Ang Pagpitas sa Scholar - Part 6

 Sabado ng umaga. Ang sikat ng araw ay sumisilip sa bintana ng kusina, nagbibigay ng liwanag sa mga alikabok na sumasayaw sa hangin. Maagang nagising si Nathan, suot ang kanyang manipis na cotton shorts at isang maluwag na t-shirt. Bilang pansamantalang tagapamahala, obligasyon niyang tiyakin na maayos ang lahat, lalo na ang almusal ng kanyang Tito Richard.

Nagsimulang mangamoy ang kusina ng mabangong sinangag. Ang tunog ng pag-sizzle ng bawang sa mainit na mantika ay tila musikang sumasabay sa tahimik na umaga. Nilalagyan ni Nathan ng kaunting asin ang kanin nang marinig niya ang pagbukas ng pinto mula sa labas.

Pumasok si Tito Richard, humihingal at basang-basa ng pawis galing sa kanyang morning jogging sa kalapit na park. Ang kanyang suot na kulay grey na dri-fit shirt ay bakat na bakat sa kanyang matipunong dibdib at abs dahil sa tindi ng pawis.

"Ang bango naman niyan, Nathan. Mukhang mapaparami ang kain ko nito," baritono at malalim na boses ni Tito Richard.

"Ah, opo Tito. Nagluto na po ako para pagbalik niyo, ready na ang pagkain," sagot ni Nathan, hindi makalingon nang diretso dahil sa kakaibang kaba na nararamdaman niya tuwing kaharap ang tito.

Nagulat si Nathan nang biglang hawakan ni Richard ang laylayan ng kanyang damit at tuluyang hubarin ito sa gitna ng kusina. "Whew! Sobrang init ngayong umaga. Basang-basa na ako," sabi ni Richard habang pinupunasan ang pawis sa kanyang leeg gamit ang hinubad na damit.

Napako ang tingin ni Nathan sa katawan ng kanyang tito. Ang matitigas na muscle sa dibdib nito ay tila kumikislap dahil sa pawis, at ang bawat ugat sa kanyang braso ay litaw na litaw. Hindi mapigilan ni Nathan na mapalunok; bilang isang nursing student, alam niya ang anatomy ng tao, pero iba ang epekto sa kanya ng "live specimen" na nasa harap niya ngayon. Ang "v-line" ni Richard ay bahagyang sumisilip sa garter ng kanyang jogging pants, isang bagay na lalong nagpabilis sa tibok ng puso ni Nathan.

"Bakit parang natutulala ka diyan, Nathan? May dumi ba ako sa mukha?" tanong ni Richard habang dahan-dahang lumalapit sa kalan para silipin ang niluluto ng pamangkin.

"W-wala po, Tito. Nagulat lang po ako... ang laki niyo na po palang mag-work out," nauutal na sagot ni Nathan. Ramdam niya ang init na nagmumula sa katawan ni Richard na dumaan sa kanyang likuran.

“Diyos ko, Nathan, nursing student ka, professional dapat,” pagalit niya sa sarili, pero hindi niya maikakaila ang matinding tensyon sa pagitan nilang dalawa. Ang amoy ni Richard—halo ng pawis, sabon, at purong pagkalalaki—ay tila mas malakas pa kaysa sa amoy ng sinangag na niluluto niya.

Humawak si Richard sa counter, malapit sa kamay ni Nathan, dahilan upang mapaurong nang bahagya ang binata. "Sa totoo lang, Nathan, masarap talaga ang luto mo. Pero mas gusto ko 'yung pag-aalaga mo dito sa bahay. Habang wala si Tita mo, parang mas sumisigla ang paligid ko dahil sa 'yo."

Ang tingin ni Richard ay bumaba sa mga labi ni Nathan, tila may naalala o may pinaplano. Ang tensyon sa kusina ay naging siksik, at ang tanging naririnig na lang ay ang malakas na tibok ng puso ni Nathan at ang mahinang pag-usok ng sinangag sa kawali.

Habang pinagmamasdan ni Nathan ang bawat paggalaw ng mga kalamnan sa likod ni Richard, hindi niya mapigilang mapunong ng pagnanasa ang kanyang isip. “Diyos ko, ang swerte talaga ni Tita rito... napakasarap,” sa loob-loob niya, habang pilit na ibinabaling ang atensyon sa paghahalo ng kanin. Ang bawat kurba ng katawan ng kanyang tito ay tila isang obra maestra ng disiplina sa gym, at sa murang isip ni Nathan, hindi niya akalain na ganito katindi ang magiging epekto sa kanya ng isang lalaking nasa late 30s na.

Biglang lumapit si Richard sa kanyang likuran para kumuha ng baso sa cabinet. Sa pagdaan nito, isang malakas at madiing tapik sa pwetan ang iginawad ni Richard kay Nathan.

"Ang galing mo talagang magluto, Nathan! Swerte ng magiging boyfriend mo, o baka asawa pa," tumatawang puri ni Richard.

Naramdaman ni Nathan ang pagnginig ng kanyang laman sa bahaging tinapik ng tito. Tila may kuryenteng gumapang mula sa kanyang balakang paakyat sa kanyang batok. Napatingin siya nang muli kay Richard, ang kanyang mga mata ay puno ng kaba at pagkalito, habang ang tito naman niya ay tila wala lang at kampanteng-kampante sa kanyang ginawa.

"O, upo na kayo, Tito. Nakahanda na po ang lahat," pag-iiba ni Nathan ng usapan habang mabilis na inilalagay ang sinangag, itlog, at ham sa hapag-kainan.

Umupo si Richard, ang kanyang hubad na katawan ay nagniningning pa rin sa kaunting pawis sa ilalim ng ilaw ng kusina. Habang kumakain, nagsimulang magkwento ang matanda tungkol sa mga plano niya sa gym at sa mga nangyayari sa dorm. Hanggang sa biglang nagbago ang tono ng kanyang boses, naging medyo mapang-asar at tila may halong tsismis.

"Alam mo, Nathan, may narinig ako kagabi sa bakuran. Malapit sa gate," panimula ni Richard habang nangingisi.

Halos mabitawan ni Nathan ang hawak niyang pitsel ng tubig. Ramdam niya ang biglang paglamig ng kanyang mga kamay. “Narinig niya? Diyos ko, narinig niya kami ni Dom?” sigaw ng kanyang isip.

"May naririnig akong parang may nasusuka o nabubulunan na ewan," patuloy ni Richard na tumatawa pa rin, walang kaalam-alam na ang kaharap niya mismo ang gumawa ng ingay na iyon. "Sabi ko, 'Sino kayang bata ang nakikipag-milagro sa dilim?' Pero alam mo, sa tunog pa lang, mukhang hiyang na hiyang 'yung chinuchupa. Swerte ng lalaking 'yun, mukhang nasagad ang lalamunan nung kasama niya."

Nanigas sa kinatatayuan si Nathan. Ang kanyang mukha ay naging kasing pula ng ham na nasa mesa. Ang kaba sa kanyang dibdib ay tila sasabog na, lalo na't nakikita niyang parang tuwang-tuwa pa si Richard sa ideyang may "nagaganap" sa loob ng teritoryo niya.

"T-talaga po, Tito? B-baka po pusa lang 'yun..." nauutal na palusot ni Nathan, habang dahan-dahang umiiwas ng tingin at pilit na inaayos ang mga plato para itago ang panginginig ng kanyang mga daliri.