Nagningning ang mga mata ni Chief Val sa ilalim ng aandap-andap na ilaw ng bodega. Kitang-kita niya ang bawat butil ng pawis na namumuo sa maputing likod ni Junjun habang pilit itong kumakawala sa mga hawak nina Roldan at Gardo.
"Masyado niyo siyang tinatago sa mga katawan niyo," malamig na puna ni Chief Val. "Roldan, bitawan mo ang harap niya. Ipatong mo siya sa mga karton."
Mabilis na sumunod ang truck driver. Binuhat ni Roldan si Junjun na parang isang sako ng bigas—magaan at walang kalaban-laban—at inihiga ito nang patihaya sa ibabaw ng nagtataasang mga karton ng instant noodles. Dahil sa taas ng mga karton, nakalawit ang mga binti ni Junjun at mas lalong bumuka ang kaniyang mga hita, inilalantad ang kaniyang pinaka-sensitibong bahagi at ang mapupulang singit sa harap ni Chief Val.
"Gardo, hawakan mo ang mga binti niya. I-unat mo," utos muli ng Chief.
Agad na pumuwesto si Gardo sa paanan ni Junjun. Kinuha niya ang dalawang mapuputing sakong ng bata at pilit itong ibinuka nang malapad, itinaas patungo sa balikat ni Junjun. Sa posisyong ito, tila isang prutas na binalatan ang bata—bukas na bukas at handang-handa para sa anumang gagawin nila.
"N-no... Chief... Kuya Gardo, maawa kayo..." hikbi ni Junjun. Ang kaniyang mga kamay ay pilit na itinatago ang kaniyang mukha sa sobrang kahihiyan, habang ang kaniyang maputing tiyan ay mabilis na tumataas-baba dahil sa kaba.
"Tignan mo 'yan, Roldan," turo ni Chief Val habang lumalapit at hinahawakan ang loob ng hita ni Junjun. "Napakakinis. Parang hindi pa nadudumihan."
Dahil nakalantad na ang lahat, hindi na nakapagpigil si Roldan. Lumapit siya sa pagitan ng mga nakabukang binti ni Junjun. Inilapat niya ang kaniyang malapad na dibdib sa tuhod ng bata habang ang kaniyang mga kamay ay nagsimulang gumapang sa maputing balat nito. Si Gardo naman, habang hawak ang mga binti, ay hindi rin nagpaawat—sinimulan niyang halikan ang talampakan at binti ni Junjun, ninanamnam ang bawat bahagi ng katawan ng binata.
"Gawin niyo na ang gusto niyo," sabi ni Chief Val habang tinatanggal ang kaniyang sariling sinturon, ang tunog ng bakal ay umalingawngaw sa tahimik na silid. "Iparamdam niyo sa kaniya kung sino ang nagmamay-ari sa kanto na 'to."
Pagsabay na "binaboy" ng dalawa ang nakalantad na katawan ni Junjun. Ang mga ungol ng bata ay naging mas malakas, halo ng takot at hindi maipaliwanag na sensasyon habang ang mga magagaspang na kamay at labi ng mga barakong lalaki ay sabay-sabay na gumagalaw sa kaniyang maputing balat.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento