Soft Boys, Hard Guard - Part 8

 Huwebes ng gabi. Ang init ng panahon ay tila sumasabay sa init ng ulo ko. Halos apat na gabi na akong hindi pinapatulog nang maayos ng mga batang ito. Sa tuwing ipipikit ko ang mga mata ko, nararamdaman ko ang haplos ni Gino, ang bulong ni Angel, at ang pangahas na titig ni Poypoy. Pakiramdam ko, unti-unting tinitibag ng malalambot nilang kamay ang pader na itinayo ko sa paligid ng pagkatao ko.

Kasalukuyan akong nag-aangat ng pinakamabigat kong dumbbell sa garahe, sinusubukang ilabas ang tensyon sa aking mga muscle. Ang sando ko ay basang-basa na, dumidikit sa bawat uka ng aking abs at dibdib.

"Kuya Ric... busy po ba kayo?"

Napatigil ako sa pagbuhat. Si Baste. Nakatayo siya sa gate, suot ang isang puting silk robe na hanggang hita lang. Ang kaniyang buhok ay basa pa, tila katatapos lang maligo, at ang buong paligid ay biglang amoy sandalwood at expensive soap.

"Bakit, Baste?" maikli kong sagot. Pilit kong ibinabalik ang tingin sa binubuhat ko, sinusubukang huwag mapansin kung gaano kakinang ang kaniyang mga binti sa ilalim ng ilaw.

"Ang ingay po kasi ng aircon sa room ko. Natatakot ako baka sumabog o mag-short circuit," malambing niyang sabi. Lumapit siya sa akin, hindi alintana ang pawis ko. "Pwede niyo bang tingnan? Please? Hindi ako makatulog sa kaba."

Huminga ako nang malalim. "Sige. Sandali lang."

Pagpasok namin sa kuwarto niya, sinalubong ako ng malamig na hangin at ang amoy ng kaniyang skincare. Ang kuwarto ni Baste ay minimalist—puro puti at beige. Pinuntahan ko ang aircon sa tapat ng kaniyang kama.

"Wala namang ingay, Baste," sabi ko habang tinitingnan ang filter. Pero dahil kailangan kong tumingkayad at i-stretch ang mga braso ko, lalong humapit ang sando ko sa aking malalapad na balikat.

"Kanina po meron... siguro natatakot lang siya sa inyo kaya tumahimik," pabulong niyang sabi. Ramdam ko ang presensya niya sa likuran ko.

Pagharap ko, laking gulat ko nang makitang nasa harapan ko na siya mismo. Sobrang lapit. Isang dangkal na lang ang layo ng mukha namin. Dahil sa tangkad ko, nakayuko ako sa kaniya, habang siya naman ay nakatingala, ang mga mata ay tila nagniningning.

"Kuya Ric," tawag niya. Dahan-dahan niyang itinaas ang kaniyang kamay at ipinatong ito sa mainit at basang dibdib ko. Ang kaniyang palad ay madulas dahil sa lotion, at ang lamig nito ay tila kuryenteng gumuhit sa balat ko. "Bakit ang bilis ng tibok ng puso niyo?"

"Baste, kakabuhat ko lang..." pilit kong depensa, pero napa-atras ako hanggang sa sumadsad ang likod ko sa pader.

Hindi siya tumigil. Sumunod siya sa akin, idinikit ang kaniyang katawan sa akin. Ang silk robe niya ay bumukas nang bahagya, at naramdaman ko ang lambot ng kaniyang balat laban sa magaspang kong shorts. Inilapit niya ang kaniyang mukha sa leeg ko, dahan-dahang hinahaplos ang mga ugat sa braso ko.

"Ang ganda ng katawan niyo, Kuya... parang sining," bulong niya habang ang kaniyang labi ay dumidikit sa aking balikat. "Sabi nina Angel, matigas daw kayo... pero nararamdaman ko, nanginginig kayo sa hawak ko."

Hinawakan ko ang kaniyang mga balikat para ilayo siya, pero sa halip na itulak, tila lalo ko lang siyang naisandal sa sarili ko. Ang tensyon na naipon sa loob ng apat na araw ay tila sasabog na.

"Baste... huwag ngayon," paos kong sabi.

Ngumiti siya, isang eleganteng ngiti na puno ng panunukso. "Kailan, Kuya Ric? Kapag sumuko ka na sa amin?"

Dahan-dahan niyang hinalikan ang panga ko, isang dampi lang na tila naging apoy sa buong katawan ko. Bago pa ako makagawa ng anumang bagay na pagsisisihan ko, dahan-dahan siyang lumayo at binuksan ang pinto ng kuwarto niya.

"Salamat sa pagtingin ng aircon, Kuya. Mukhang... malamig na uli ang gabi ko," sabi niya bago ako iwanang nakatayo roon, habol ang hininga at tila mas lalong kailangang mag-workout para lang makalimot.