Summer Vacation - Part 10

 Ang tubig sa batis na dati ay payapa ay naging saksi sa isang magulo at mainit na tagpo. Ang bawat paghampas ng katawan nina Roman, Gardo, at Rigor sa makinis na katawan ni Renz ay lumilikha ng mga alon na humahampas sa mga bato.

"Ahhh! Tito! M-masyado pong malaki!" sigaw ni Renz, ang kanyang boses ay nanginginig habang ang kanyang mga daliri ay bumaon sa balikat ni Rigor na nasa kanyang harap.


Hindi pinakinggan ni Tito Roman ang reklamo ng pamangkin. Sa halip, mas hinigpitan pa niya ang hawak sa baywang ni Renz, itinutulak ang kanyang sarili nang mas malalim sa bawat bayo. Ang pawis ni Roman ay humahalo sa tubig ng batis, at ang kanyang mga ungol ay parang hayop na nagpapakawala ng matagal nang kinimkim na pagnanasa.

"Tanggapin mo lahat, Renz... ganito maging lalaki sa probinsya!" ungol ni Roman.

Sa bawat pag-araro ni Roman sa likuran ni Renz, nararamdaman ng binata ang tila kuryenteng dumadaloy sa kanyang buong pagkatao. Hanggang sa hindi na nakayanan ni Roman; sa isang matinding pagdiin at mabilis na serye ng bayo, naramdaman ni Renz ang bugso ng mainit na likido sa kanyang loob. Napasigaw si Roman, ang kanyang ulo ay nakatingala sa langit habang ang kanyang buong katawan ay nanginginig sa sarap.


Hindi pa man nakakabawi si Renz, agad siyang kinuha ni Gardo. "Ako naman, Roman. Kanina pa ako naghihintay."

Hinila ni Gardo si Renz at iniharap sa kanya. Itinaas niya ang isang hita ng binata at isinabit sa kanyang malapad na baywang. Ang malalaking kamay ni Gardo ay dumapo sa mabilog na hulihan ni Renz, pinipisil ito nang husto hanggang sa mamula ang maputing balat.

"Tignan mo 'to, Renz... tignan mo kung gaano kita kagusto," bulong ni Gardo bago niya tuluyang isinubo ang sarili sa binata sa harapang bahagi, habang ang kanyang daliri ay nilalaro ang naiwang init ni Roman sa likuran.

"M-mang Gardo... ahhh! Parang hihimatayin na po ako!" hikbi ni Renz, ang kanyang mga mata ay pabalik-balik na sa puti dahil sa sobrang sensory overload. Ang inosenteng binata ay tila naging isang instrumentong pinaglalaruan ng tatlong bihasang kamay.

Si Gardo, sa kanyang tindi ng pagnanasa, ay mabilis na gumalaw. Ang bawat tulak niya ay may kasamang lakas na nagpapatalsik ng tubig sa paligid. Hindi nagtagal, napahiyaw si Gardo, "Lalabas na ako, iho! Saluhin mo 'to!" At sa huling pagkakataon, ang kanyang sariling init ay bumugso, pinupuno ang tiyan at hita ni Renz ng mapuputing likido.


Si Rigor, na kanina pa nanonood at nilalaro ang sarili, ay hindi na nakapaghintay. "Tabi! Akin naman 'tong Manila Boy na 'to!"

Inihiga ni Rigor si Renz sa isang malapad at patag na bato na bahagyang nalulunod sa tubig. Doon, sa ilalim ng nag-aapoy na sikat ng araw, ay tuluyang nilamon ni Rigor ang pagkatao ni Renz. Ang bawat galaw ni Rigor ay mabilis, brusko, at walang preno.

Habang si Rigor ay nasa ibabaw ni Renz, sina Roman at Gardo ay hindi rin tumigil. Si Roman ay muling humawak sa mga kamay ni Renz, habang si Gardo naman ay muling pinaglalaruan ang mapupulang utong nito gamit ang kanyang dila.

"S-sabay-sabay tayo!" sigaw ni Rigor.

Sa puntong iyon, ang apat na lalaki ay tila naging isa sa gitna ng batis. Si Renz, na nasa dulo na rin ng kanyang pasensya at sarap, ay hindi na napigilan ang kanyang sarili. Ang kanyang inosenteng alaga ay pumitlag at nagpakawala ng sariling puting likido na humalo sa tubig ng batis.

Kasabay nito, si Rigor ay nagpakawala rin ng kanyang matagal nang tinitigas na pagnanasa sa dibdib ni Renz, habang sina Roman at Gardo ay muling naglabas ng kani-kanilang mga "init" sa paligid ng binata.


Natahimik ang paligid. Ang tanging naririnig na lang ay ang mabilis na paghinga ng apat na lalaki at ang agos ng tubig. Si Renz ay nakahiga sa bato, ang kanyang maputing katawan ay puno na ng iba't ibang marka at mga likidong tanda ng naganap na "bakbakan."

"Renz... ayos ka lang?" tanong ni Tito Roman, ang kanyang boses ay malumanay na ngayon, habang hinahaplos ang basang buhok ng pamangkin.

Hindi sumagot si Renz, sa halip ay isang matamis at pagod na ngiti lang ang ibinigay niya. Ang inosenteng binata na dumating sa Isabela ay wala na; ang naiwan ay isang lalaking ganap nang "nabinyagan" ng tatlong barako ng probinsya.

"Babalik pa po tayo rito bukas... 'di ba?" mahinang tanong ni Renz.

Nagkatinginan sina Roman, Gardo, at Rigor sabay ngisi. "Araw-araw, iho. Araw-araw nating gagawin 'to hangga't nandito ka."