Sa loob ng kanilang kwarto, parang nasa loob ng interrogation room si Jax. Nakaupo si Kian sa tapat niya, seryoso ang tingin at hindi kumukurap. Alam ni Jax na wala siyang takas; ang mga mata ni Kian ay parang scanner na bumabasa sa bawat galaw niya.
"Wag ka nang magsinungaling, Jax. Yung amoy ng kwarto ni Tita Cas, kumapit na sa balat mo. Sabihin mo na ang totoo... kinuha mo na ba?" madiing tanong ni Kian.
Napakamot sa ulo si Jax, hindi na napigilang mapangiti nang malapad. "Tangina ka, Kian. Mahirap ka talagang taguan. Oo... kinuha ko na. At pre, hindi ko inakala na ganoon pala kasarap ang landlady natin."
Nanatiling seryoso si Kian, pero ang kanyang panga ay bahagyang humigpit. "Ikwento mo sa akin. Lahat. Gusto kong malaman kung paano mo siya napapayag."
Dito na nagsimulang magkwento si Jax, walang labis, walang kulang. Ikinwento niya kung paano niya sinundan si Cassy sa loob ng Master's Bedroom, kung paano siya dumikit sa likuran nito habang inaabot ang mga gamit, at kung paano nanginginig ang katawan ni Cassy sa tuwing nararamdaman ang init niya.
"Yung kurbada niya, Kian... sa malapit, mas nakakabaliw. Hinawakan ko ang baywang niya, tapos ibinulong ko sa kanya na narinig natin ang lahat kagabi," kwento ni Jax habang may halong pagnanasa sa boses. "Akala ko itataboy niya ako, pero lalo siyang nanggigil. Tapos pinakita ko na sa kanya 'yung sa akin... 'yung matagal na nating pinag-uusapan."
Habang nakikinig si Kian, nararamdaman niya ang dahan-dahang pag-init ng sarili niyang katawan. Ang bawat detalyeng binibitawan ni Jax—ang lambot ng balat ni Cassy, ang boses nito nang pumasok na siya, at ang paraan ng pagkapit ni Cassy sa likod niya—ay tila nag-aapoy sa imahinasyon ng Criminology student.
"Pinasok ko siya, Kian. Ang sikip, ang init. Hindi mo maiisip na may asawa na siya sa higpit niya. At alam mo ba ang pinakamatindi? Ipinutok ko sa loob. Doon mismo sa kailaliman niya," pag-amin ni Jax.
Napasandal si Kian sa upuan, napahilot sa kanyang sentido habang ramdam na ramdam ang paninigas ng sariling kargada sa loob ng kanyang slacks. "Tangina mo, Jax. Ang daya mo. Sinolo mo ang jackpot."
Natawa nang malakas si Jax habang isinusuot na ang kanyang t-shirt. "Nauna lang ako, pre. Pero alam mo naman ang sabi ni Tita Cas... okay lang daw. Hindi siya nagalit."
Napatingin si Kian sa bintana, tila nag-a-analisa na ng susunod niyang galaw. "Kung ganoon... wala na siyang kawala sa atin. Kung napapayag mo siya, siguradong may tyempo rin ako. Hindi pwedeng ikaw lang ang nakakaalam ng amoy at lasa ng landlady natin."
"Hahanap rin ako ng tyempo, Jax. At sisiguraduhin kong mas matindi ang mararamdaman niya sa akin," dagdag ni Kian na may halong hamon.
Sabay na nagkatawanan ang dalawa—isang tawang puno ng malisya at pakikipagsabwatan. Ang Cassandra Homes ay hindi na lang basta tinitirhan; ito ay naging isang laro kung saan ang premyo ay ang landlady nilang uhaw sa haplos.
"O, paano? Basta walang laglagan ha?" biro ni Jax.
"Safe 'yan sa akin. Law and order tayo rito, 'di ba?" sagot ni Kian habang dahan-dahang naglalakad palabas para maligo, bitbit ang imahe ni Cassy na nakahubad sa kanyang isipan.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento
(
Atom
)
0 (mga) komento :
Mag-post ng isang Komento