Summer Vacation - Part 8

 "Mainit na talaga ang sikat ng araw, iho," ani Tito Roman habang pinapagpagan ang kanyang kamay mula sa putik. "Kaysa magtiis tayo sa lagkit, doon tayo sa batis sa may dulo ng talahiban. Malinis ang tubig doon at walang taong dumadaan."

Naglakad ang apat patungo sa isang tago at malalim na bahagi ng batis. Napalilibutan ito ng matatayog na kawayan at malalaking bato, kaya naman tila isang lihim na paraiso ang lugar. Ang tubig ay kristal sa linaw, sapat para makita ang mga bato sa ilalim.

"O, Renz, huwag ka nang mahiya," hirit ni Rigor habang nakasandal sa isang puno, ang kanyang kamay ay nakahawak sa baywang ng kanyang kupas na maong. "Mauna ka na. Hubarin mo na lahat 'yan para masarap ang ligo. Kami-kami lang naman ang narito, mga lalaki tayo."

"S-sige po," sagot ni Renz. Dahil sa inosenteng tiwala sa kanyang tito at sa mga kasama nito, dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang jersey shorts.

Nang tuluyang mahubad ni Renz ang kanyang huling saplot at tumayo siyang hubad sa harap ng tatlong barako, tila huminto ang pag-ikot ng mundo nina Roman, Gardo, at Rigor. Ang sikat ng hapon na tumatagos sa mga dahon ay tumatama sa kanyang makinis at maputing balat, na tila nagbibigay ng kakaibang kintab dito.

Ang Perspective ni Tito Roman: Diyos ko... halos mapamura si Roman sa kanyang isip. Ang hubog ni Renz ay higit pa sa inaasahan niya. Ang kanyang balakang ay may perpektong kurba, at ang kanyang mabilog na hulihan ay tila dalawang bundok ng gatas sa puti. Ang kanyang harapan ay nananatiling inosente pero sapat na para magpaalab ng damdamin.

Ang Perspective nina Gardo at Rigor: Sabay na napalunok ang dalawa. Ang kanilang mga mata ay hindi malaman kung saan titingin—sa mapupulang utong ba ni Renz, sa kanyang makinis na hita, o sa mabilog nitong likuran habang dahan-dahan itong lumulusong sa tubig.

"Ang ganda ng tubig, Tito! Halika na kayo!" aya ni Renz, habang ang tubig ay hanggang baywang na niya, basang-basa ang kanyang buhok at balat.


Hindi na nakaimik ang tatlo. Isa-isang nanginig ang kanilang mga kamay habang mabilis na hinuhubad ang kani-kanilang mga suot. Sa tindi ng masasaksihan, ang kanilang mga "alaga" ay hindi na nakapaghintay—mga matitigas, nagngangalit, at punong-puno ng dugo ang bumungad sa hangin.

Gardo: (Bulong kay Rigor) "Pre, hindi ko na kaya 'to. Tignan mo 'yung pwet niya habang lumalangoy. Parang sumasama ang bait ko."

Rigor: (Namumula ang mukha) "Kahit ako. Ngayon lang ako nakakita ng ganito. Roman, pasensya na, pero mukhang hindi lang ligo ang mangyayari rito."

Sumunod na lumusong si Tito Roman, ang kanyang nag-aapoy na kargada ay nakaturo na kay Renz habang papalapit siya sa binata mula sa likuran. Ang init ng kanyang katawan ay tila nagpapakulo sa tubig sa paligid nila.

"Renz... iho," paos ang boses ni Roman. "Halika rito. Masyadong malalim ang gitna. Dito ka lang sa tabi ko... dahan-dahan nating linisin ang mga putik sa katawan mo."

Inilagay ni Roman ang kanyang malaking kamay sa baywang ni Renz, habang sina Gardo at Rigor ay dahan-dahan ding pumapalibot, tila mga lobo na handang sunggaban ang kanilang biktima. Ang inosenteng si Renz ay napangiti lang, nararamdaman ang init ng mga katawan sa paligid niya, hindi alam na ang bawat haplos na susunod ay magpapabago sa kanyang buhay ngayong summer.


