Gym Secrets: Higit Pa sa Training - Part 20

 Lunes ng hapon nang bumalik si Enzo sa gym. Suot niya ang isang kulay asul na tank top na mas lalong nagpatingkad sa kanyang maputing balat, at isang maikling itim na shorts na halos sumasagad sa kanyang singit sa bawat hakbang. Pero sa halip na ang karaniwang mahiyaing ngiti, pumasok si Enzo na nakayuko at tila hindi mapakali.

Eksaktong nagbubuhat si Dong sa bench press. Pagkakita kay Enzo, hindi ito tumigil sa pagbubuhat pero isang malapad at makahulugang ngiti ang sumilay sa ilalim ng kanyang bigote.

"O, Enzo. Akala ko tanghali ka na magigising. Mukhang nakabawi ka na ng lakas ah?" bati ni Dong, ang boses ay puno ng pahiwatig.

Hindi nakasagot agad si Enzo. Umiwas siya ng tingin at ramdam niya ang biglang pag-akyat ng dugo sa kanyang mga pisngi. "O-opo, Kuya Dong. Salamat po ulit sa... sa lahat."

Napatigil sa pag-aayos ng dumbbells si Santi at napatingin sa dalawa. Ang kanyang "radar" para sa tsimis at tensyon ay agad na gumana. Lumapit siya kay Aris na nasa counter at bumulong.

"Aris, napapansin mo ba 'yung aura nung dalawa? Parang may 'milagrong' nangyari nitong weekend na hindi natin alam," hirit ni Santi habang nakataas ang isang kilay.

"Santi, tigilan mo 'yan. Baka napuyat lang 'yung bata," sagot ni Aris, pero sa totoo lang, kahit siya ay napansin ang kakaibang kilos ni Enzo. Nakikita niya kung paano nakaw-tingin ang binata kay Dong, at kung paano ito nagmamadaling lumayo kapag nagtatama ang kanilang mga mata. Sa isip-isip ni Aris, “Parang may nagbago... parang mas naging mailap si Enzo, pero mas malagkit ang tingin ni Dong.”

Habang nagwa-warm up si Enzo sa treadmill, hindi na nakatiis si Santi. Lumapit ito at sumabay sa paglalakad sa kabilang machine.

"Enzo, baby boy... bakit parang hindi ka makatingin nang diretso kay Kuya Dong mo?" usisa ni Santi, ang boses ay mababa pero puno ng panunukso. "Sabi ni Aris, inihatid ka lang daw pauwi... pero 'yung mukha mo ngayon, parang 'nahatid' ka sa langit. May hindi ka ba sinasabi sa amin?"

"Wala po, Kuya Santi! Ano po... nakatulog lang po ako sa kanila kasi lasing na ako," mabilis na depensa ni Enzo, pero ang kanyang boses ay nanginginig.

"Nakatulog? Sa kama niya?" sundot pa ni Santi sabay kindat. "Alam mo, Enzo, si Dong, hindi 'yan basta-basta nagpapatulog ng tao sa apartment niya. At tignan mo siya ngayon, parang nanalo sa lotto kung makangiti sa'yo. Ano bang ginawa mo? Pinakitaan mo ba siya ng 'special routine'?"

Lalong naging kulay ube ang mukha ni Enzo sa hiya. Naalala niya ang pakiramdam ng labi ni Dong at ang matigas na bagay na nakapa niya. Sa sobrang distraksyon, muntik na siyang madulas sa treadmill kung hindi siya agad naalalayan ni Aris na kanina pa pala nakikinig sa malapit.

"Santi, tama na 'yan. Baka ma-injury ang bata sa mga tanong mo," saway ni Aris. Pero imbes na bitawan si Enzo, nanatili ang kamay ni Aris sa baywang ng binata, dinadama ang lambot nito. "Enzo, kung may ginawa sa'yo si Dong na hindi mo nagustuhan, sabihin mo lang sa akin. Ako ang bahala sa kanya."

Tiningnan ni Enzo si Aris, tapos si Santi, at huli kay Dong na kasalukuyang nakatitig sa kanila mula sa malayo habang pinupunasan ang pawis sa leeg. Ramdam ni Enzo ang matinding tensyon—parang lahat sila ay may gustong "makuha" sa kanya, at sa loob-loob niya, ang dating takot ay unti-unti nang napapalitan ng isang mapanganib na pananabik.