Soft Boys, Hard Guard - Part 15

 Sabado ng hapon. Ang apat ay nagpaalam na pupunta raw sa mall, habang si Jun-jun naman ay naiwan sa bahay nila para magpahinga—malamang ay iniinda pa ang nangyari kagabi. Akala ko ay makakahinga na ako nang maluwag, kaya heto ako, nakatayo sa garahe at sinusubukang ituon ang pansin sa paglilinis ng aking barbel.

Pero hindi ako makapokus. Ang bawat kiskis ng bakal ay nagpapaalala sa akin ng tunog ng kama ko kagabi. Ang tigas ng aking pagkalalaki ay hindi pa rin tuluyang humuhupa, tila naghahanap pa ng kasunod.

"Akala ko ba umalis kayo?"

Napatigil ako nang makita ko si Poypoy na nakasandal sa pinto ng garahe ko. Hindi siya sumama sa mall. Nakasuot siya ng isang sobrang ikling crop top na kulay itim at lalong nagpatingkad sa kaniyang kaputian. Si Poypoy ay isang tipikal na chinito—singkit ang mga mata, matangos ang ilong, at ang balat ay tila porselana sa sobrang kinis.

"Tinamad ako, Kuya. Mas gusto ko rito... mas exciting ang view," pilyo niyang sabi habang dahan-dahang lumalapit.

Dahil sa suot niyang crop top, kitang-kita ang kaniyang napakaliit na bewang—parang bewang ng isang babae sa sobrang hinhin ng hubog. At dahil manipis ang tela, bakas ang kaniyang maliliit pero pinkish na mga utong na tila naninigas din dahil sa tensyon.

"Poypoy, bumalik ka na sa inyo. Pagod ako," pagsisinungaling ko, habang nararamdaman ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko.

"Pagod? O baka naubos lang ni Jun-jun?" lumapit siya sa akin, hanggang sa maamoy ko ang kaniyang matapang pero matamis na pabango. "Alam namin, Kuya. Nakita namin kung paano lumabas si Jun-jun kanina. At alam mo, hindi fair 'yun. Kami ang naunang magparamdam sa iyo, pero ang bunso pa ang nauna?"

Ipinatong niya ang kaniyang malamig na kamay sa matigas kong braso. "Gusto ko rin, Kuya. Pero sa paraang alam ko na siguradong hinding-hindi mo malilimutan."

"H-huwag ngayon, Poypoy..." pilit kong paglaban, pero nang lumuhod siya sa harap ko, nawala ang lahat ng lakas ng loob ko.

Dahan-dahan niyang ibinaba ang garter ng aking basketball shorts. Doon ay tumambad sa kaniya ang aking pagkalalaki na tila naging isang dambuhalang haligi dahil sa pagnanasa. Nanlaki ang singkit niyang mga mata, at isang mapang-akit na ngiti ang gumuhit sa kaniyang labi.

"Diyos ko, Kuya Ric... ganito pala 'to kalaki," bulong niya habang dahan-dahang hinahaplos ang bawat ugat nito gamit ang kaniyang mapuputing daliri.

Sinubukan kong humawak sa gilid ng mesa para pigilan ang sarili ko. "Poypoy, tama na—"

Pero huli na. Sinimulan na ni Poypoy ang kaniyang "forte." Ibinuka niya ang kaniyang maliit na bibig at dahan-dahang nilamon ang dulo ng aking pag-aari. Napa-ungol ako nang malakas, isang tunog na puno ng halo-halong gulat at sarap. Ang kaniyang dila ay tila may sariling isip, hinahaplos ang bawat sensitibong parte sa paraang hindi ko pa kailanman naranasan.

Sa kaniyang bawat pagsipsip, tila hinihigop niya ang lahat ng pagkalalaki ko. Ang kaniyang maputi at chinitong mukha ay nakatingala sa akin habang ginagawa iyon, tila sinusuri kung gaano ako nababaliw sa kaniyang galing. Ang kaniyang maliit na bewang ay gumigiling-giling sa pagitan ng mga hita ko, habang ang kaniyang pinkish na mga utong ay sumasayad sa aking mga tuhod.

"P-poypoy... d-diyos ko..." usal ko, habang ang mga kamay ko ay kusa nang napakapit sa kaniyang malambot na buhok, itinabaon siya lalo sa akin.

Tuluyan na akong bumigay. Ang pagiging straight, ang prinsipyo, ang pagod—lahat ay natunaw sa galing ng bibig ni Poypoy. Habang pinapanood ko ang kaniyang payat at seksing katawan na nakaluhod sa harap ko, isa lang ang pumasok sa isip ko: Wala na talagang balikan 'to.