Soft Boys, Hard Guard - Part 9

 Biyernes ng gabi. Ang hangin ay tila lalong bumigat at uminit. Halos isang linggo na akong parang bulkang sasabog. Mula kay Gino hanggang kay Baste, bawat haplos at bulong nila ay nag-iwan ng bakas na hindi ko maalis-alis sa isipan ko. Hindi ako nakakatulog, at ang bawat workout ko ay tila kulang para ilabas ang tensyong namumuo sa pagkatao ko. Bilang isang lalaking sanay sa disiplina, pakiramdam ko ay unti-unti na akong nababaliw.

Nasa loob ako ng kwarto ko, nakahiga sa kama at nakatingala sa kisame. Nakasuot lang ako ng manipis na puting sando at boxer briefs. Basang-basa ako ng pawis dahil pinatay ko ang electric fan, sinusubukang pakiramdaman ang init—ang parusang dulot ng mga batang iyon.

Biglang may marahang kumatok sa pinto ng bahay ko. Hindi sa gate, kundi sa mismong pinto ng sala.

Sino 'to?

Pagbukas ko, bumungad sa akin ang pinakamaliit, pinakamamo, at pinaka-inosente sa kanila: si Jun-jun.

Pero ang inosenteng Jun-jun na nakikita ko tuwing umaga ay tila nagbago ngayong gabi. Nakasuot siya ng isang manipis na puting t-shirt na oversized, na dahil sa sobrang luwang ay lumalabas ang kaniyang maputing balikat. Nakasuot lang siya ng napaka-ikling cotton shorts na halos hindi na makita sa ilalim ng t-shirt niya.

"Kuya Ric... sorry po," pabulong niyang sabi. Nakayuko siya, pinaglalaruan ang kaniyang mga daliri. "Hindi po kasi ako makatulog. Naaalala ko po 'yung ipis nung isang gabi... natatakot po ako."

Pinitik ko ang switch ng ilaw sa sala, pero hindi ito sumindi. Brownout. Tanging liwanag lang ng buwan mula sa bintana ang nagbibigay ng anino sa amin. Sa dilim, mas lalong tumingkad ang kaputian ni Jun-jun.

"Wala nang ipis dito, Jun-jun. Ligtas ka na," sabi ko, ang boses ko ay paos at galing sa kaibuturan ng dibdib ko. Dahil sa init at tensyon, hindi ko na naitago ang pag-igting ng mga muscle ko habang nakatayo sa harap niya.

"Kuya... pwede po bang dito muna ako? Kahit sa tabi niyo lang?" pagmamakaawa niya. Tumingala siya sa akin, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning sa dilim.

Hindi ko na nagawang tumanggi. Pumasok siya sa loob at dahan-dahang sumunod sa akin sa kwarto. Pag-upo ko sa kama, hindi siya lumayo. Lumapit siya at lumuhod sa sahig, mismo sa pagitan ng aking mga binti habang nakaupo ako.

"Kuya Ric... bakit po ang init niyo?" tanong niya. Itinaas niya ang kaniyang mga kamay at dahan-dahang ipinatong sa aking mga hita. Ang kaniyang malalambot at malamig na palad ay naging tila apoy sa balat ko.

"Jun-jun, huwag... bata ka pa," babala ko, pero ang kamay ko ay kusa nang humawak sa kaniyang balikat, ramdam ang kaniyang liit at lambot.

"Eighteen na po ako, Kuya. Alam ko na po ang ginagawa ko," sabi niya nang may halong tapang na hindi ko inaasahan mula sa kaniya. Dahan-dahan siyang tumayo, nananatili sa pagitan ng mga binti ko, hanggang sa maging magka-level ang mukha namin.

Inabot niya ang dibdib ko. Ang kaniyang maliliit na daliri ay gumapang sa loob ng sando ko, hinahaplos ang matitigas kong pectorals hanggang sa maramdaman niya ang mabilis na tibok ng puso ko. "Ang laki niyo po talaga... parang gusto ko pong magtago dito sa loob ng mga braso niyo."

Hindi ko na napigilan. Sa isang mabilis na galaw, hinawakan ko siya sa bewang at hinila palapit sa akin. Napa-ungol ako nang maramdaman ko ang kaniyang katawan na dumikit sa matigas kong abs. Isang linggong pagtitimpi ang biglang gumuho. Ang kaniyang inosenteng mukha, ang amoy niyang parang gatas at rosas, at ang kaniyang mapangahas na titig ay sapat na para mawala ako sa sarili.

"Jun-jun... huwag mo akong subukan," bulong ko sa tenga niya, ang mga braso ko ay humigpit sa kaniyang likuran, sapat na para maramdaman niya ang bawat hibla ng aking lakas.

"Subukan niyo po ako, Kuya Ric," hamon niya habang isinusubsob ang kaniyang mukha sa leeg ko, dahan-dahang dinidilaan ang pawis na nandoon. "Gusto ko pong malaman kung gaano kayo katapang... kapag kami na ang kaharap niyo."

Sa gabing iyon, sa gitna ng dilim at init, ang "maton" na security guard ay tuluyan nang nalunod sa tamis at lambot ng kaniyang pinakamaliit na kapitbahay.