang inosenteng mukha, ang amoy niyang parang gatas at rosas, at ang kaniyang mapangahas na titig ay sapat na para mawala ako sa sarili.
"Jun-jun... huwag mo akong subukan," bulong ko sa tenga niya, ang mga braso ko ay humigpit sa kaniyang likuran, sapat na para maramdaman niya ang bawat hibla ng aking lakas.
"Subukan niyo po ako, Kuya Ric," hamon niya habang isinusubsob ang kaniyang mukha sa leeg ko, dahan-dahang dinidilaan ang pawis na nandoon. "Gusto ko pong malaman kung gaano kayo katapang... kapag kami na ang kaharap niyo."
Sa gabing iyon, sa gitna ng dilim at init, ang "maton" na security guard ay tuluyan nang nalunod sa tamis at lambot ng kaniyang pinakamaliit na kapitbahay.
Lihim sa Garahe ni Kumpare - Part 7
Patuloy ang pag-araro ng daliri ni Nato sa loob ng masikip at mainit na siwang ni Gelo. Ang bawat madiing labas-masok nito ay gumagawa ng isang basang tunog na humahalo sa huni ng mga kuliglig sa labas. Si Gelo, sa kabila ng unti-unting paggapang ng sarap sa kanyang katawan, ay pilit pa ring umiiling-iling, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa gilid ng lamesa hanggang sa mamuti ang kanyang mga buku-buko.
"N-ninong... m-mali po ito... h-huwag na po... ahh!" Isang mahinang ungol ang muling nakatakas sa kanyang mga labi, isang tunog na nagpabaling sa kanyang pagtanggi.
"Mali? Pero bakit parang ayaw mo nang patigilin ang daliri ko?" pang-aasar ni Nato, ang kanyang mukha ay punung-puno ng mapanghamak na ngiti. "Sabi mo ayaw mo, pero ang ingay mo na, Gelo. Mas malakas pa ang ungol mo kaysa sa bulong mo."
Lalong binilisan ni Nato ang paggalaw ng kanyang daliri, pinapaikot-ikot ito sa loob upang lalong malitong ang mga pandama ng binata. Nang maramdaman niyang tila lumuluwag na ang kapit ng maselang bahagi ni Gelo, bigla niyang binunot ang kanyang daliri nang mabilis.
Sa hindi inaasahang pagkakataon, ang mabilog na puwitan ni Gelo ay tila kusa ring umangat at humabol, tila ba naghahanap sa nawalang init na pumupuno sa kanya.
Isang malakas na tawa ang kumawala sa dibdib ni Nato. "Aba! Tingnan mo nga naman... ayaw mo kunwari, pero ang pwet mo na ang humahabol sa daliri ni Ninong! Ganyan ka na ba kahayok, Gelo? Ganyan ka na ba kasarap paglaruan?"
"H-hindi po... h-hindi ko po sinasadya... m-mmgh," hikbi ni Gelo, hiyang-hiya sa sariling reaksyon ng kanyang katawan na tila nagtatraydor sa kanyang isipan. Ang kanyang mapuputing hita ay nanginginig na sa pagitan ng mga binti ni Nato.
"Huwag ka nang magkaila, Gelo. Kitang-kita ko kung paano mo gustong mapuno," sabi ni Nato habang dahan-dahang tumatayo nang maayos mula sa kanyang pagkakayuko.
Dito na inilabas ni Nato ang kanyang sariling ari—isang malaki, ugatin, at nanggagalaiting titi na bunga ng ilang buwang pagtitiis. Ang init nito ay tila mas lalong nagpabigat sa hangin sa garahe. Hinawakan niya ito nang madiin bago idinampi ang dulo nito sa bukana ni Gelo na basang-basa na dahil sa pagkakalikot ng kanyang daliri.
"Ngayon, Gelo... malalaman mo kung ano ang pakiramdam ng totoong lalaki sa loob mo," paos na sabi ni Nato.
Hindi na siya naghintay ng sagot. Gamit ang kanyang bigat, dahan-dahang itinulak ni Nato ang kanyang dulo papasok sa masikip na siwang ni Gelo.