Sa ilalim ng malalagong kawayan, ang liwanag ng hapon ay tila sumasayaw sa ibabaw ng kristal na tubig ng batis. Ngunit sa gitna ng katahimikan ng kalikasan, ang tensyon sa pagitan ng apat na lalaki ay tila isang bulkang handa nang sumabog.

"Renz, iho, halika rito. Masyado kang maraming putik sa likod, hindi mo maaabot 'yan," tawag ni Tito Roman, ang boses ay mababa at puno ng awtoridad.

Dahan-dahang lumapit ang inosenteng binata. Nang tumalikod siya kay Roman, ang kanyang mabilog at maputing hulihan ay lumitaw sa ibabaw ng tubig. Halos hindi na makahinga sina Gardo at Rigor na nakapalibot din sa kanila. Ang kanilang mga "alaga" ay nagngangalit na sa ilalim ng tubig, tumitigas nang husto sa bawat galaw ni Renz.


Kinuha ni Roman ang bar ng sabon at sinimulang kuskusin ang balikat ni Renz. Pero ang simpleng pagkuskos ay mabilis na naging mapangahas na masahe. Ang magaspang at malalaking palad ni Roman ay dumausdos pababa sa likuran ni Renz, lumatay sa kanyang baywang, hanggang sa maramdaman ng binata ang matitigas na kalyo ng kanyang tito sa kanyang mabilog na puwitan.

"Ah... Tito, medyo... medyo malakas po ang pagkuskos niyo," singhap ni Renz, ang kanyang mga mata ay bahagyang pumipikit sa kakaibang sensasyon.

"Kailangan 'to, Renz. Para lumabas ang dumi," bulong ni Roman, habang ang kanyang matigas na kargada ay sadyang idinidikit sa pagitan ng mga hita ni Renz mula sa likuran.

Hindi na rin nakatiis si Gardo. Lumapit siya sa harap ni Renz, ang kanyang mga mata ay nanunuot sa mapupulang utong ng binata. "Ako naman sa harap, iho. Sayang naman ang kinis kung hindi malilinis nang maigi."

Ang malalaking kamay ni Gardo ay dumapo sa dibdib ni Renz. Sinimulan niyang paikutin ang kanyang mga hinlalaki sa mapupulang utong nito, pinaglalaruan ang mga ito hanggang sa lalong tumigas at tumayo.

Perspective ni Renz: Diyos ko... bakit ganito? Parang umiikot ang mundo ko. Ang init ng mga kamay nila... at bakit parang may matigas na tumutusok sa likuran ko? Hindi ako makagalaw, parang nanghihina ang mga tuhod ko sa sarap na hindi ko maipaliwanag.


Si Rigor naman ay sumisid sa ilalim ng tubig at biglang lumitaw sa pagitan ng mga binti ni Renz. Hinawakan niya ang makinis na hita ng binata at dahan-dahang itinaas ito, dahilan para lalong bumuka ang depensa ni Renz.

"Ang lambot mo talaga, Renz. Parang babae sa kinis pero siksik na siksik," ungol ni Rigor habang ang kanyang mukha ay pulgada na lang ang layo sa harap ni Renz.

"T-tito Roman... Mang Gardo..." nauutal na tawag ni Renz, ang kanyang ulo ay nakatingala na sa langit, ang kanyang leeg ay namumula sa matinding excitment at kaba.

"Huwag kang matakot, iho. 'Binyag' lang 'to," bulong ni Roman, habang ang kanyang mga kamay ay tuluyan nang nilalamas ang mabilog na hulihan ni Renz. "Dito sa probinsya, ganito kami mag-alaga ng mga katulad mo."

Tuluyan nang nagpaka-wild ang tatlo. Ang batis na dati ay tahimik ay napuno ng tunog ng tubig na hinahampas ng kanilang mga katawan at ang mga impit na ungol ni Renz na sa wakas ay nararanasan na ang "init" na matagal nang ipinagkakait sa kanya sa Maynila. Ang inosenteng binata ay tuluyan nang nilamon ng pagnanasa ng tatlong barako sa gitna ng lihim na paraisong iyon.