Soft Boys, Hard Guard - Part 12

 Narating namin ang rurok ng aming gabi. Ang dilim ng kwarto ay tila saksi sa bawat pag-ungol, bawat haplos, at bawat patak ng pawis na nagmula sa amin. Si Jun-jun, na kanina ay namumula ang pisngi sa gulat at takot, ay unti-unting napapalitan ng pamumula ng pisngi dahil sa matinding sarap na ngayon lang niya nararanasan.

Sa bawat galaw ko, ang kaniyang maputing puwit ay kumukubra sa ilalim ng aking mga kamay, sumasabay sa ritmo ng aming pag-iisa. Ang kaniyang mahihina na ungol ay tila musika sa aking pandinig—mula sa pilit na pagpigil sa sakit patungo sa isang malalim at halos maluha-luhang pagdaing ng kaligayahan.

"K-kuya Ric... ang... ang sarap po," pabulong niyang sabi, habang ang kaniyang mga kuko ay kumakapit sa aking likuran, iniinda ang bawat hagod ko sa kaniya. "H-hindi ko po alam... na ganito pala."

Naramdaman ko ang paglamanlam ng kaniyang buong katawan. Ang dati niyang higpit ay unti-unting bumibigay, na tila hinahayaan na niya ang sarili niyang lunurin sa sensasyon. Sa bawat pagbaon ko, ramdam ko ang pag-igting ng kaniyang munting katawan, ang pagdaing ng kaniyang labi, at ang pagpilipit ng kaniyang daliri sa kama.

Nang maramdaman ko na malapit na akong bumitaw, hinarap ko siya, ang kaniyang mukha ay basang-basa ng pawis at luha—mga luha ng sarap at pagkabigla. Ang kaniyang mga mata ay tila nanlalabo, nakatitig sa akin na puno ng kakaibang damdamin.

"Jun-jun... Malapit na ako," paos kong bulong, habang hinahalikan ko ang kaniyang noo.

Naramdaman ko ang pag-iling niya, sabay kapit nang mahigpit sa aking mga balikat. "Sa... sa loob po, Kuya Ric. Ayoko pong umalis kayo."

Sa kaniyang mga salitang iyon, tuluyan na akong binitawan ng kontrol. Sa huling malalim na baon ko, inilabas ko ang lahat ng aking pinipigilang init at pagnanasa. Ramdam ko ang mainit na pagputok sa kaniyang kalooban—isang matinding pagbugso na nag-iwan sa aming dalawa na hingal na hingal, pawis na pawis, at parehong nanginginig.

Napa-ungol ako nang malalim, at pagkatapos ay bumagsak ako sa ibabaw niya. Ramdam ko ang kabigatan ng aking katawan sa kaniyang maliit na pigura, pero hindi siya kumilos para itulak ako. Sa halip, lalo siyang sumiksik sa akin, ang kaniyang hininga ay mainit sa aking balikat.

Maya-maya, nang bumalik na ang aking ulirat, ramdam ko ang pamamasa sa kaniya. Bigla akong kinabahan. Pinuputukan ko siya sa loob.

Dahan-dahan akong umangat mula sa kaniya. Kitang-kita ko ang basa at gulo niyang mukha. Ang kaniyang mga mata ay bahagyang nakapikit, at ang kaniyang mga labi ay bahagyang nakaawang.

"Jun-jun... okay ka lang?" tanong ko, puno ng pag-aalala. Hinawakan ko ang kaniyang pisngi.

Dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang mga mata. May ngiti sa kaniyang labi, isang ngiting tila pagod pero puno ng bagong tuklas na kaligayahan. "O-opo, Kuya Ric. Parang... parang panaginip po."

Niyakap ko siya nang mahigpit, niyakap ko ang kaniyang buong katawan. Ramdam ko ang init ng kaniyang balat, ang amoy ng aming mga pinagsamahan.

"Pasensya ka na, Jun-jun," bulong ko. "Hindi ko napigilan ang sarili ko."

"Okay lang po, Kuya Ric," sagot niya, habang isinusubsob ang kaniyang mukha sa aking dibdib. "N-ngayon po... alam ko na kung bakit kayo hinahanap ng iba."

Sa gabing iyon, sa loob ng aking kwarto, ang pinaka-inosenteng binata sa limang magkakaibigan ay tuluyan nang naging akin.