Hingal na hingal na naupo ang dalawa sa bench, pilit na ibinabalik ang kani-kanilang hininga matapos ang matinding bugso ng pagnanasa. Si Baste, na kanina lang ay parang hayop kung umungol at magmura, ay tila bumalik sa pagiging maamong tupa. Inayos niya ang kanyang shorts nang may halong hiya, ang kanyang seryosong mukha ay napalitan ng bahagyang pag-aalala habang nakatingin sa namumulang labi ni Nathan.
"Nathan... sorry," mahinang bulong ni Baste, hindi makatingin nang diretso. "Nadala lang talaga ako sa sitwasyon. Hindi ko dapat ginawa 'yun sa 'yo, lalo na't ako ang nakatatanda rito."
Napangiti si Nathan, isang matamis at mapaglarong ngiti habang pinupunasan ang gilid ng kanyang labi. "Huwag na kayong mag-alala, Kuya Baste. Okay lang po 'yun... sa totoo lang, nagustuhan ko rin naman ang lasa ng semen niyo. Ang sarap niyo po palang magpalabas."
Napatitig si Baste kay Nathan, tila hindi makapaniwala sa katapatan ng scholar. Itinuloy ni Nathan ang kanyang pagsasalita, "Swerte ko nga po, eh. Sa dami ng fans niyo na nagkakandarapa sa court kanina, ako pa ang pinili niyong patikimin niyan. Pakiramdam ko, nanalo ako sa laro kahit hindi ako marunong mag-basketball."
Humalakhak si Baste, ang kanyang tensyon ay tuluyan nang natunaw dahil sa pagiging direkta ni Nathan. "Salamat, Nathan. Seryoso. Mula ngayon, kahit anong kailangan mo sa dorm o sa school, sabihin mo lang sa akin."
Dahan-dahang tumayo ang dalawa, nag-aayos ng kani-kanilang sarili bago lumabas ng parke, hindi batid na sa likod ng malalabay na puno sa di-kalayuan ay may isang pares ng mga mata na kanina pa nakamasid.
Si Tito Richard.
Nasa gilid siya ng isang malaking puno, nakatago ang matipunong katawan sa dilim ng anino. Nakita niya ang lahat—mula sa pagluhod ni Nathan hanggang sa pagpapaputok ni Baste. Ramdam niya ang halo-halong emosyon: selos, pagnanasa, at pagkagulat na ang inosenteng pamangkin pala niya ay "haliparot" din sa sarili nitong paraan. Napailing na lang si Richard, madiing napahawak sa kanyang hita habang ramdam ang muling pagtigas ng kanyang sariling pagkalalaki.
“Tsk. Naunahan pa ako ng basketbolistang ’yun,” bulong ni Richard sa sarili. “Akala ko ako lang ang may balak pitasin ang bulaklak ni Nathan. Mukhang kailangan ko nang bilisan ang galaw ko bago pa siya maubos ng mga boarders ko.”
Dahan-dahang tumalikod si Richard at tahimik na naglakad pauwi, naunang pumasok sa dorm para magkunwaring wala siyang alam, habang ang isip ay abala na sa pagpaplano kung paano niya sosolohin ang seksi niyang pamangkin pag-uwi nito.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento