Katas ng Barako: Alay sa Tatlong SHS - Part 6

 Ang hagupit ng bagyo sa labas ay tila wala na sa pandinig ni Brando. Ang tanging naririnig niya ay ang sarili niyang mabilis na paghinga at ang mahinang tawa ng tatlong estudyanteng tila naging mga amo niya sa loob ng maliit na poste.

"Sige na, Kuya, lahat tayo pantay-pantay na dito," bulong ni Kenzo, ang kanyang mga mata ay nakapako sa nanginginig na kamay ng guwardiya.

Dahan-dahan, kinalas ni Brando ang butones ng kanyang slacks. Ang tunog ng zipper na bumababa ay tila isang hudyat sa loob ng tahimik na guardhouse. Nang tuluyang mahubad ang pantalon, tumambad ang dambuhalang binti ni Brando—puno ng ugat, matitigas ang kalamnan, at hitik sa madilim na balahibo. Sa gitna ng tatlong mapuputi at makikinis na SHS boys, ang guwardiya ay mukhang isang sinaunang higante.

"Grabe... Kuya Brando, totoo ba 'to?" manghang-manghang sabi ni Anton, na hindi na nakapaghintay at agad na dinala ang kanyang maliliit na palad sa malapad na hita ng guwardiya. "Parang puno sa tigas, ang init mo, Kuya."

Dito na nagsimula ang "premyo" ng tatlo. Dahil sa sobrang sikip ng poste, wala nang magawa si Brando kundi ang manatiling nakaupo habang ang tatlo ay nagsimulang mag-explore sa kanyang katawan.

Si Iñigo ay nasa likuran niya, ang kanyang mga kamay ay nasa malalapad na balikat ni Brando, pinipiga ang makapal na trapezius muscles nito. "Ang laki ng likod mo, Kuya, parang pader. Paano ka kaya yumayakap? Siguradong durog ang yayakapin mo."

Si Kenzo naman ay nasa harap, ang kanyang mga daliri ay dahan-dahang gumagapang sa dibdib ni Brando, pinaglalaruan ang bawat uka ng kanyang pecs at ang matitigas na utong na kanina pa nakatayo sa tensyon. "Relax ka lang, Kuya Brando, premyo namin 'to 'di ba? Sabi mo kanina, tropa tayo."

"S-Sir Kenzo... baka po may makakita..." ungol ni Brando, pero ang kanyang ulo ay napasandal na sa likuran, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa armrest ng silya. Ramdam niya ang kakaibang sensasyon ng tatlong pares ng maliliit at malalamig na kamay na sabay-sabay na humahaplos sa kanyang nag-aapoy na balat.

Si Anton ay lumuhod sa pagitan ng mga binti ni Brando, ang kanyang pisngi ay idinikit sa matigas na kalamnan ng hita ng giant. "Ang bango mo, Kuya, amoy lalaki ka talaga. Ang sarap mong... paglingkuran."

Wala nang natitirang "Authority" kay Brando. Ang uniporme niya ay nasa sahig na, gusot at wala nang silbi. Sa loob ng maliit na guardhouse, sa gitna ng unos, ang dambuhalang guwardiya ay naging sunud-sunuran sa bawat hawak, bawat pisil, at bawat utos ng tatlong "petite" na estudyante. Ang kanyang mga "Opo, Sir" ay naging malalalim na na lang na paghinga habang hinahayaan niyang tuluyang "sakupin" ng tatlo ang kanyang buong pagkatao