"Ahhh! N-ninong! Ahhh!" Napaangat ang likod ni Gelo mula sa lamesa, ang kanyang mga mata ay nanlaki habang nararamdaman ang dambuhalang bagay na pilit binubura ang kanyang pagkalalaki. Ngunit sa gitna ng hapdi, ang bawat pulgada ng pagpasok ni Nato ay may kasamang matinding init na tila sumusunog sa kanyang katinuan.
"Ayan na... tanggapin mo 'to, Gelo," ungol ni Nato habang unti-unting ipinapasok ang kabuuan ng kanyang titi sa loob ng binata, handang lasapin ang bawat sandali ng kanyang pananagumpay.
Ang Kambyo ni Kuya Baste - Part 8
Nanigas si Eli sa kanyang upuan, ang tanging naririnig na lang niya ay ang sarili niyang hingal at ang mahinang dagundong ng makina ng sasakyan. Ang salitang "buntisin" ay parang paulit-ulit na umaalingawngaw sa loob ng tahimik na sedan.
Napatingin si Eli sa bintana; nasa loob na sila ng isang madilim na eskinita, malayo sa main road. Ang mga ilaw ng poste ay madalang at malayo ang agwat, kaya ang loob ng kotse ay balot ng mapanuksong anino.
"Kuya... ano bang sinasabi niyo?" halos pabulong na tanong ni Eli. Pero imbes na lumayo, hindi niya magawang alisin ang tingin sa mga labi ni Baste.
Muling pinatakbo ni Baste ang sasakyan nang napakabagal, sadyang pinapatagal ang bawat segundo. Ang kanyang kanang kamay ay hindi na bumalik sa manibela; sa halip, dahan-dahan itong gumapang sa ibabaw ng gray sweatpants niya patungo sa direksyon ni Eli.
"Sir Eli," malalim ang boses ni Baste, magalang pa rin pero may halong panganib. "Mula nung sumakay kayo, ang hirap niyo nang hindi tingnan. Iyong puti niyo, iyong pagiging 'soft' niyo... sadyang nakakawala ng bait sa kalsada."
Itinigil ni Baste ang sasakyan sa pinakamadilim na bahagi ng eskinita. In-off niya ang headlights. Tanging ang liwanag na lang mula sa dashboard ang nagbibigay ng anino sa matikas niyang mukha. Humarap siya nang tuluyan kay Eli, ang kanyang malapad na balikat ay tila lalong lumaki sa paningin ni Eli.
"Sir Eli... papayagan niyo ba ako?" tanong ni Baste, ang kanyang kamay ay nakalutang na sa ibabaw ng makinis na hita ni Eli, hindi pa humahawak, naghihintay ng permiso. "Gusto ko lang pong maramdaman kung gaano kayo kalambot. Baka sakaling... matulungan niyo akong ilabas 'tong bigat na nararamdaman ko."
Sa sobrang kaba at excitement, tanging pagtango lang ang nagawa ni Eli.
Doon na dahan-dahang idinapo ni Baste ang kanyang mainit at magaspang na palad sa hita ni Eli. Ang laki ng kamay ni Baste ay halos sumakop sa buong lapad ng hita ng agent. Naramdaman ni Eli ang bawat ugat at kalyo sa kamay ng driver—isang kamay na sanay sa trabaho, sanay sa paghawak nang mahigpit.
"Ang ganda ng balat niyo, Sir Eli," bulong ni Baste habang dahan-dahang hinahaplos ang hita ni Eli pataas, papalapit sa dulo ng kanyang hoodie. "Sobra pong sarap amuyin ng leeg niyo mula rito. Pwede po bang... lumapit pa ako nang konti?"
Binitawan ni Baste ang kanyang seatbelt. Ang bawat galaw niya ay kalkulado at puno ng pang-aakit. Ang kanyang black shirt ay lalong humigpit sa kanyang dibdib habang dahan-dahan niyang inilalapit ang kanyang mukha sa leeg ni Eli, sapat na para maramdaman ni Eli ang stubble o manipis na balbas ni Baste na dumadampi sa kanyang sensitibong balat.
Mag-subscribe sa:
Mga Komento
(
Atom
)