Ang Pagpitas sa Scholar - Part 9

 Pagdating nila sa court, agad na naramdaman ni Nathan ang tensyon ng laro. Bilang star player at captain, si Baste ang sentro ng atensyon. Sa gilid ng court, may mga grupo ng mga babaeng estudyante na tila may sariling mundo, tinitilian ang bawat jump shot at lay-up ng basketbolista. Bawat galaw ni Baste ay puno ng lakas at grasya; ang kanyang pawis ay tumatalsik sa semento habang ang kanyang seryosong mukha ay nakatutok lang sa ring.

Nang matapos ang practice game, agad na lumapit ang mga fans. Nagpapacute ang mga ito, may mga dalang energy drinks at pamaypay, pilit na kumukuha ng atensyon ng kanilang idolo. Ngumiti lang si Baste—isang tipid at magalang na ngiti na sapat na para lalong magtilian ang mga babae—pero hindi siya tumigil sa harap nila.

Dire-diretso siyang naglakad patungo sa kinaroroonan ni Nathan na nakaupo sa bench. "Nathan, ‘yung tubig ko," saad niya, habang hinahabol ang hininga.

Dali-daling iniabot ni Nathan ang bote. Habang umiinom si Baste, lumapit ang ilan sa mga ka-team nito—mga lalakeng matatangkad din, maskulado, at bakas ang kagwapuhan ng mga atletang galing sa mayayamang pamilya.

"Uy, Cap! Sino 'tong kasama mo? Ang cute naman ng water boy mo ngayon, ah," biro ng isa sa mga teammates sabay tingin kay Nathan mula ulo hanggang paa. "Scholar ba 'to? Parang masyadong malinis para sa court."

Natawa nang bahagya si Baste, isang tunog na bihirang marinig mula sa kanya. "Tumigil nga kayo. Si Nathan 'to, ang bagong manager sa dorm namin. Nursing student ‘yan kaya huwag niyo bastusin."

Napatingin si Nathan sa mga kasama ni Baste. In fairness, lahat sila ay gwapo at amoy "sportsman," pero sa paningin ni Nathan, iba pa rin ang dating ni Baste. May taglay itong authority at linis ng mukha na kahit pawisan at pagod ay mukhang pang-cover ng magazine. Higit sa lahat, ang pagiging "kuya" nito sa kanya ay nagbibigay ng kakaibang kapanatagan.

"Tara na, Nathan. Gutom na ako," aya ni Baste matapos magpunas ng mukha. "Treat ko, magtatanghalian tayo sa labas."

Muli, nang wala man lang pasabi, inakbayan ni Baste si Nathan nang madiin. Ramdam ni Nathan ang init na lumalabas sa katawan ng basketbolista at ang amoy ng pawis na hinaluan ng kanyang panlalaking pabango. Habang naglalakad sila palabas ng court, kitang-kita ng lahat—mula sa mga fans hanggang sa mga teammates—kung paano "binabakuran" ni Baste ang maliit na scholar. Ang hawak ni Baste sa balikat ni Nathan ay hindi lang basta akbay; ito ay isang mensahe na ang inosenteng nursing student ay nasa ilalim ng kanyang pangangalaga.

"S-saan tayo kakain, Kuya Baste?" tanong ni Nathan, habang pilit na itinatago ang pagkapula ng mukha dahil sa higpit ng akbay sa kanya.

"Kahit saan mo gusto. Basta kasama kita," sagot ni Baste sabay kindat, isang bihirang galaw na lalong nagpakaba sa dibdib ni Nathan.